Maria Olech

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maria Olech
Data i miejsce urodzenia 12 lutego 1941
Nowy Sącz
Zawód, zajęcie lichenolog
Tytuł naukowy profesor zwyczajny
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński

Maria Agata Olech (ur. 12 lutego 1941 r. w Nowym Sączu) – polska badaczka Antarktyki, najbardziej znana za pracę nad lichenologią i mykologią Antarktyki i Arktyki[1][2][3][4]. Przewodziła Polskiej Stacji Antarktycznej im. Henryka Arctowskiego[5]. Na przylądku Three Sisters Point znajdują się Wzgórza Olech nazwane na jej cześć[6].

Młodość i edukacja[edytuj | edytuj kod]

W 1963 kończyła studia magisterskie na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Jagiellońskiego[2]. Stopień doktora lichenologii uzyskała w Instytucie Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego na podstawie rozprawy „Stosunki lichenologiczne Beskidu Sądeckiego”[2].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Olech pracowała nad taksonomią, różnorodnością biologiczną, ekologią, biogeografią i adaptacją grzybów porostowych w górach i regionach polarnych. Badała także zanieczyszczenie metalami ciężkimi i nuklidami promieniotwórczymi, a także pozostały wpływ człowieka na ekosystem Antarktyki. Opisała około 100 nowych glonów, porostów i grzybów[2].

Była asystentem badawczym w Instytucie Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego (1968–1971), gdzie zorganizowała laboratorium i herbarium. W 1971 roku została mianowana adiunktem Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego (1971–1986), po czym awansowała na stanowisko docenta (1986–1992) w tym samym instytucie, w którym organizowała Zakład Badań i Dokumentacji Polarnej.

Profesorem biologii Uniwersytetu Jagiellońskiego została w 1992 roku. Jest kuratorką herbarium Uniwersytetu Jagiellońskiego, przewodniczącą rady redakcyjnej magazynu Polish Polar Research oraz prezeską Zespołu biologii i rozwoju polarnych krajobrazów lądowych Komitetu Badań Polarnych Polskiej Akademii Nauk[2].

Przewodziła Polskiej Stacji Antarktycznej w latach 1991–1993 i ponownie w latach 2005–2006[2]. Była przewodniczącą Zakładu Badań i Dokumentacji Polarnej im. Prof. Zdzisława Czeppego Uniwersytetu Jagiellońskiego (1996–2011)[2]. Brała udział lub przewodziła szeregowi wypraw na Arktykę i Antarktykę[2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Z. Mirek, J.J. Wójcicki, Biogramy, „Wiadomości botaniczne”, 37 (3/4), 1993, s. 241 (pol.).
  2. a b c d e f g h PORTRETY BOTANIKÓW POLSKICH PORTRAITS OF POLISH BOTANISTS.
  3. a b Polskie twarde babki - Podróże.
  4. Polish Polar Research.
  5. Beau Riffenburgh, Encyclopedia of the Antarctic, ISBN 978-0-415-97024-2.
  6. Name details, Australian Antarctic Data Centre.