Marian Pilot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marian Pilot
Ilustracja
Marian Pilot
Warszawa, 23 czerwca 2018
Data i miejsce urodzenia 6 grudnia 1936
Siedlików
Narodowość polska
Dziedzina sztuki literatura
Ważne dzieła
  • Sień
  • Pióropusz
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej”
Nagrody

Nagroda im. Stanisława Piętaka (1965)
Nagroda „Nike” (2011)

Marian Pilot (ur. 6 grudnia 1936 w Siedlikowie) – polski pisarz współczesny, dziennikarz i scenarzysta filmowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Liceum Ogólnokształcące w Ostrzeszowie w 1953. Jest absolwentem wydziału dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1954 był członkiem ZMP. W 1958 pracował w dziale kulturalnym PAP. Następnie pracował w redakcji „Wiadomości Filmowych” (1958-1960) i „Na przełaj” (1960-1967) jako kierownik działu kulturalnego. W 1967 został członkiem ZLP. W latach 1967-1978 pełnił funkcję kierownika działu prozy „Tygodnika Kulturalnego”. Od 1972 należał do ZSL. Od grudnia 1981 pracował w redakcji filmów fabularnych Telewizji Polskiej, a od grudnia 1982 w LSW jako główny specjalista w zakresie literatury pięknej[1].

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 1966 roku dostał Nagrodę im. Stanisława Piętaka za powieść "Sień". W 1987 roku otrzymał Złoty Krzyż Zasługi. Odznaczony odznaką Zasłużony Działacz Kultury. W 1989 otrzymał nagrodę Funduszu Literatury w dziedzinie reportażu. Od 30 kwietnia 2009 roku honorowy obywatel miasta Ostrzeszów[2]. W tym samym roku otrzymał również nagrodę literacką im. Władysława Reymonta[3].

Jego powieść Pióropusz zdobyła Nagrodę Literacką „Nike” 2011[4]. W 2012 wraz z poetą Adamem Wagą wydał książkę zatytułowaną Obol/Postanowienia końcowe[5] (​ISBN 978-83-08-04874-0​).

Marian Pilot podczas Targów Książki w Warszawie (2011)

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Osobnik, Kraków 2013 (powieść)
  • Nowy matecznik, Kraków 2012 (poszerzone wydanie esejów z 1988).
  • Zabawna zabawka albo Vin d'adieu, Warszawa 2012 (opowiadanie).
  • Ssapy, szkudły, świętojanki: słownik dawnej gwary Siedlikowa, Warszawa 2011, Ostrzeszów 2012.
  • Pióropusz, Kraków 2010, 2011 (powieść).
  • Gody, Warszawa 2009 (opowiadanie).
  • Cierpki, oboki, nice: bardzo małe opo, Warszawa 2006.
  • Na odchodnym: opowieści i opowiadania, Warszawa 2002.
  • Bitnik Gorgolewski, Warszawa 1989 (powieść).
  • Matecznik, Warszawa 1988 (eseje).
  • W słońcu, w deszczu (powieść), Warszawa 1981.
  • Ciżba: opowiadania i opowieści, Warszawa 1980.
  • Wykidajło, Warszawa 1980 (opowiadania).
  • Jednorożec, Warszawa 1978, 1981 (powieść).
  • Karzeł pierwszy, król tutejszy; Tam, gdzie much nie ma albo brzydactwa, Warszawa 1976 (opowiadania).
  • Zakaz zwałki, Warszawa 1974 (powieść).
  • Pantałyk, Warszawa 1970, Kraków 2012 (opowiadania).
  • Majdan, Warszawa 1969 (powieść).
  • Opowieści świętojańskie, Warszawa 1966.
  • Sień, Warszawa 1965, 1989 (powieść).
  • Panny szczerbate: opowiadania, Warszawa 1962, 1977.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Katarzyna Batora: we Współcześni polscy pisarze i badacze literatury. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1999, s. 373-375. ISBN 83-02-07446-2.
  2. Honorowi Obywatele. ostrzeszow.pl. [dostęp 2018-01-26].
  3. Związek Rzemiosła Polskiego: Laureaci Nagrody Literackiej im. Władysława Reymonta w latach 1994 – 2009. [dostęp 2014-09-13].
  4. Nagroda Literacka Nike 2011. [dostęp 2013-04-14].
  5. Mój żywot obolały (o książce Adama Wagi i Mariana Pilota) [w:] Janusz Drzewucki, Stan skupienia. Teksty o prozie, Szczecin: Wydawnictwo Forma, 2014, ISBN 978-83-63316-79-2.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]