Maria Turzyma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maria Turzyma
Maria Wiśniewska
Ilustracja
Data urodzenia ok. 1860
Data śmierci 1922
Zawód, zajęcie pisarka, publicystka, feministka
Narodowość polska

Maria Turzyma, właśc. Maria Wiśniewska z domu Głowacka (ur. ok. 1860, zm. 1922) – działaczka na rzecz praw kobiet, pisarka, publicystka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Działała szczególnie na rzecz dopuszczenia kobiet do edukacji uniwersyteckiej oraz praw wyborczych dla kobiet. Współpracowała z Marią Siedlecką i Kazimierą Bujwidową. W latach 1902–1905 wydawała w Krakowie pismo „Nowe Słowo”, poświęcone kwestii emancypacji kobiet. Podczas I wojny światowej działała w krakowskim kole Ligi Kobiet Galicji i Śląska. Była autorką zbioru nowel Nadbrzeżne Fale (1899), oraz licznych tekstów publicystycznych, m.in. Handel kobietami i Potrójne więzy kobiety, w którym podnosiła problem zależności ekonomicznej kobiet od mężczyzn[1]. Publikowała w „Kurierze Codziennym”, „Krytyce”, „Prawdzie”.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kazimiera Bujwidowa, Maria Turzyma – garść wspomnień, „Kobieta Współczesna” 1929, nr 19.
  • Sylwetka Marii Turzymy, [w:] Cecylia Walewska, W walce o równe prawa. Nasze bojownice, Warszawa 1930.
  • Zofia Zaleska, Czasopisma kobiece w Polsce (1818–1937), Warszawa 1938.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Aneta Górnicka-Boratyńska: Chcemy całego życia. Warszawa: Fundacja Res Publica, 1999, s. 202. ISBN 83-910975-2-8.