Marianne Bertrand

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marianne Bertrand
ilustracja
Data urodzenia ok. 1970
Zawód, zajęcie ekonomistka
Narodowość belgijska
Tytuł naukowy profesorka
Alma Mater Université Libre de Bruxelles, Uniwersytet Harvarda
Uczelnia Uniwersytet w Princeton, Uniwersytet Chicagowski (Booth)
Odznaczenia
Sherwin Rosen Prize, Elaine Bennett Research Prize
Strona internetowa

Marianne Bertrand (ur. ok. 1970) – belgijska ekonomistka pracy, profesor ekonomii na Booth School of Business Uniwersytetu Chicagowskiego.

Jej zainteresowania badawcze obejmują eksperymentalną mikroekonomię pracy, ekonomię rozwoju, finansów i ładu korporacyjnego, oraz metodologię ekonometrii. Według statystyk IDEAS/RePEc zalicza się do najbardziej produktywnych anglojęzycznych ekonomistów[1][2][3][4].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie planowała zostać dziennikarką, i uczęszczała na kursy ekonomiczne z myślą, że będzie to przydatne w tym zawodzie. Po zdobyciu licencjatu z ekonomii (BA, 1991) zarzuciła te zamiary i za zachętą nauczycieli kontynuowała studia w dziedzinie ekonometrii (MS, 1992) na Université Libre de Bruxelles, zdobywając ostatecznie doktorat z ekonomii na Uniwersytecie Harvarda (1998) pod kierunkiem Lawrence'a F. Katza. I tu dokonała małego zwrotu zainteresowań: na początku studiów doktoranckich zajmowała się teorią makroekonomii, szybko odkryła jednak, że bardzo odpowiada jej „detektywistyczna praca” w empirycznej mikroekonomii[2].

Praca[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu nauki pracowała przez dwa lata na Uniwersytecie w Princeton. Od 2000 jest związana z Booth School of Business Uniwersytetu Chicagowskiego, gdzie w 2003 uzyskała pełną profesurę. Zasiada w radzie Poverty Action Lab, jest pracowniczką naukową m.in. NBER, CEPR i IZA. Służyła w redakcjach czasopism naukowych, np. American Economic Review. Nosi tytuł Fellow Amerykańskiej Akademii Sztuk i Nauk oraz Econometric Society. Uhonorowano ją szeregiem nagród[2][3][4].

Była autorką licznych pomysłowych eksperymentów i quasi-eksperymentalnych analiz rynku pracy[3]. Miała duży wkład w badania konwergencji płac i utrzymujących się nierówności płacowych kobiet i mężczyzn, badając np. hipotezy o ich związku z podziałem prac domowych[5], oraz macierzyństwem (ang. motherhood penalty)[6], a także nierówności płacowych grup etnicznych, przy użyciu głośnych medialnie eksperymentów audytowych wykorzystujących fikcyjne CV[7].

Jej analizy wpływu regulacji na rynek pracy i finanse korporacyjne pozwoliły oszacować renty ekonomiczne, jakie zawłaszczają jego uczestnicy, np. menedżerowie firm, które zostały prawnie osłonięte przed konkurencją i twórczą destrukcją, oraz związane z tym spowolnienia w zatrudnieniu[8][9][10][11]. W badaniach wynagrodzeń menedżerów wyodrębniła komponent związany z ich merytoryczną pracą, oraz wynikający z losowych czynników zewnętrznych – oraz mechanizmy redukujące przejmowanie niezapracowanych rent[2][12]. Badała także zjawiska specyficzne dla przedsiębiorstw rodzinnych[13].

