Marian Kochanowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marian Kochanowski herbu Korwin ( ur. 25 lutego 1847 w Mianowie, zm. 17 września 1868 w Galicji) – polski poeta.

Matką Mariana Kochanowskiego była Kamila z Bujalskich. Prawnuk Leona Jodko-Narkiewicza (zm. 1850), inżyniera wojskowego.

Nauki pobierał w Lublinie i Warszawie. W roku 1867 opuścił kraj i udał się na emigrację. Podróżował po Włoszech i Hiszpanii i Francji. Zmarł w wieku 21 lat w wyniku nagłej choroby

Stworzył kilka utworów o smutnej treści. Niedokończone poematy i pieśni ukazane po śmierci poety są przepełnione nieszczęśliwymi doświadczeniami młodego poety. Wydane zostały: "Kilka poezji" (Kraków, 1870), "Wydanie po śmiertelne pieśni i poematów" (z wizerunkiem autora, Kraków, 1869), "Ostatnie poezje" (Kraków, 1870, 2 wyd. 1871). Artykuł "O jego poezjach" umieszczony został w Tygodniku Ilustrowanym' (Nr. 185 z 1871 roku).

Został pochowany w Krasiczynie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adam Boniecki "Herbarz polski" ( tom 10, str. 268 - Kochanowscy herbu Korwin
  • "Polski Słownik Biograficzny" ( tom 13, str. 194)
  • "Encyklopedia Powszechna Orgelbranda" (1898-1904, tom 8, str. 339)