Marian Garlicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marian Garlicki
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 8 grudnia 1908
Drohobycz,  Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 23 maja 2002
Warszawa,  Polska
Przebieg służby
Lata służby 1939-1966
Stanowiska naczelny chirurg Wojska Polskiego, komendant Wojskowej Akademii Medycznej
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Późniejsza praca Akademia Medyczna w Warszawie
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Partyzancki Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939” Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal Komisji Edukacji Narodowej
Grób Mariana Garlickiego i jego żony Stanisławy na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie, 23 lipca 2008

Marian Garlicki (ur. 8 grudnia 1908 w Drohobyczu, zm. 23 maja 2002 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego, uczestnik II wojny światowej, profesor doktor habilitowany nauk medycznych, chirurg, ortopeda i traumatolog, rektor Śląskiej Akademii Medycznej (1954–1957), naczelny chirurg Wojska Polskiego, komendant-rektor Wojskowej Akademii Medycznej (1958–1965), poseł na Sejm PRL II kadencji, członek Rady Krajowej PRON w 1983 roku[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Marian Mieczysław Garlicki urodził się 8 grudnia 1908 w Drohobyczu na terenie zaboru austriackiego. Był synem Stanisława i Zofii z Michnowiczów. W latach 1918–1926 uczył się w Zakładzie Naukowo-Wychowawczym Ojców Jezuitów w Chyrowie. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości w 1927 rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, które ukończył w 1933, a w 1935 otrzymał tytuł lekarza medycyny.

W 1927 przyjęty do Korporacji Akademickiej Aragonia we Lwowie, w roku akademickim 1928/29 pełnił funkcję wiceprezesa.

II wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

Następnie pracował we lwowskich szpitalach, w tym jako asystent na Oddziale Chirurgii Dziecięcej Szpitala im. św. Zofii. Z dniem 1 września 1939 został zmobilizowany w stopniu porucznika lekarza i wyznaczony ordynatorem Oddziału Chirurgicznego Szpitala Wojennego nr 604 we Lwowie. Od 23 września 1939 był asystentem w Klinice Chirurgii Ogólnej Lwowskiego Państwowego Instytutu Medycznego oraz na Oddziale Chirurgii Dziecięcej Szpitala Powszechnego. W 1944 objął stanowisko starszego asystenta Kliniki Chirurgii Ogólnej Lwowskiego Państwowego Instytutu Medycznego. Podczas II wojny światowej służył również w Armii Krajowej, gdzie sprawował funkcję zastępcy szefa Służby Zdrowia Okręgu Lwów. 16 września 1944 powołano go do Wojska Polskiego z przydziałem na ordynatora Oddziału Chirurgicznego 66 Szpitala Ewakuacyjnego. W tym okresie pracował jednocześnie na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.

Lata powojenne[edytuj | edytuj kod]

W latach 1945–1946 był kolejno naczelnym chirurgiem Szpitala Wojskowego w Poznaniu i ordynatorem Oddziału Chirurgicznego Szpitala Ministerstwa Obrony Narodowej w Warszawie, po czym przeszedł do rezerwy. W 1946 został starszym asystentem w Centralnym Instytucie Chirurgii Urazowej w Warszawie, natomiast w 1948 objął stanowisko adiunkta III Kliniki Chirurgicznej Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego[2]. W 1947 uzyskał stopień naukowy doktora, a w 1951 doktora habilitowanego. W 1952 wyznaczono go kierownikiem Kliniki Chirurgii Ortopedycznej Śląskiej Akademii Medycznej i katowickim konsultantem wojewódzkim w zakresie ortopedii i traumatologii. Od 1954 do 1957 pełnił funkcję rektora Śląskiej Akademii Medycznej. Również w 1954 otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego Śląskiej Akademii Medycznej. 20 stycznia 1957 został wybrany na posła na Sejm PRL, w którym był zastępcą przewodniczącego Komisji Zdrowia i Kultury Fizycznej.

Latem 1957 powołano go z rezerwy do czynnej służby wojskowej w stopniu pułkownika i wyznaczono naczelnym chirurgiem Wojska Polskiego oraz kierownikiem naukowym Kliniki Ortopedyczno-Urazowej Szpitala Ministerstwa Obrony Narodowej. 7 października 1958 awansował na generała brygady. W okresie od 14 października 1958 do 9 lutego 1965 był pierwszym komendantem-rektorem Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi. Od 1960 do 1984 pełnił funkcję krajowego konsultanta do spraw ortopedii i traumatologii. 18 lipca 1963 otrzymał tytuł naukowy profesora. W 1966 został kierownikiem Katedry i Kliniki Ortopedycznej Akademii Medycznej w Warszawie. Stanowisko zajmował do 1979. Działał w wielu instytucjach naukowych, zarówno w kraju jak i zagranicą. W latach 1974–1985 był członkiem Rady Naczelnej ZBoWiD.

W 1973 otrzymał tytuł doktora honoris causa Wojskowej Akademii Medycznej, a w 1996 Śląskiej Akademii Medycznej. Był autorem kilkudziesięciu prac naukowych, promotorem blisko 30 przewodów doktorskich i opiekunem kilku habilitacji. W 1935 zawarł związek małżeński ze Stanisławą Goetz, mieli dwóch synów, Janusza (który także został ortopedą) i Marka. Zmarł 23 maja 2002, został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. Opracował własną metodę leczenia niestabilności stawu rzepkowo-udowego: operację Hausera-Garlickiego.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Wystawa[edytuj | edytuj kod]

Od września 2009 Muzeum Historii Medycyny Uniwersytetu Medycznego (powstałego z połączenia Wojskowej Akademii Medycznej z cywilną Akademią Medyczną) w Łodzi prezentuje wystawę prezentującą pamiątki z życia Mariana Garlickiego.

Przypisy

  1. Trybuna Robotnicza, nr 109 (12961), 10 maja 1983 roku, s. 6.
  2. W dniu 1 stycznia 1950 Wydział Lekarski i Wydział Farmaceutyczny Uniwersytetu Warszawskiego utworzyły Akademię Medyczną w Warszawie.
  3. M.P. z 1998 r. Nr 30, poz. 429
  4. "Kawalerowie Medalu Gloria Medicinae", Polskie Towarzystwo Lekarskie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. I: A-H, Toruń 2010, s. 423-426.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]