Marian Zajączkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Marian Zajączkowski (ur. 1904, zm. 12 sierpnia 1975) – polski dowódca wojskowy, podpułkownik dyplomowany artylerii konnej Wojska Polskiego.

Wychowanek 1 Korpusu Kadetów, stacjonującego najpierw w Łobzowie, później we Lwowie. Brał udział w powstaniach śląskich, potem następnie ukończył Oficerską Szkołę Artylerii w Toruniu. Był instruktorem Wołyńskiej Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii i oficerem 2 Dywizjonu Artylerii Konnej. Po klęsce wrześniowej przez Litwę i Szwecję dostał się do Francji, następnie do Wielkiej Brytanii, gdzie został oficerem sztabowym 10 Brygady Kawalerii Pancernej w Forfar i oficerem sztabowym przy Naczelnym Wodzu w Londynie. W 1944 dołączył do 2 Korpusu we Włoszech.

Po wojnie pracował jako kartograf w Ordnance Survey. Mieszkał w Londynie. Brał czynny udział w polskich organizacjach społecznych, w szczególności wojskowych. Był blisko spokrewniony z Maciejem Zajączkowskim.

Odznaczony Krzyżem Walecznych, Złotym Krzyżem Zasługi z mieczami oraz wieloma innymi odznaczeniami polskimi i brytyjskimi.

Bibliografia[edytuj]

  • Wiadomości/Wiadomosci-Wypad, Pismo Koła 2 Baonu Grenadierów "Kratkowane Lwiątka" (w późniejszym czasie ... i Komandosów), nr 54, s.13 [kwartalnik wydawany w latach 1962-1996 w Edynburgu na prawach rękopisu].