Marina Bersano Begey

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marina Bersano Begey (ur. 29 września 1907 w Casale Monferrato, zm. 21 października 1992) – włoska polonistka, córka Marii Bersano Begey, wnuczka Attilia Begey.

Studiowała na Uniwersytecie Jagiellońskim. Następnie, w roku 1931, uzyskała doktorat na uniwersytecie w Turynie (jej pracą była rozprawa o znaczeniu Rzymu w twórczości romantyków polskich). W latach 1935-1939 i 1964-1974 była profesorem polskiej literatury na turyńskim uniwersytecie. Później objęła kierownictwo w Instytucie Kultury Polskiej w Turynie. Do roku 1972 była dyrektorem Biblioteki Królewskiej.

W 1975 nagrodzona odznaką "Zasłużony dla kultury polskiej". Zaś w 1979 otrzymała nagrodę Polskiego Ośrodka SEC.

Niektóre prace[edytuj | edytuj kod]

  • 1953 – Storia della letteratura polacca (historia literatury polskiej po włosku)
  • 1965 – Le piu belle pagine della letteratura polacca

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]