Marian Klott

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marian Klott de Heidenfeldt
Data i miejsce urodzenia 1 listopada 1892
Nawłok, powiat brasławski
Data i miejsce śmierci 28 lutego 1967
Kraków
Miejsce spoczynku Cmentarz Rakowicki
Zawód inspektor pracy, wykładowca akademicki
Stanowisko główny inspektor pracy
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Niepodległości Brązowy Krzyż Zasługi

Marian Klott de Heidenfeldt (ur. 1 listopada 1892 w Nawłoku, zm. 28 lutego 1967 w Krakowie) – Główny Inspektor Pracy w II Rzeczypospolitej, pełniący urząd w latach 1920-1939, wolnomularz[1].

Życiorys[edytuj kod]

W 1915 ukończył studia na Wydziale Fizyczno-Matematycznym Uniwersytetu Petersburskiego. W czasie I wojny światowej działał w Centralnym Komitecie Obywatelskim, Radzie Głównej Opiekuńczej i Polskiej Organizacji Wojskowej; w 1917 uwięziony na kilka miesięcy przez władze niemieckie w związku z działalnością niepodległościową.

Od 1919 kierował Wydziałem Rolnym w Ministerstwie Pracy i Opieki Socjalnej, równocześnie będąc okręgowym inspektorem pracy. W roku 1920 został mianowany przez Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego na stanowisko Głównego Inspektora Pracy, które piastował do wybuchu II wojny światowej. Był też m.in. członkiem Komisji Rewizyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Podczas obrony Warszawy w 1939 kierował sekcją zbiórki materiałowej w ramach Komitetu Samopomocy Społecznej[2]. W czasie wojny działał także w RGO, a następnie w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. Był także członkiem Zarządu Głównego Konwentu Organizacji Niepodległościowych. W Warszawie przebywał do kapitulacji powstania warszawskiego.

Po wojnie nie został przyjęty do Państwowej Inspekcji Pracy jako „element obcy klasowo”. Pracował w przemyśle górniczym, w tym w Centralnym Zarządzie Przemysłu Węglowego oraz jako wykładowca na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie.

Związany z Polską Partią Socjalistyczną, był jej aktywnym członkiem do 1920, kiedy objął stanowisko Głównego Inspektora Pracy, oraz w latach 1945-1948. Nie przystąpił do powstałej w 1948 r. Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, w związku z czym został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa[potrzebny przypis].

Tablica poświęcona jego pamięci znajduje się od 1994 na Pałacu Teppera-Dückerta w Warszawie.

Odznaczenia[edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj kod]

Żona - Zofia Klott de Heidenfeldt z Mireckich (ur. 22 grudnia 1897 w Warszawie - zm. 9 marca 1959 w Krakowie) podczas Powstania Warszawskiego była sanitariuszką. Spoczywa na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie[4].

Córki:

  • Teresa (ur. 7 stycznia 1928 w Warszawie - zm. 15 października 1993 w Krakowie[potrzebny przypis]);
  • Maria (ur. 22 maja 1923 w Warszawie - zm. 29 kwietnia 2009 w Warszawie)[5] podczas Powstania Warszawskiego była pielęgniarką, po wojnie pracowała jako lekarz medycyny[6].

Przypisy

  1. Ludwik Hass, Ambicje rachuby, rzeczywistość. Wolnomularstwo w Europie Środkowo-Wschodniej 1905-1928. Warszawa 1984, s. 232.
  2. Marian Porwit: Obrona Warszawy - wrzesień 1939 r. Warszawa: Czytelnik, 1979.
  3. M.P. 1924 nr 299 poz. 979
  4. Biogram powstańczy Zofii Klott (1897-1959). [dostęp 2012-07-08].
  5. Informacja w bazie warszawskich nekrologów. [dostęp 2012-09-02].
  6. Biogram powstańczy Marii (1923-2009). [dostęp 2012-07-08].

Bibliografia[edytuj kod]