Marian Jankowski (major)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marian Jankowski
major piechoty major piechoty
Data urodzenia 15 sierpnia 1892
Data śmierci ?
Przebieg służby
Siły zbrojne Lesser Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 63 Pułk Piechoty
9 Dywizja Piechoty
66 Pułk Piechoty
2 Pułk Strzelców Podhalańskich
Stanowiska oficer sztabu
dowódca batalionu
wykładowca
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941) Złoty Krzyż Zasługi

Marian Aleksander Jankowski (ur. 15 sierpnia 1892, zm. ?) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Brał udział w I wojny światowej, u schyłku której w listopadzie 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie z bolszewikami. 25 listopada 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu porucznika, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej[1].

1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Oddziale V Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych, a jego oddziałem macierzystym był 36 pułk piechoty Legii Akademickiej. W tym czasie przysługiwał mu, obok stopnia wojskowego, tytuł adiutanta sztabowego[2]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 389. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 36 pułk piechoty w Warszawie[3]. W 1923 był oficerem sztabu dowódcy piechoty dywizyjnej 9 Dywizji Piechoty w Siedlcach, pozostając oficerem nadetatowym 63 pułku piechoty[4], po czym w 1924 powrócił do służby w 63 pułku piechoty[5]. 20 kwietnia 1927 został awansowany do stopnia majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 roku. W maju tego roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy I batalionu w 63 pp[6][7]. Z dniem 21 marca 1931 roku został wykładowcą w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie[8][9]. W czerwcu 1933 został przeniesiony do 66 Kaszubskiego pułku piechoty w Chełmnie na stanowisko dowódcy batalionu[10]. W marcu 1939 roku dowodził II batalionem 66 pp[11].

Według historyków major Marian Jankowski w kampanii wrześniowej był dowódcą I batalionu 2 pułku Strzelców Podhalańskich z Sanoka[12][13][14]. Według Juliana Taurogińskiego dowódcą I/2 psp w czasie wojny był kapitan Bronisław Jankowski, który w czasie pokoju był w tym batalionie dowódcą 1 kompanii karabinów maszynowych[15].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 48 z 15 grudnia 1920 roku, s. 1357.
  2. Spis oficerów 1921 ↓, s. 124, 665.
  3. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 43.
  4. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 111, 305, 407.
  5. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 274, 353.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 23 maja 1927 roku, s. 144.
  7. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 77, 179.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 26 marca 1931 roku, s. 97.
  9. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 29, 802.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 28 czerwca 1933 roku, s. 131.
  11. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 20.
  12. Głowacki 1986 ↓, s. 100, 103, 254, 326.
  13. Steblik 1989 ↓, s. 414, 719.
  14. Moś 1989 ↓, s. 170.
  15. Taurogiński 2016 ↓, s. autor jest zięciem majora Bronisława Jankowskiego.
  16. a b c Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 29.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]