Marian Jasiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marian Jasiński
Marian Ritter von Jasiński
tytularny generał brygady tytularny generał brygady
Data i miejsce urodzenia 25 listopada 1859
Hajworonka
Przebieg służby
Lata służby 1879-1921
Siły zbrojne cesarska i królewska Armia
Wojsko Polskie
Jednostki Domu Inwalidów we Lwowie
Stanowiska komendant Domu Inwalidów
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Marian Jasiński (ur. 25 listopada 1859 w Hajworonce, zm. po 1939) – tytularny generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Marian Jasiński urodził się 25 listopada 1859 roku w Hajworonce, w ówczesnym powiecie podhajeckim, w rodzinie Piotra i Anny z Łepków[1]. Ukończył ośmioklasowe gimnazjum, a w 1882 roku studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie[1]. Od 1 października 1879 roku pełnił służbę w cesarskiej i królewskiej Armii. Pełnił służbę w c. i k. 80 Pułku Piechoty we Lwowie. 1 maja 1884 roku został mianowany podporucznikiem piechoty (niem. Leutnant). W latach 1887-1888 był adiutantem pułku. 1 listopada 1888 roku został mianowany porucznikiem piechoty (niem. Oberleutnant)[2][3]. 1 maja 1895 roku został mianowany kapitanem I klasy (niem. Hauptmann 1. Klasse). Po ukończeniu kursu oficerskiego w 1907 oficer Sztabu Generalnego. Pełnił także służbę na stanowiskach liniowych. W czasie I wojny światowej w Ministerstwie Wojny Austrii, m.in. w zespole redagującym regulaminy.

16 czerwca 1919 roku został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu pułkownika. Początkowo komendant Domu Inwalidów we Lwowie[4], potem komendant Korpusu Kadetów we Lwowie. 22 maja 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu pułkownika piechoty, w „grupie byłej armii austriacko-węgierskiej”. Pełnił wówczas służbę w Departamencie V Szkolnictwa Wojskowego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie[5]. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Oddziale III Naukowo-Szkolnym Sztabu Generalnego w Warszawie. Jego oddziałem macierzystym był wówczas 19 Pułk Piechoty Odsieczy Lwowa stacjonujący we Lwowie[6].

Z dniem 1 października 1921 roku został przeniesiony „w stały stan spoczynku z prawem noszenia munduru, w stopniu tytularnego generała podporucznika”[7]. 26 października 1923 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu tytularnego generała brygady[8]. Osiadł we Lwowie, gdzie mieszkał do 1939 roku[9][10][11][12]. Dalsze losy nieznane.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Medal Wojenny (niem. Kriegsmedaille)
  • Brązowy Jubileuszowy Medal Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych (niem. Bronzene Jubiläumserinnerungs medaille für die bewaffnette Macht)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Stawecki 1994 ↓, s. 150.
  2. Rocznik oficerski 1888 ↓, s. 231, 429.
  3. Rocznik oficerski 1889 ↓, s. 218, 432.
  4. Dz. Rozk. Wojsk. Nr 73 z 5 lipca 1919 roku, poz. 2403.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 29 maja 1920 roku, s. 380.
  6. Spis oficerów 1921 ↓, s. 75, 668.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 13 sierpnia 1921 roku, s. 1287.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 70 z 7 listopada 1923 roku, s. 739.
  9. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1577.
  10. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1406.
  11. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 882.
  12. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 322.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]