Marian Buczyński (1891–1940)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy lekarza. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Marian Buczyński
podpułkownik lekarz podpułkownik lekarz
Data urodzenia 2 lutego 1891
Data i miejsce śmierci wiosna 1940
Kijów
Przebieg służby
Siły zbrojne Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 3 Batalion Sanitarny
77 Pułk Piechoty
Szpital Rejonowy w Lidzie
77 Pułk Piechoty
Stanowiska komendant szpitala
starszy lekarz pułku
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Medal Niepodległości

Marian Buczyński (ur. 2 lutego 1891[a], zm. 1940) – podpułkownik lekarz Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie Mikołaja. W 1917 uzyskał dyplom lekarza. Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego.

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 112. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy, a jego oddziałem macierzystym była Kompania Zapasowa Sanitarna Nr 5[1]. W latach 1923–1924 był komendantem Szpitala Rejonowego Lida, pozostając oficerem nadetatowym 3 batalionu sanitarnego w Grodnie[2]. W kwietniu 1924 został przydzielony do 77 pułku piechoty w Lidzie na stanowisko starszego lekarza pułku[3][4]. W kwietniu 1925 został ponownie przydzielony do Szpitala Rejonowego w Lidzie na stanowisko komendanta[5]. W 1926, po likwidacji szpitala, pełnił służbę w Garnizonowej Izbie Chorych w Lidzie[6]. W sierpniu 1929 roku został przeniesiony do 77 pułku piechoty[7]. 2 grudnia 1930 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 roku i 5. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy[8][9]. Do 1939 pełnił służbę na stanowisku starszego lekarza 77 pułku piechoty[10].

Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 na terenach wschodnich II Rzeczypospolitej został aresztowany przez sowietów. Został zamordowany przez NKWD na wiosnę 1940. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 41/1-50 oznaczony numerem 351)[11]. Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Ukraińska Lista Katyńska wskazała rok urodzenia 1893.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 314.
  2. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1140, 1189, 1200.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 38 z 17 kwietnia 1924 roku, s. 217.
  4. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1033, 1081.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 44 z 18 kwietnia 1925 roku, s. 213.
  6. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 711, 728.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 23 sierpnia 1929 roku, s. 301.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 3 grudnia 1930 roku, s. 328.
  9. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 323.
  10. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 605.
  11. Ukraińska Lista Katyńska. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 1994. s. 10. [dostęp 10 grudnia 2014].
  12. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938 roku, s. 17.
  13. M.P. z 1934 r. nr 6, poz. 12.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]