Mariawita

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mariawita
Częstotliwość kwartalnik
Państwo Polska 
Wydawca Wydawnictwo Kościoła Starokatolickiego Mariawitów w Płocku
Organ Kościół Starokatolicki Mariawitów
Rodzaj czasopisma Starokatolickie
Pierwsze wydanie 3 stycznia 1907
Redaktor naczelny vacat
Średni nakład 2200[1] egz.
Format POL
Liczba stron 36
ISSN 0209-3103

Mariawitastarokatolickie pismo wydawane przez Kościół Starokatolicki Mariawitów w RP, w którym prezentowane są artykuły, reportaże i wiadomości z życia tegoż Kościoła. Kwartalnik można nabyć w cenie 5 zł we wszystkich parafiach Kościoła Starokatolickiego Mariawitów, a także pocztą. Pismo ukazuje się od 1907. W 2014 roku czasopismo miało nakład 2200 egzemplarzy[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po ukonstytuowaniu się wspólnoty mariawickiej jej pierwszym organem prasowym był tygodnik pod nazwą Maryawita i podtytułem Czciciel Przenajświętszego Sakramentu. Jego pierwszy numer ukazał się 3 stycznia 1907. Oprócz spraw dotyczących życia religijnego z naciskiem podkreślano ważność zagadnień życia społecznego, oświatowego i kulturalnego parafii i jednostki.

Po I wojnie światowej organ kościelny zmienił nazwę na Maryawicka Myśl Narodowa. Od 1930 ukazywał się równocześnie dodatek polemiczny Głos Prawdy. Po podziale w łonie Kościoła Mariawitów z dniem 14 kwietnia 1935 Kościół Starokatolicki Mariawitów rozpoczął wydawanie tygodnika Głos Prawdy. Od 1938 pismo to zmieniło tytuł na Głos Staro-Katolicki.

Wybuch II wojny światowej znów przerwał na długie lata działalność wydawniczą Kościoła. Po wieloletniej przerwie, w kwietniu 1958 Kościół Starokatolicki Mariawitów zaczął wydawać dwumiesięcznik W Imię Boże, od stycznia 1959 przejmujący tradycyjny, pierwszy tytuł Mariawita.

Redakcja[edytuj | edytuj kod]

Od marca 2008 do 2015 roku kolegium redakcyjne Mariawity tworzyli:

Adres redakcji[edytuj | edytuj kod]

  • Mariawita
  • ul. Kazimierza Wielkiego 27A
  • 09-400 Płock

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

  • Pisma starokatolickie:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Paweł Ciecieląg, Grzegorz Gudaszewski, dr Mikołaj Haponiuk, ks. dr Wojciech Sadłoń, Karol Sobiestiański, Wioletta Zwalińska: Wyznania religijne. Stowarzyszenia narodowościowe i etniczne w Polsce 2012-2014. Warszawa: GUS, 2016, s. 41. ISBN 978-83-7027-612-6.