Marian Pisarek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marian Pisarek
12 zwycięstw
Ilustracja
major pilot podpułkownik pilot RAF major pilot
podpułkownik pilot RAF
Data i miejsce urodzenia 3 stycznia 1912
Łosie k. Radzymina
Data i miejsce śmierci 29 kwietnia 1942
Francja
Przebieg służby
Lata służby od 1935 - 1942
Siły zbrojne Roundel of Poland (1921-1993).svg - Siły Powietrzne RP
RAF roundel.svg - RAF
Jednostki 6 Pułk Lotniczy,
141 eskadra myśliwska, Dywizjon 303, Dywizjon 308
Stanowiska zastępca dowódcy eskadry:
141 eskadra myśliwska
dowódca eskadry: Dywizjon 308
d-ca: Dywizjon 308, 131 Polskie Skrzydło Myśliwskie
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
kampania wrześniowa,
Kampania francuska 1940
bitwa o Anglię
Odznaczenia
Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941, czterokrotnie) Medal Lotniczy brytyjski Distinguished Flying Cross

Marian Pisarek (ur. 3 stycznia 1912 w Łosiu, zm. 29 kwietnia 1942 we Francji) – major pilot Wojska Polskiego, podpułkownik (ang. Wing Commander) Królewskich Sił Powietrznych, as myśliwski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Stanisława i Józefy z domu Oleksiewicz. W 1931 roku zdał maturę w Korpusie Kadetów Nr 2 w Chełmnie. 13 lipca 1932 r. wstąpił do Szkoły Podchorążych Piechoty w Komorowie koło Ostrowi Mazowieckiej. W 1934 po promocji przydzielony został do 4 pułku Strzelców Podhalańskich. W 1935 odbył przeszkolenie lotnicze w Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa w Dęblinie i został skierowany do 61 eskadry 6 pułku lotniczego we Lwowie. W 1936 roku ukończył Lotniczą Szkołę Strzelania i Bombardowania w Grudziądzu i skierowany został do 141 eskadry myśliwskiej 4 pułku lotniczego w Toruniu. 18 marca 1938 r. został mianowany na zastępcę dowódcy tej eskadry, 19 marca 1938 otrzymał awans na porucznika. We wrześniu 1939 r. walczył w składzie lotnictwa Armii „Pomorze” uzyskując 1 i ½ zestrzelenia. Od 3 września, gdy poległ w locie bojowym dowódca III/4 dywizjon myśliwskiego kpt. Florian Laskowski, dowodził 141 eskadrą myśliwską.

Jak wielu innych polskich pilotów i żołnierzy poprzez Rumunię dotarł do Francji. Początkowo zgłosił się z grupą pilotów do wyjazdu na Wysyp Brytyjskie, jednak 10 maja po ataku Niemiec na Belgię i Holandię, Francuzi nie zgodzili się na wysłanie polskich pilotów i utworzyli nową grupę szkoleniową. Po przeszkoleniu w St. Etienne na samolotach „Romano” trafili na lotnisko Lyon-Mions, gdzie przeszli szkolenie na samolotach Caudron „Simoun”, Morane 406 i Caudron „Cyclone” 714. 13 czerwca grupa skierowana została do Clermont-Ferrand, po odebranie nowych Moran'ów. Stąd zespół udał się do Chatearoux, by zasilić francuski dywizjon. Nie udało im się połączyć z jednostką, dotarli na lotnisko Gaillac koło Tuluzy, a następnie do Oranu. 2 lipca zostali zaokrętowani na brytyjskie jednostki i następnego dnia popłynęli do Gibraltaru. Stąd, w konwoju, dotarli na Wyspy Brytyjskie.

2 sierpnia 1940 roku został przydzielony do 303 dywizjonu myśliwskiego, gdzie przybył w grupie 21 pilotów 21 sierpnia 1940 roku. 7 września odniósł pierwsze zwycięstwo nad Bf-109, sam zmuszony był jednak do skoku ze spadochronem. Wylądował szczęśliwie, lecz tylko w jednym bucie i dziurawej skarpetce. Jego samolot uderzył w ogródek przy Roding Road 40 w miejscowości Loughton zabijając 3 osoby.

