Marian Reutt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marian Józef Reutt (ur. 9 marca 1907 w Petersburgu, zm. prawdopodobnie w styczniu 1945[1]) – jeden z czołowych działaczy ONR i Ruchu Narodowo-Radykalnego „Falanga”, publicysta, tłumacz z języka rosyjskiego, redaktor. Przez swojego współpracownika, Wojciecha Wasiutyńskiego, był określany jako "sympatyk Lenina" i "wielbiciel sowieckiego kolektywizmu"[potrzebny przypis]. Jednocześnie podkreślał swój katolicyzm i wrogość wobec komunizmu[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1929 zdał maturę w liceum im. Stanisława Staszica w Warszawie[3]. Swoje teksty publikował m.in. na łamach: „Ruchu Młodych”, „Akademika Polskiego”, „Pro Christo”, „Sztafety”, „Falangi”, „Przełomu”, „Ruchu Gospodarczego”. Był tłumaczem na język polski dzieł Mikołaja Bierdiajewa (Problem komunizmu, Nowe Średniowiecze). Brał udział w pracach nad programem RNR Falanga[4] i ONR[4]. W 1938 roku pełnił funkcję kierownika Wydziału Propagandy Ruchu Narodowo-Radykalnego (wcześniej przewodził pracom Wydziału Ekonomicznego) oraz był członkiem kierownictwa powstałego w marcu tego roku Komitetu Porozumienia Organizacji Narodowo-Radykalnych. W 1939 roku opublikował broszurę pt. Wychowanie militarne narodu. Od grudnia 1939 do kwietnia 1940 więziony przez Gestapo. Następnie związał się z strukturami Konfederacji Narodu. Ponownie aresztowany przez Gestapo w 1944 roku. Po aresztowaniu słuch po nim zaginął.

Jego brat Adolf Józef Reutt także był działaczem Falangi[4].

Okoliczności śmierci[edytuj | edytuj kod]

Okoliczności śmierci Reutta nie są znane. Część źródeł twierdzi, że po aresztowaniu przez Gestapo, Reutt trafił do obozu koncetracyjnego Groß-Rosen, gdzie zginął. Włodzimierz Sznarbachowski w swoich wspomnieniach z kolei podaje, że Reutt zginął po Powstaniu Warszawskim, rozstrzelany - raczej przypadkowo - przez Niemców w jednej z podwarszawskich miejscowości letniskowych, dokąd schronił się z żoną i córeczką.[potrzebny przypis].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. A. Meller, Marian Reutt, [w:] Lista strat działaczy obozu narodowego w latach 1939-1955, red. W.J. Muszyński, J. Mysiakowska-Muszyńska, IPN, t. 1, Warszawa 2010, s. 262 ​ISBN 978-83-7629-207-6
  2. A. Meller, „Wracają czasy Krzyża i Szabli”. Narodowo-radykalna krucjata przeciwko materializmowi. Myśl polityczna Mariana Reutta (1907-1945) w latach trzydziestych XX wieku, „Studia nad Autorytaryzmem i Totalitaryzmem”, 34, 2012, nr 3, s. 14.
  3. Szkoła im. Stanisława Staszica w Warszawie 1906-1950
  4. a b c Szymon Rudnicki: Falanga. Ruch narodowo-radykalny. Warszawa: 2018. ISBN 978-83-7545-820-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Szkoła im. Stanisława Staszica w Warszawie 1906-1950. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1988, s. 308, 439, 508, 559. ISBN 83-06-01691-2.
  • Arkadiusz Meller, Patryk Tomaszewski: ŻYCIE I ŚMIERĆ DLA NARODU! Antologia myśli narodowo-radykalnej z lat trzydziestych XX wieku. Warszawa: Prohibitia, 2011. ISBN 978-83-61344-20-9.
  • Arkadiusz Meller: Ku „Nowemu Średniowieczu”. Myśl społeczno-polityczna Mariana Reutta w latach 30. XX wieku. Warszawa: Klub Zachowawczo-Monarchistyczny Arte, 2011.
  • Szymon Rudnicki: Falanga. Ruch narodowo-radykalny. Warszawa: 2018. ISBN 978-83-7545-820-6.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]