Marian Ożarowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marian Ożarowski
Data i miejsce urodzenia 30 stycznia 1922
Radomsko
Data i miejsce śmierci 18 sierpnia 1998
Lubliniec
Stopień instruktorski harcmistrz
Organizacja harcerska Związek Harcerstwa Polskiego
komendant hufca
Okres sprawowania od 1949, 1956
do 1969
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż „Za Zasługi dla ZHP”
Złota Odznaka ZNP

Marian Ożarowski (ur. 30 stycznia 1922 w Radomsku, zm. 18 sierpnia 1998 w Lublińcu) – polski harcmistrz, nauczyciel, społecznik i krótkofalowiec, długoletni komendant Hufca ZHP Lubliniec, inicjator budowy Ośrodka Harcerskiego w Kokotku, zasłużony dla Ziemi Lublinieckiej.

Życiorys i działalność społeczna[edytuj | edytuj kod]

Marian Ożarowski urodził się w rodzinie wojskowej. Jego ojciec Antoni Ożarowski był żołnierzem, Matką była Maria Ożarowska z domu Strzelecka. Rodzina osiedliła się w Lublińcu, gdzie od 1922 stacjonował 74 Górnośląski Pułk Piechoty, w którym ojciec był saperem. Ojciec zaszczepił w nim zainteresowania krótkofalarstwem. Pasję tę Marian Ożarowski rozwijał przez całe swoje dorosłe życie, propagując krótkofalarstwo w Lublińcu i wychowując dziesiątki młodych radiowców.

15 października 1928 r. wstąpił do gromady zuchowej prowadzonej przez hm. Stanisława Wojciechowskiego, a następnie 23 kwietnia 1934 roku w III Męskiej Drużynie Harcerskiej im. Orląt Lwowskich złożył przyrzeczenie harcerskie.

Po II wojnie światowej w marcu 1945 roku był współzałożycielem Hufca Harcerzy oraz drużyny harcerek. Prowadził I Drużynę Harcerską, pracując równocześnie w referacie szkoleniowym i w referacie drużyn harcerskich[1]. Uczestniczył w Centralnej Akcji Szkoleniowej w Osowcu, podczas której, w dniu 28 sierpnia 1945 r. otrzymał stopień podharcmistrza[2].

Od września 1946 r. został nauczycielem w Szkole Podstawowej nr 1 w Lublińcu[3], w której przepracował kilkadziesiąt lat, ucząc fizyki i chemii. Założył również w szkole kółko radiowe[4].

Do 1947 r. był zastępcą komendanta hufca, a następnie do 1949 r. pełnił funkcję komendanta hufca w Lublińcu i jednocześnie prowadził drużynę harcerską przy Szkole Podstawowej nr 1 w Lublińcu.

Od 1956 r. do października 1969 r. ponownie pełnił funkcję komendanta Hufca ZHP Lubliniec. W 1958 roku uzyskał stopień harcmistrza, a 12 lat później harcmistrza Polski Ludowej. W 1967 roku rozpoczął budowę Stanicy Harcerskiej w Kokotku koło Lublińca w widłach rzeki Mała Panew i potoku Leśnica. W ośrodku harcerskim stworzył radiostację harcerską. Najpierw pod własnym znakiem SP9 CWJ, a następnie harcerskim SP9 ZAK hm Marian Ożarowski nawiązywał tysiące łączności z całym światem. Harcerski Klub Łączności „Delta” prowadził aż do śmierci w 1998 r. Efektem jego działalności były kontakty z krótkofalowcami z wszystkich kontynentów (nawet z polską stacją polarną na Spitzbergenie). W swej 30 letniej działalności w Harcerskim Klubie Łączności „Delta” Marian Ożarowski nawiązał ponad 40 000 łączności oraz zdobył ponad 30 dyplomów okolicznościowych w tym: z XV-lecia Pontyfikatu Jana Pawła II (1993), 200-lecia bitwy pod Racławicami (1994), 75 rocznicy III Powstania Śląskiego (1996) czy Igrzysk Olimpijskich w Barcelonie (1992). Brał udział w międzynarodowym spotkaniu skautów w eterze „JOTA” (Jamboree On The Air), a także harcerskiej akcji krótkofalarskiej „Małe Ojczyzny"(1996-1998). Podróżował z radiostacją po Polsce: do Gdańska (akcja "Morena"), w Bieszczady („Operacja Bieszczady 40”) czy do Zamościa.[5]

Przez wiele lat po przejściu na emeryturę Marian Ożarowski kontynuował działalność harcerską. Uczestniczył w pracach Komendy Hufca, przewodniczył Komisji Rewizyjnej i Komisji Stopni Instruktorskich. Do śmierci 18 sierpnia 1998 r. brał udział we wszystkich akcjach letnich i zimowych organizowanych przez Hufiec Ziemi Lublinieckiej w ośrodku harcerskim w Kokotku.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Janusz Bula, Harcerstwo na terenie miasta Lublińca w latach 1920-1949. Kraków 2000.
  2. Bartłomiej Zbączyniak, Historia Hufca ZHP Lubliniec – Marian Ożarowski, lubliniec.zhp.pl.
  3. Blanka Bulik, Grażyna Cetnerowska, Sylwia Kansy, Szkic monograficzny Szkoły Podstawowej nr 1 im. Marii Konopnickiej w Lublińcu. 1935-2005, Lubliniec 2005, s. 12.
  4. Dominika Mońka, Niech nam żyje polskie radio! 85. urodziny pierwszej polskiej stacji radionadawczej „Ziemia Lubliniecka” nr3/2010 s.5.
  5. XXX lat Ośrodka Wypoczynkowego Hufca ZHP Lubliniec w Kokotku 1967-1997. Red. Roman Krupski, Lubliniec 1997.