Marian Bondzior

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marian Bondzior
generał brygady generał brygady
Data urodzenia 24 lipca 1925
Data śmierci 24 lipca 2003
Przebieg służby
Lata służby 19451991
Siły zbrojne Roundel of Poland (1921–1993).svg Siły Powietrzne RP
Stanowiska d-ca 9 plm, szef sztabu 3 Korpusu OPK, szef lotnictwa myśliwskiego OPK, d-ca 2 Korpusu OPK, d-ca 1 Korpusu OPK, zastępca dowódcy Wojsk Obrony Powietrznej Kraju ds. liniowych
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Medal „Za udział w walkach w obronie władzy ludowej” Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
Grób Mariana Bondziora na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Marian Bondzior (ur. 24 lipca 1925, zm. 24 lipca 2003) – generał brygady pilot Wojska Polskiego, zastępca dowódcy Wojsk Obrony Powietrznej Kraju w latach 1984–1990.

Służba wojskowa[edytuj | edytuj kod]

Przez cały okres służby w Wojsku Polskim (1945–1990) związany z komponentem lotniczym Wojsk Lotniczych i Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju, a następnie Wojsk Obrony Powietrznej Kraju, w których pełnił szereg odpowiedzialnych funkcji. Sprawował funkcje dowódcze we wszystkich korpusach podległych WOPK.

Absolwent Oficerskiej Szkoły Lotnictwa w Dęblinie, Akademii Sztabu Generalnego WP oraz Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR w Moskwie, pilot myśliwski.

Był m.in. dowódcą pułku lotnictwa myśliwskiego w Zegrzu Pomorskim, pomocnikiem dowódcy 1 Korpusu WOPK ds. lotnictwa, zastępcą dowódcy 1 Korpusu WOPK, szefem sztabu – zastępcą dowódcy 3 Korpusu WOPK, szefem Wojsk Lotniczych Dowództwa Wojsk Obrony Powietrznej Kraju (lotnictwa myśliwskiego WOPK), dowódcą 2 Korpusu WOPK, dowódcą 1 Korpusu WOPK. W latach 1984-1990 zajmował stanowisko zastępcy dowódcy WOPK ds. liniowych.

W 1979 mianowany uchwałą Rady Państwa PRL na stopień generała brygady WP. Nominacje wręczył w Belwederze I sekretarz KC PZPR Edward Gierek.

Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim, Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Wyróżniony tytułem „Zasłużony Pilot Wojskowy PRL”. Wpisany do „Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich” (1984). Autor autobiografii Jak zdobywałem swój kawałek nieba. Wspomnienia generała lotnictwa. (2002).

W Wojsku Polskim służył przez 46 lat, z czego 12 lat w stopniu generała brygady.

Wykształcenie wojskowe[edytuj | edytuj kod]

Przebieg służby wojskowej[edytuj | edytuj kod]

  • Służba w 7 Zapasowym pp – 30.06.1945 – 04.09.1946
  • Pilot w 1 plm w Modlinie – 09.1948 – 02.10.1949
  • St. pilot w 3 plm – 1 0.1949 – 11.1950
  • Szef strzelania powietrznego 3 plm – 25.11.1950 – 20.03.1951
  • Oficer strzelania powietrznego 2 plm w Krakowie – 03.1951 – 12.1951
  • Dowódca eskadry lotniczej 2 plm w Krakowie – 25.12.1951 – 03.1953
  • Pomocnik dowódcy pułku ds. pilotażu 2 plm w Krakowie – 24.03.1953 – 11.1953
  • Dowódca 26 plm w Zegrzu Pomorskim – 22.10.1954 – 18.11.1957
  • Zastępca dowódcy LM 1 Korpusu OPL OK w Warszawie – 8.11.1957 – 19.08.1961
  • St. inspektor LM 1 Korpusu OPL OK w Warszawie – 09.1961 – 07.1962
  • Zastępca dowódcy 1 Korpusu OPL OK ds. LM w Warszawie – 04.07.1962 – 13.11.1963
  • Szef lotnictwa myśliwskiego 1 KOPK w Warszawie – 14.11.1963 – 25.01.1968
  • Zastępca dowódcy 1 KOPK – 26.08.1970
  • Szef Sztabu – zastępca dowódcy 3 KOPK we Wrocławiu – 07.1972 – 05.12.1975
  • Zastępca dowódcy 1 KOPK ds. liniowych w Warszawie – 06.12.1975 – 16.03.1979
  • Dowódca 2 Korpusu OPK w Bydgoszczy – 16.03.1979
  • Generał brygady – 11.10.1979
  • Dowódca 2 Korpusu OPK w Bydgoszczy – 05.1982
  • Dowódca 1 Korpusu OPK w Warszawie – 09.05.1982
  • Zastępca dowódcy WOPK ds. liniowych w Warszawie – 06.12.1984 – 30.06.1990
  • dyspozycja MON - czerwiec 1990 - czerwiec 1991
  • Z dniem 5 czerwca 1991 przeniesiony w stan spoczynku

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • M. Bondzior, Jak zdobywałem swój kawałek nieba, Wydawnictwo WLOP, Poznań 2002;
  • J. Celek, Wyższa Oficerska Szkoła Lotnicza im. Jana Krasickiego: dzieje dęblińskiej szkoły lotniczej, Wydawnictwo MON, Warszawa 1979;
  • S. Czmur, W. Wójcik, Generałowie w stalowych mundurach, Wydawnictwo Czasopism WLOP – Dom Wydawniczy Bellona, Poznań – Warszawa 2003;
  • H.P. Kosk, Generalicja polska, tom I, Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, Pruszków 1999;
  • A. Przedpełski, Lotnictwo Wojska Polskiego 1918–1996: zarys historii, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 1997.