Do 30 marca 1941 uzyskał kolejne 3 potwierdzone zestrzelenia. W tym dniu został przeniesiony do dywizjonu 308 na stanowisko dowódcy eskadry. Od 23 czerwca do 10 grudnia 1941 roku dowodził 308 dywizjonem myśliwskim „Krakowskim”. 1 września 1941 awansowany został do stopnia majora.
W grudniu 1941 przeniesiony został do 11 Grupy Myśliwskiej jako oficer łącznikowy.

19 kwietnia 1942 roku mjr Pisarek objął dowództwo 1 Polskiego Skrzydła Myśliwskiego. 29 kwietnia 1 Polskie Skrzydło Myśliwskie wyruszyło na wymiatanie w ramach operacji „Circus 145". W trakcie walki z grupą około 15 Fw 190 jego samolot został zestrzelony, a pilot zginął w walce.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Marian Pisarek został patronem Szkoły Podstawowej Nr 1 w Radzyminie.

Wizerunek pilota został umieszczony na samolocie myśliwskim MiG-29 nr 56 z 23 Bazy Lotnictwa Taktycznego[1].

31 stycznia 1979 w Warszawie jednej z ulic na terenie obecnej dzielnicy Praga-Południe (osiedle Gocław) zostało nadanie imię Mariana Pisarka[2].

Zestrzelenia[edytuj | edytuj kod]

Na liście Bajana figuruje na 7. pozycji z 12 pewnymi, 1 prawdopodobnym i 2 uszkodzonymi samolotami.

Chronologiczny wykaz zwycięskich walk powietrznych:

Zestrzelenia pewne[edytuj | edytuj kod]

  1. Hs 126 – 1 września 1939[3]
  2. Hs 126 – 2 września 1939
  3. Do 17 – 2 września 1939
  4. PZL 23B Karaś – 3 września 1939 (omyłkowe zestrzelenie samolotu z 42 eskadry rozpoznawczej)[4]
  5. Bf 109 – 7 września 1940 (Pisarek skacze na spadochronie)
  6. Bf 109 – 15 września 1940
  7. Bf 110 – 5 października[5] 1940 (pilotował Hurricane Mk I, RF-U nr V7503. Bf 110 D-O S9+EH w wersji prototypowej strącił nad Rochester)
  8. Bf 109 – 7 października 1940 (nad kanałem La Manche)
  9. Bf 109 – 27 czerwca 1941[6]
  10. Bf 109 – 2 lipca 1941[7]
  11. ½ Bf 109 – 17 lipca 1941 (wspólnie z por. Schiele)
  12. Bf 109 – 22 lipca 1941 (koło lotniska St.Omer)[8]
  13. Bf 109 – 14 sierpnia 1941
  14. Bf 109 – 20 września 1941
  15. Bf 109 – 21 września 1941
  16. Bf 109 – 13 października 1941

Uszkodzenia[edytuj | edytuj kod]

  1. Ju 87 – 4 września 1940[9]
  2. Bf 110 – 5 października 1940

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Myśliwce z portretami wybitnych pilotów (pol.). polska-zbrojna.pl, 1 marca 2015. [dostęp 2016-01-31].
  2. Uchwała nr 49 Rady Narodowej Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 31 stycznia 1979 r. w sprawie nadania nazw ulicom, „Dziennik Urzędowy Rady Narodowej m.st. Warszawy", Warszawa, dnia 2 kwietnia 1979 r., nr 5, poz. 21, s. 3.
  3. według listy Bajana zwycięstwo wspólne ze Stanisławem Skalskim
  4. według listy Bajana we wrześniu 1939 Pisarek strącił tylko 1 i 1/2 samolotu
  5. według [1] – 5 listopada
  6. Dywizjon 308 zgłosił zestrzelenie 4 Bf 109, ale JG 26 stracił tylko 2
  7. Dywizjon 308 zgłosił zestrzelenie 5 Bf 109, ale JG 26 stracił tylko 2, wśród których był niemiecki as Oberleutnant Martin Rysavy z 8 zwycięstwami
  8. Dywizjon 308 zgłosił zestrzelenie 4 Bf 109 i stratę dwóch własnych pilotów, zginęli: ppor. Władysław Bożek oraz ppor. Mirosław Orzechowski.
  9. według [2] zestrzelenie pewne
  10. Jerzy Pawlak Wrzesień 1939. Polskie Eskadry w Wojnie Obronnej. WKiŁ 1991 r. s. 495

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]