Przyczyniła się do rozwinięcia perspektywy ekonomii behawioralnej w ekonomii rozwoju, analizując jak zniekształcenia poznawcze, które są nieszkodliwe dla osób zamożnych, mogą tworzyć poważne pułapki dla osób ubogich[14]. Zajmowała się też empiryczną oceną efektywności programów rozwojowych i pomocowych[3][15].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Economist Rankings, IDEAS/RePEc [dostęp 2019-03-17].
  2. a b c d Judith Chevalier, An Interview with Marianne Bertrand, 2004 Elaine Bennett Research Award Winner, „Newsletter of the Committee on the Status of Women in the Economics Profession”, American Economic Association, 2006.
  3. a b c d Douglas Clement, Interview with Marianne Bertrand, Federal Reserve Bank of Minneapolis, 19 czerwca 2018 [dostęp 2019-03-17].
  4. a b Economics Professor Marianne Bertrand to Give Winter Lecture, Yale Law School, 16 marca 2017 [dostęp 2019-03-17] (ang.).
  5. Jessica Pan, Emir Kamenica, Marianne Bertrand, Gender Identity and Relative Income within Households, „The Quarterly Journal of Economics”, 130 (2), 2015, s. 571–614, DOI10.1093/qje/qjv001, ISSN 0033-5533 [dostęp 2019-03-17] (ang.).
  6. Lawrence F. Katz, Claudia Goldin, Marianne Bertrand, Dynamics of the Gender Gap for Young Professionals in the Financial and Corporate Sectors, „American Economic Journal: Applied Economics”, 2 (3), 2010, s. 228–255, DOI10.1257/app.2.3.228, ISSN 1945-7782 [dostęp 2019-03-17] (ang.).
  7. Sendhil Mullainathan, Marianne Bertrand, Are Emily and Greg More Employable Than Lakisha and Jamal? A Field Experiment on Labor Market Discrimination, „American Economic Review”, 94 (4), 2004, s. 991–1013, DOI10.1257/0002828042002561, ISSN 0002-8282 [dostęp 2019-03-17] (ang.).
  8. Marianne Bertrand, Sendhil Mullainathan, Is there Discretion in Wage Setting? A Test Using Takeover Legislation, „The RAND Journal of Economics”, 30 (3), 1999, s. 535–554, DOI10.2307/2556062, ISSN 0741-6261, JSTOR2556062 [dostęp 2019-03-17].
  9. Francis Kramarz, Marianne Bertrand, Does Entry Regulation Hinder Job Creation? Evidence from the French Retail Industry, „The Quarterly Journal of Economics”, 117 (4), 2002, s. 1369–1413, DOI10.1162/003355302320935052, ISSN 0033-5533 [dostęp 2019-03-17] (ang.).
  10. Marianne Bertrand, Sendhil Mullainathan, Enjoying the Quiet Life? Corporate Governance and Managerial Preferences, „Journal of Political Economy”, 111 (5), 2003, s. 1043–1075, DOI10.1086/376950, ISSN 0022-3808 [dostęp 2019-03-17].
  11. Marianne Bertrand, Antoinette Schoar, David Thesmar, Banking Deregulation and Industry Structure: Evidence from the French Banking Reforms of 1985, „The Journal of Finance”, 62 (2), 2007, s. 597–628, DOI10.1111/j.1540-6261.2007.01218.x, ISSN 1540-6261 [dostęp 2019-03-17] (ang.).
  12. Sendhil Mullainathan, Marianne Bertrand, Are CEOs Rewarded for Luck? The Ones Without Principals Are, „The Quarterly Journal of Economics”, 116 (3), 2001, s. 901–932, DOI10.1162/00335530152466269, ISSN 0033-5533 [dostęp 2019-03-17] (ang.).
  13. Antoinette Schoar, Marianne Bertrand, The Role of Family in Family Firms, „Journal of Economic Perspectives”, 20 (2), 2006, s. 73–96, DOI10.1257/jep.20.2.73, ISSN 0895-3309 [dostęp 2019-03-17] (ang.).
  14. Eldar Shafir, Sendhil Mullainathan, Marianne Bertrand, A Behavioral-Economics View of Poverty, „American Economic Review”, 94 (2), 2004, s. 419–423, DOI10.1257/0002828041302019, ISSN 0002-8282 [dostęp 2019-03-17] (ang.).
  15. Francisco Perez-Calle i inni, Improving the Design of Conditional Transfer Programs: Evidence from a Randomized Education Experiment in Colombia, „American Economic Journal: Applied Economics”, 3 (2), 2011, s. 167–195, DOI10.1257/app.3.2.167, ISSN 1945-7782 [dostęp 2019-03-17] (ang.).