Przejdź do zawartości

Marian Tyrowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Marian Tyrowicz
Data i miejsce urodzenia

15 lipca 1901
Lwów

Data i miejsce śmierci

31 grudnia 1989
Kraków

Profesor nauk humanistycznych
Specjalność: historia nowożytna ruchów społecznych, historia prasy
Alma Mater

Uniwersytet Lwowski

Doktorat

1926

Profesura

1965

Doktor honoris causa
WSP w Krakowie14 października 1988
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Marian Tyrowicz (ur. 15 lipca 1901 we Lwowie, zm. 31 grudnia 1989 w Krakowie) – polski historyk specjalizujący się w historii XIX wieku.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Wywodził się z rodziny ormiańskiej[1.1]. Był synem lwowskiego rzeźbiarza Ludwika (1861-1930) i Józefy z domu Iżykiewicz (1861-1920) oraz bratem Tadeusza (1893-1978) i bratem-bliźniakiem Ludwika (1901-1958)[1.2].

Ukończył studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Uzyskał w 1926 stopień doktora filozofii. Był nauczycielem we lwowskich gimnazjach. 26 lipca 1932 został mianowany nauczycielem tymczasowym w XII Państwowym Gimnazjum im. Stanisława Szczepanowskiego we Lwowie, gdzie uczył historii i geografii oraz był opiekunem hufca Przysposobienia Wojskowego[2].

Po zakończeniu II wojny światowej zamieszkał w Krakowie, gdzie podjął pracę naukowo-dydaktyczną w Wyższej Szkole Pedagogicznej. Od 1965 pełnił tam funkcję profesora nadzwyczajnego, a 14 października 1988 otrzymał tytuł doktora honoris causa. Od 1955 docent w Instytucie Historii PAN. W latach 1973–1983 przewodniczący Komisji Prasoznawczej. Autor 284 biogramów w Polskim Słowniku Biograficznym.

Zmarł 31 grudnia 1989 w Krakowie[3]. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera Ib, wsch.)[3].

Grób prof. Mariana Tyrowicza na cmentarzu Rakowickim

Publikacje

[edytuj | edytuj kod]

Autor około 300 publikacji, w tym m.in.

  • Wizerunki sprzed stulecia. Fragmenty biograficzne rewolucyjnych dziejów Ziemi Krakowskiej 1815–1846 (Kraków 1955)
  • Przewodnik po Muzeum Więźniów Polskich na Szpilbergu w Brnie (Warszawa 1960)
  • Przewodnik bibibliograficzny Towarzystwo Demokratyczne Polskie 1832-1863. Przywódcy i kadry członkowskie (Warszawa 1964)
  • Prawda i mit w biografii Juliana Macieja Goslara (1820-1852) (Warszawa 1972)
  • Jan Tyssowski i rewolucja w Krakowie (Kraków 1986)

Odznaczenia[4]

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Stanisław Nicieja: Cmentarz Łyczakowski we Lwowie w latach 1786–1986. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1988. ISBN 83-04-02817-4.
    1. S. 180.
    2. S. 180-181.
  2. Sprawozdanie Dyrekcji Państwowego Gimnazjum XII im. Stan. Szczepanowskiego we Lwowie za rok szkolny 1932/1933. Lwów: 1933, s. 4, 9.
  3. 1 2 Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Marian Tyrowicz. rakowice.eu. [dostęp 2017-04-03].
  4. Leksykon Profesorów Akademii Pedagogicznej im. Komisji Edukacji Narodowej 1946–2006, Kraków 2006, s. 584

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]