Marian Kielec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marian Kielec
Data i miejsce urodzenia 6 marca 1942
Kimpulung Mołdawski
Wzrost 173 cm
Pozycja środkowy napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
LZS Wielgowo
1957–1959 Pogoń Szczecin
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1959–1971 Pogoń Szczecin 283 (113)
1979 Pogoń Szczecin 1 (0)
W sumie: 284 (113)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
Polska Rzeczpospolita Ludowa Polska U-19
Polska Rzeczpospolita Ludowa Polska U-21
1962 Polska Rzeczpospolita Ludowa Polska 1 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub
Polonia Hamilton

Marian Kielec (ur. 6 marca 1942 w Kimpulungu Mołdawskim) – piłkarz, napastnik, zawodnik Pogoni Szczecin, król strzelców polskiej ekstraklasy w sezonie 1962/1963; w życiu prywatnym teść Leszka Wolskiego. Z powodu ciemnej karnacji skóry zyskał przydomek Czarna Perła z Wielgowa, będący parafrazą pseudonimu portugalskiego gracza Eusébio zwanego Czarną Perłą z Mozambiku, do którego, ze względu na styl gry, często był porównywany.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Rumunii, gdzie jego rodzina żyła na emigracji. Po wojnie przeprowadzili się do Wielgowa, które w 1954 roku włączono w granice Szczecina. Jego chłopiec zaczął grać w miejscowym LZS Wielgowo, gdzie został wypatrzony przez trenerów Pogoni. W wieku trzynastu lat przeniósł się do klubu z Pogodna.

W pierwszym zespole Pogoni zadebiutował jeszcze jako junior 2 maja 1959, w meczu przeciwko Ruchowi Chorzów. Kilka tygodni później (24 maja) zdobył swoją pierwszą bramkę w seniorskiej karierze (w 67 minucie meczu przeciwko Polonii Bytom zakończonym remisem 1:1). Już w następnym meczu, 7 czerwca udało mu się strzelić hat-tricka w wyjazdowym spotkaniu z Cracovią (gole w 3, 17 i 89 minucie; mecz zakończył się zwycięstwem Pogoni 5:3). Jeszcze w swoim debiutanckim sezonie, 15 listopada 1959 udało mu się powtórzyć ten wyczyn w wyjazdowym meczu przeciw Legii Warszawa (gole w 43, 44 i 82 minucie; mecz zakończył się zwycięstwem Pogoni 4:0).

W sezonie 1962/1963 został królem strzelców z 18 bramkami na koncie. Po raz trzeci i zarazem ostatni w karierze trzy bramki w jednym meczu udało się Kielcowi strzelić 5 września 1965 roku w meczu wyjazdowym przeciw Stali Mielec (gole w 11, 19 i 21 minucie; mecz zakończony zwycięstwem Pogoni 5:3).

Piłkarz przez lata był kapitanem Pogoni. Znany był z twardych zasad. Karierę piłkarską przerwał 24 maja 1971 po meczu przeciwko Górnikowi Zabrze. Powodem tej decyzji był fakt, iż trener nie widział dla niego miejsca w kadrze meczowej. Rozpoczął pracę w Polskiej Żegludze Morskiej, gdzie pracował do 1985 roku. W międzyczasie, w 1979 roku wznowił karierę by pomóc mającej problemy drużynie. Rozegrał wówczas tylko jeden mecz przeciwko mieleckiej Stali. W sumie, w barwach Pogoni wystąpił w 218 meczach I ligi (81 goli), 64 meczach II ligi (32 bramki), 17 meczach Pucharu Polski (7 bramek) oraz 5 meczach Pucharu Intertoto. Do dziś może się poszczycić mianem najskuteczniejszego piłkarza Pogoni w historii (ex-aequo z Robertem Dymkowskim). W plebiscytach wielokrotnie był uznawany za jednego z najlepszych piłkarzy w historii klubu.

W 1985 roku wyjechał do Kanady. Przez cztery lata prowadził zespół Polonii Hamilton. Do dziś odwiedza Szczecin, gdzie pojawia się na meczach Oldboyów Pogoni.

Reprezentacja Polski[edytuj | edytuj kod]

Występował w reprezentacjach juniorów, młodzieżowych oraz seniorów (1 mecz).

l.p. Data Miejsce Rywal Wynik Rozgrywki Grał
1. 11.10.1962 Warszawa, Polska  Maroko
1:1
towarzyski
do 45'

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]