Marisa Berenson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marisa Berenson
Ilustracja
Berenson na Festiwalu Filmowym Wenecji w 2009r.
Imię i nazwisko Vittoria Marisa Schiaparelli Berenson
Miejsce urodzenia Nowy Jork, USA
Zawód aktorka, modelka
Lata aktywności od 1967
Odznaczenia
Artysta UNESCO na rzecz Pokoju

Marisa Berenson Vittoria Schiaparelli (ur. 15 lutego 1947 w Nowym Jorku) – amerykańska aktorka i modelka.

Dzieciństwo[edytuj]

Marisa Berenson urodziła się jako starsza z dwóch córek. Jej ojciec, Robert Lawrence Berenson, z pochodzenia litewski Żyd, był amerykańskim dyplomatą. Jego prawdziwe nazwisko to Valvrojenski[1][2]. Wśród przodków jej matki, hrabiny Marii Luisy Yvonne Radha de Wendt de Kerlor, znanej jako Gogo Schiaparelli były rody pochodzenia włoskiego, szwajcarskiego, francuskiego i egipskiego[3][4].

Babka Berenson ze strony matki Elsa Schiaparelli była projektantką mody[5], a jej dziadek, hrabia Wilhelm de Wendt de Kerlor, teozofem i medium[3][6].

Kolejnym sławnym przodkiem Marisy był Giovanni Schiaparelli, włoski astronom, odkrywca domniemanych kanałów na Marsie, Bernard Berenson (1865-1959) amerykański historyk sztuki oraz Senda Berenson (1868-1954) sportowiec i pedagog jedna z dwóch pierwszych kobiet wybranych do Women’s Basketball Hall of Fame[7]

Kariera[edytuj]

We wczesnych latach 60. XX wieku rozpoczęła karierę modelki, szybko stając się gwiazdą. „Kiedyś byłam jedną z najlepiej opłacanych modelek na świecie”, przyznała w wywiadzie dla The New York Times. W lipcu 1970 pojawiła się na okładce magazynu „Vogue” a 15 grudnia 1975 roku na okładce tygodnika „Time”. W czasie trwania kariery wielokrotnie pojawiła się w licznych artykułach w Vogue, jej siostra Berry jako fotograf również pracowała dla tego magazynu.

Znana była jako „Królowa sceny” za sprawą częstych występów w nocnych klubach i innych spotkaniach towarzyskich[8]. Yves Saint Laurent nazwał ją „dziewczyną z lat siedemdziesiątych”[9].

Zagrała również w kilku znaczących produkcjach, w tym żonę Gustava von Aschenbacha w filmie Luchino Visconti z 1971 roku Śmierć w Wenecji, żydowską dziedziczkę Natalię Landauer w filmie z 1972 roku Cabaret, za który otrzymała dwie nominacje do Złotego Globu, nominację BAFTA i nagrodę National Board of Review, wcieliła się też w postać Lady Lyndon w obrazie Stanleya Kubricka Barry Lyndon z 1975 roku.

Berenson pojawiła się w wielu innych filmach, w większości europejskich. Grała również w produkcjach dla telewizji w Stanach Zjednoczonych, takich jak Playing for Time z 1980 roku. W 1978 roku pojawiła się w programie The Muppet Show podczas trzeciego sezonu[10][11]. Aktorka niedawno pojawiła się w I Am Love.

Życie prywatne[edytuj]

W latach 70. Berenson była towarzyszką francuskiego dziedzica bankowego barona Davida René de Rothschilda, młodszego syna barona Guya de Rothschild[12].
Jej pierwszym mężem był producent nitów James Randall. Wzięli ślub w Beverly Hills w 1976, rozwiodła się w 1978 roku. Mają jedną córkę, Starlite Melody Randall (ur. 1977). Jej drugim mężem był Richard Golub, prawnik, którego poślubiła w 1982 roku (rozwiedli się w 1987 roku).

11 września 2001 r. jej młodsza siostra, Berry Perkins, wdowa po aktorze Anthonym Perkinsie, zginęła w pierwszym samolocie, który uderzył w World Trade Center[13].

Przypisy

  1. Bernard Berenson, „Sketch for a Self-Portrait”, NY: Pantheon, 1949.
  2. „Robert L. Berenson, Ex-Envoy and Head of Shipping Line, Dies”, The New York Times, 3 lutego 1965, str 35.
  3. a b Elsa Schiaparelli, Shocking Life, NY: Dutton, 1954.
  4. She married, as her second husband, Gino, Marchese Cacciapuoti di Giugliano, an actor and director.
  5. Linda Greenhouse, „Schiaparelli Dies in Paris; Brought Color to Fashion”, The New York Times, 15 listopada 1973.
  6. http://www.newyorker.com/archive/2003/10/27/031027fa_fact_thurman.
  7. http://www.britannica.com/EBchecked/topic/61641/Senda-Berenson#668134.hook.
  8. John Corry, „About New York”, The New York Times, 4 lutego 1974.
  9. Judy Klemesrud, „And Now, Make Room for the Berenson Sisters”, The New York Times, 19 kwietnia 1973, s. 54.
  10. http://muppet.wikia.com/wiki/Episode_310:_Marisa_Berenson.
  11. Welcome at Our House (Muppet Show) - YouTube
  12. Judy Klemesrud „And Now, Make Room for the Berenson Sisters”, The New York Times, 19 kwietnia 1973, s. 54.
  13. 48 Hours: And Then There Were 2 - CBS News

Linki zewnętrzne[edytuj]