Marianna Bocian

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marianna Bocian
Ilustracja
Portret Marianny Bocian autorstwa Zbigniewa Kresowatego
Data i miejsce urodzenia 24 kwietnia 1942
Bełcząc (województwo lubelskie)
Data i miejsce śmierci 5 kwietnia 2003
Radzyń Podlaski
Zawód, zajęcie poetka

Marianna Bocian (ur. 24 kwietnia 1942 w Bełczącu, zm. 5 kwietnia 2003 w Radzyniu Podlaskim) – polska poetka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Szkołę średnią, technikum młynarstwa w Krajence, ukończyła z dyplomem technik i technolog młynarstwa. W 1962 roku rozpoczęła studia na wydziale filologii polskiej jednocześnie filozofii na Uniwersytecie Wrocławskim. Debiutowała w 1968 roku zbiorem wierszy Poszukiwanie przyczyny. Pod koniec lat 60. współpracowała z grupą literacką Agora[1]. W latach 70. XX była związana z ruchem poezji konkretnej. Była także autorką trzech indywidualnych wystaw poezji konkretnej. Publikowała w "Odrze", "Kontrastach", "Akancie". W stanie wojennym publikowała pod kilkoma pseudonimami w prasie podziemnej, m.in. artykuły i recenzje. W 1971 członek redakcji literackiego tygodnika „Odrodzenie”, redaktor miesięcznika „Nowator”. Od 1972 bibliotekarka jednocześnie koordynator spotkań autorskich organizowanych przez Wojewódzką i Miejską Bibliotekę Publiczną we Wrocławiu.

Członek Związku literatów polskich (1973-1981). Od 1979 kolporterka niezależnych wydawnictw, m.in. „Robotnika”, „Biuletynu Informacyjnego” KSS KOR, współpracowniczka SKS, niezależnego pisma „Tematy”, od 1980 publikowała na łamach niezależnego „Biuletynu Dolnośląskiego”. Od 1981 współorganizatorka wrocławskich Tygodni Kultury Chrześcijańskiej.

Po 13 XII 1981 współorganizatorka licznych przedsięwzięć niezależnego życia kulturalnego, głównie wieczornych spotkań poetyckich w mieszkaniach prywatnych, kościołach, domach studenckich, Duszpasterstwach Akademickich; od III 1982 członek redakcji podziemnego pisma „Wolna Kultura”, od 1983 podziemnego kwartalnika „Obecność”; autorka artykułów w pismach podziemnych. Przed 1 V 1983 zatrzymana prewencyjnie na 48 godz.

W 1989 współorganizatorka wrocławskiego oddziału SPP. W l. 90. prowadziła w kilku szkołach średnich warsztaty poetyckie i lekcje retoryki; jako wolontariusz prowadziła zajęcia psychoterapeutyczne na oddziale dziecięcym wrocławskiej Kliniki Onkologii.

Przez wiele lat związana z Wrocławiem.

Poetka została pochowana w grobowcu rodzinnym w Czemiernikach.

IV strona okładki bezdebitowego wydania tomiku poezji Marianny Bocian Z czasu jedni (1986), Wrocław. projekt Tadeusza Kurandy

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Poezja
    • Poszukiwanie przyczyny (1966) pod pseudonimem Jan Bełczęcki
    • Wieża Babel Pospolita (1972)
    • 14 wierszy (1973)
    • Monodram Odejście Kaina (1973, wystawiony na VIII' OFTIA)
    • Narastanie (1975, Wrocław, Zakład Narodowy im. Ossolińskich)
    • Proste nieskończone (1977, Wrocław, Zakład Narodowy im. Ossolińskich)
    • Scalone z rozkładu (1977, ​ISBN 83-912803-9-X​)
    • Na marginesie historii Marsjasza i Apolla, esej krytycznoliteracki (1978, Wrocław, Biblioteka "Agory")
    • Odejście Kaina (proza), (1979, Wrocław)
    • Actus hominis (1979, Warszawa, Wydawnictwo Czytelnik)
    • Strzępy fotografii (1979, Biblioteka "Agory")
    • Ograniczone z nieograniczonego (1982, Wrocław, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, ​ISBN 83-04-01063-1​)
    • Odczucie i realność (1983)
    • Przebudzeni do życia (proza) (1984, Wrocław)
    • Gnoma (1986, Kłodzko)
    • Spojenie (1988, Wrocław, Wydawnictwo Dolnośląskie, ​ISBN 83-7023-026-1​)
    • Stan stworzenia (1989, Warszawa, Państwowy Instytut Wydawniczy, ​ISBN 83-06-01835-4​)
    • Narodziny słowa (1991) – wiersze dla dzieci
    • W kręgu stanów ludzkich (1995)
    • Bliskie i konieczne (1998, Wrocław, ​ISBN 83-900939-2-8​)
  1. Słownik europejskich kierunków i grup literackich XX wieku. Grzegorz Gazda (redaktor). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 21-22. ISBN 978-83-01-15724-1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]