Mariana Duque Mariño

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mariana Duque Mariño
Ilustracja
Państwo  Kolumbia
Data i miejsce urodzenia 12 sierpnia 1989
Bogota
Wzrost 169 cm
Masa ciała 58 kg
Gra praworęczna, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 2005
Zakończenie kariery aktywna
Trener Alejandro Pedraza
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 1 WTA, 19 ITF
Najwyżej w rankingu 66 (12 października 2015)
Australian Open 1R (2009, 2014, 2016–2018)
Roland Garros 3R (2017)
Wimbledon 2R (2013, 2015)
US Open 3R (2015)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 3 WTA, 14 ITF
Najwyżej w rankingu 100 (8 lipca 2013)
Australian Open 1R (2016)
Wimbledon 2Q (2013)
US Open 1R (2016)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Kolumbia
Igrzyska panamerykańskie
Złoto Toronto 2015 gra pojedyncza
Srebro Rio de Janeiro 2007 gra pojedyncza
Srebro Rio de Janeiro 2007 gra podwójna
Brąz Guadalajara 2011 gra podwójna
Igrzyska Ameryki Środkowej i Karaibów
Złoto Barranquilla 2018 gra drużynowa
Srebro Barranquilla 2018 gra pojedyncza
Srebro Barranquilla 2018 gra podwójna

Mariana Duque Mariño (ur. 12 sierpnia 1989 w Bogocie) – kolumbijska tenisistka, reprezentantka kraju w Fed Cup, olimpijka z Londynu (2012) i Rio de Janeiro (2016).

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Zadebiutowała w 2005 roku – w eliminacjach do turnieju w Bogocie, przegrywając w drugiej rundzie z Ágnes Szávay. Rok później, również odpadła w kwalifikacjach. Również w 2006 wygrała pierwszy turniej ITF w karierze – w Mazatlánie. W 2007 roku otrzymała od organizatorów dziką kartę do turnieju głównego. Po wygranej z Viky Núñez-Fuentes, została pokonana przez Flavię Pennettę, późniejszą półfinalistkę.

Sezon 2008 rozpoczęła turniejem Copa Colsanitas. Przegrała w 1/4 finału z Maríą Emilią Salerni. Kilkakrotnie grała w turniejach WTA Tour i Wielkiego Szlema, dochodząc do turnieju głównego w Estoril i US Open (w obydwu odpadła w 2. rundzie). W rankingu z 29 września zadebiutowała w pierwszej setce rankingu WTA − na 99. miejscu. Rok 2009 rozpoczęła od passy 6 porażek z rzędu, przełamując ją w Miami. Grając jako szczęśliwa przegrana, w pierwszej rundzie French Open wygrała z rozstawioną z 26., Anną Czakwetadze.

W marcu 2010 odniosła pierwsze zwycięstwo turniejowe. Podczas zawodów w Bogocie pokonała m.in. Klárę Zakopalovą, Arantxę Parrę Santonję i Angelique Kerber w finale.

W lipcu 2012 roku zwyciężyła w turnieju deblowym w Båstad. Razem z Cataliną Castaño pokonały w finale Evę Hrdinovą i Mervanę Jugić-Salkić 4:6, 7:5, 10−5.

W lutym 2013 roku triumfowała w zawodach deblowych rangi WTA Challenger Tour w Cali. Razem z Castaño pokonały parę Florencia MolineroTeliana Pereira wynikiem 3:6, 6:1, 10–5. W marcu tego roku Kolumbijki osiągnęły finał rywalizacji w Acapulco, w którym uległy Lourdes Domínguez Lino i Arantxie Parrze Santonji 4:6, 6:7(1).

Od 2005 reprezentuje Kolumbię w Fed Cup notując bilans 42 zwycięstw i 22 porażek. Dwukrotnie startowała również na igrzyskach olimpijskich, w Londynie (2012) i Rio de Janeiro (2016), za każdym razem odpadając w pierwszej rundzie[1].

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA Challenger Tour

Gra pojedyncza 2 (1–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 21 lutego 2010 Bogota Ceglana Niemcy Angelique Kerber 6:4, 6:3
Finalistka 1. 21 maja 2016 Norymberga Ceglana Holandia Kiki Bertens 2:6, 2:6

Gra podwójna 6 (3–3)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 22 lipca 2012 Båstad Ceglana Kolumbia Catalina Castaño Czechy Eva Hrdinová
Bośnia i Hercegowina Mervana Jugić-Salkić
4:6, 7:5, 10–5
Zwyciężczyni 2. 16 lutego 2013 Cali Ceglana Kolumbia Catalina Castaño Argentyna Florencia Molinero
Brazylia Teliana Pereira
3:6, 6:1, 10–5
Finalistka 1. 2 marca 2013 Acapulco Ceglana Kolumbia Catalina Castaño Hiszpania Lourdes Domínguez Lino
Hiszpania Arantxa Parra Santonja
4:6, 6:7(1)
Finalistka 2. 4 marca 2017 Acapulco Twarda Paragwaj Verónica Cepede Royg Chorwacja Darija Jurak
Australia Anastasija Rodionowa
3:6, 2:6
Finalistka 3. 15 kwietnia 2018 Bogota Ceglana Argentyna Nadia Podoroska Słowenia Dalila Jakupović
Rosja Irina Chromaczowa
3:6, 4:6
Zwyciężczyni 3. 10 czerwca 2018 Bol Ceglana Chińska Republika Ludowa Wang Yafan Hiszpania Sílvia Soler Espinosa
Czechy Barbora Štefková
6:3, 7:5

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (1–0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 2007 French Open Ceglana Francja Alizé Cornet 6:4, 1:6, 0:6

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mariana Duque Bio, Stats, and Results, Olympics at Sports-Reference.com [dostęp 2018-02-06] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]