Marie Laforêt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marie Laforêt
Ilustracja
Marie Laforêt (1989)
Imię i nazwisko Maïtène Marie Brigitte Doumenach
Data i miejsce urodzenia 5 października 1939
Soulac-sur-Mer, Francja
Data i miejsce śmierci 2 listopada 2019
Genolier, Szwajcaria
Zawód piosenkarka, aktorka
Współmałżonek Judas Azuelos
(1965–1967; rozwód)
Jean-Gabriel Albicocco
(1961–2019; jej śmierć)
Lata aktywności 1959–2008

Marie Laforêt, właśc. Maïtène Marie Brigitte Doumenach (ur. 5 października 1939 w Soulac-sur-Mer, zm. 2 listopada 2019 w Genolier[1][2]) – francuska piosenkarka i aktorka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Początki kariery[edytuj | edytuj kod]

Jej kariera rozpoczęła się w 1959, przez przypadek, kiedy to zupełnie bez przygotowania zastąpiła swoją nieobecną siostrę w konkursie wokalnym Naissance d'une Étoile (Narodziny gwiazdy). Jej występ został nagrodzony możliwością zagrania u boku Alaina Delona w głośnym filmie W pełni słońca.

Lata 60.[edytuj | edytuj kod]

Po udanym debiucie poślubia reżysera Jeana-Gabriela Albicocco, który obsadził ją w kilku swoich produkcjach, w tym szczególnie cenionej adaptacji powieści Balzaca z cyklu Komedii ludzkiejFille aux yeux d'or (Złotooka dziewczyna). W 1963 zdecydowała się na karierę muzyczną. Zadebiutowała słynną piosenką „Les vendanges de l’amour”. W początkowym okresie jej twórczości estradowej powstały popularne we Francji przeboje nurtu yéyé: „Viens sur la montagne”, „Katie cruelle”, „La tendresse”. Szczególnie zapamiętane były: jej francuskojęzyczna przeróbka przeboju grupy The Rolling Stones – „Paint it black” oraz duetu Simon & Garfunkel – „Sound of Silence”. W 1967 ukazały się jej kolejne utwory: „Ivan Boris et moi”, „Que calor la vida” oraz „Mon amour, mon ami”. Ta ostatnia doczekała się coveru w wykonaniu Virginie Ledoyen w powstałym niedawno musicalu François Ozona8 kobiet.

Koniec lat 60. to chwilowy zastój w komercyjnej twórczości Marie Laforêt z powodu konfliktu z jej wytwórnią fonograficzną CBS, która odmówiła wydania proponowanych przez wokalistkę kołysanek jugosłowiańskich, określając je jako trudne i mało przystępne dla odbiorcy.

Lata 70.[edytuj | edytuj kod]

Po wznowieniu współpracy z wytwórnią w 1973 powstał jeden z najpopularniejszych w dorobku artystki hit „Viens viens”. Utwór ten nawiązuje do dzieciństwa Marie Laforêt, kiedy to ojciec wokalistki pozostawił matkę dla innej kobiety. Po dużym sukcesie „Viens viens” oraz „Il a neigé sur yesterday” Marie Laforêt stopniowo wycofywała się z kariery estradowej. Osiedliła się w Genewie, powtórnie wyszła za mąż – tym razem za agenta giełdowego – Erica van Lavandeyra.

Koniec kariery[edytuj | edytuj kod]

W latach 80. Marie Laforêt powróciła do kariery aktorskiej. Wystąpiła w kilku francuskich i włoskich, dość mało znanych produkcjach oraz na deskach teatralnych. Była stałym gościem w radiowym talk-show Laurenta Ruquiera On va s'gêner na antenie Europe 1.

Piosenki[edytuj | edytuj kod]

  • „Les vendanges de l’amour” (1964)
  • „Warszawa” (1964)[3]
  • „Manchester et Liverpool” (1966)
  • „Mon amour, mon ami...” (1967)
  • „Ivan, Boris et moi” (1967)
  • „L’amour comme à 16 ans” (1973)
  • „Viens, viens” (1973)
  • „Cadeau” (1974)
  • „Il a neigé sur Yesterday” (1977)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marie Laforêt, la « Fille aux yeux d’or », est morte (fr.). lemonde.fr, 2019-11-04. [dostęp 2019-11-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-11-07)].
  2. Anita Gates: Marie Laforêt, French Actress and Singer, Is Dead at 80 (ang.). nytimes.com, 2019-11-06. [dostęp 2019-11-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-11-07)].
  3. Marie Laforêt – „Tant Qu'Il Y Aura Des Chevaux” / „Warszawa” (ang.). Discogs. [dostęp 2010-07-16].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]