Marian Łoziński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marian Zdzisław Łoziński
Ilustracja
podporucznik piechoty podporucznik piechoty
Data i miejsce urodzenia 29 stycznia 1913
Niemirów,
Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 28 października 1998
Kraków
Przebieg służby
Lata służby od 1936
Główne wojny i bitwy II wojna światowa:
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Czynu Bojowego Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie Medal Wojska Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” Defence Medal (Wielka Brytania) War Medal 1939–1945 (Wielka Brytania) Gwiazda 1939–1945 (Wielka Brytania) Italy Star (Wielka Brytania)

Marian Zdzisław Łoziński (ur. 29 stycznia 1913 w Niemirowie, zm. 28 października 1998 w Krakowie) – kapitan Wojska Polskiego, uczestnik walk w bitwie o Monte Cassino.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 29 stycznia 1913 w Niemirowie, dawny powiat Rawa Ruska (obecnie w obwodzie lwowskim, rejon jaworowski na Ukrainie). W 1936 w stopniu kaprala podchorążego ukończył Szkołę Podchorążych 12 Dywizji Piechoty w Tarnopolu. Po klęsce wrześniowej w lutym 1940 podczas przekraczania granicy polsko-rumuńskiej został aresztowany przez wojska radzieckie i wywieziony do Związku Radzieckiego na Ural, gdzie w skrajnych warunkach katorżniczo pracował przy wyrębie drzew. Przebywał tam do września 1941. Tam też zastał go układ polsko-radziecki powołujący na terenie ZSRR Armię Polską. Po długiej wędrówce poprzez Tockoje, G‘uzor, Krasnowodsk, Iran, Palestynę, Aden, Irak, ponownie Palestynę, Egipt – już jako podporucznik Wojska Polskiego 22 grudnia 1943 staje na ziemi włoskiej, gdzie jako zastępca dowódcy kompanii 5 Batalionu 3 Dywizji Strzelców Karpackich brał udział m.in. w drugim, zwycięskim uderzeniu 2 Korpusu na pozycje niemieckie w masywie Monte Cassino, a następnie w walkach swego batalionu na szlaku adriatyckim do „Linii Gotów”. W czerwcu 1946 roku wyjeżdża do Anglii. Tam w sierpniu 1947 zdemobilizował się i 25 października wrócił do kraju.

Nieśmiertelnik Mariana Łozińskiego

W 1955 osiadł w Skawinie. W latach pięćdziesiątych XX w. został opiekunem 8 Drużyny Harcerzy „Czerwone Maki” im. Bohaterów Monte Cassino, wkrótce zlikwidowanej przez władze komunistyczne. W 1981 – mimo oporu władz harcerskich – doprowadził do powstania w Skawinie Kręgu Instruktorskiego „Czerwony Mak” im. Bohaterów Monte Cassino i został jego opiekunem.

Jest autorem wspomnień zatytułowanych „Przechodniu, powiedz Polsce... Wspomnienia z lat 1941–1945 rozpoczęte w Ahwazie, 150 km od Zatoki Perskiej[1]. Tytuł wspomnień został zaczerpnięty z inskrypcji na polskim cmentarzu na Monte Cassino:
„PRZECHODNIU, POWIEDZ POLSCE, ŻEŚMY POLEGLI WIERNI W JEJ SŁUŻBIE, ZA WOLNOŚĆ NASZĄ I WASZĄ,
MY ŻOŁNIERZE POLSCY ODDALIŚMY – BOGU DUCHA, ZIEMI WŁOSKIEJ CIAŁO, A SERCA POLSCE”

Zmarł 28 października 1998 i został pochowany w grobie rodzinnym, na cmentarzu Rakowickim w Krakowie[2].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marian Łoziński, Przechodniu, powiedz Polsce... Wspomnienia z lat 1941–1945 rozpoczęte w Ahwazie, 150 km od Zatoki Perskiej, Wydawnictwo Literackie, Kraków-Wrocław 1985, wyd. III, ​ISBN 83-08-01317-1​.
  2. Kwatera XXVII – wejście od strony Alei 29 listopada

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]