Marian Cichosz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marian Cichosz
Data i miejsce urodzenia 17 czerwca 1954
Mościska
Senator IV kadencji
Okres od 20 października 1997
do 1 września 2000
Przynależność polityczna Polskie Stronnictwo Ludowe
Sekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości
Okres od 26 listopada 2007
do 20 stycznia 2009
Wiceprezes Najwyższej Izby Kontroli
Okres od 2011
do 2014
Konsul generalny RP w Hamburgu
Okres od 2014
do 2016
Poprzednik Andrzej Osiak
Następca Piotr Golema
Odznaczenia
Odznaka „Za Zasługi dla Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej”

Marian Cichosz (ur. 17 czerwca 1954 w Mościskach) – polski urzędnik państwowy i polityk. Senator IV kadencji (1997–2000), w latach 2007–2009 sekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości, w latach 2011–2014 wiceprezes Najwyższej Izby Kontroli, a następnie konsul generalny RP w Hamburgu (2014–2016).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie[1]. Działał w Zjednoczonym Stronnictwie Ludowym[2]. Pracował w organach prokuratury oraz jako radca prawny. W latach 1994–1997 pełnił funkcję wojewody chełmskiego. Został też wiceprezesem Zarządu Wojewódzkiego Ochotniczej Straży Pożarnej w Chełmie. W 1997 został w województwie chełmskim wybrany na senatora IV kadencji z ramienia Polskiego Stronnictwa Ludowego[3]. W 2000 zrzekł się mandatu i objął stanowisko dyrektora lubelskiej delegatury Najwyższej Izby Kontroli.

26 listopada 2007 został sekretarzem stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości. 20 stycznia 2009 odwołano go z tego stanowiska. 16 września 2011 powołany na stanowisko wiceprezesa NIK przez marszałka Sejmu Grzegorza Schetynę. W 2014 został odwołany z tej funkcji. Objął stanowisko konsula generalnego RP w Hamburgu, które zajmował do 2016.

W 2014 został odznaczony odznaką „Za Zasługi dla Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej”[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Senatorowie IV kadencji, „Rzeczpospolita” z 20 października 1997.
  2. Zapis przebiegu posiedzenia komisji. sejm.gov.pl, 26 czerwca 2014. [dostęp 2019-11-29].
  3. Biogram na stronie Senatu (IV kadencja). [dostęp 2019-11-29].
  4. Dwaj prezesi NIK odznaczeni przez Światowy Związek Żołnierzy AK. nik.gov.pl, 13 lutego 2014. [dostęp 2019-11-29].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]