Marius Barnard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marius Barnard
Państwo  Południowa Afryka
Miejsce zamieszkania Luton
Data i miejsce urodzenia 20 stycznia 1969
Kapsztad
Wzrost 188 cm
Masa ciała 86 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1988
Zakończenie kariery 2002
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 313 (17 października 1994)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 6
Najwyżej w rankingu 44 (3 lutego 1997)
Australian Open QF (2000)
Roland Garros 3R (2000)
Wimbledon QF (1994)
US Open 3R (2000)

Marius Barnard (ur. 20 stycznia 1969 w Kapsztadzie) – południowoafrykański tenisista.

Kariera tenisowa[edytuj]

Jako zawodowy tenisista występował w latach 1988–2002.

Sukcesy odnosił głównie w grze podwójnej triumfując w 6 turniejach rangi ATP World Tour oraz uczestnicząc w 8 finałach. W wielkim szlemie najlepszymi wynikami Barnarda są ćwierćfinały Australian Open 2000 (wspólnie z Chrisem Haggardem) i French Open 1994 (z Brentem Haygarthem). Najwyżej sklasyfikowany w rankingu deblistów był na 44. miejscu na początku lutego 1997 roku.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra podwójna (6–8)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 15 listopada 1992 Moskwa Dywanowa (hala) Południowa Afryka John-Laffnie de Jager Południowa Afryka David Adams
Rosja Andriej Olchowski
6:4, 3:6, 7:6
Finalista 1. 8 sierpnia 1993 Kitzbühel Ceglana Stany Zjednoczone Tom Mercer Argentyna Juan Garat
Argentyna Roberto Saad
4:6, 6:3, 3:6
Zwycięzca 2. 3 kwietnia 1994 Sun City Twarda Południowa Afryka Brent Haygarth Południowa Afryka Ellis Ferreira
Południowa Afryka Grant Stafford
6:3, 7:5
Finalista 2. 18 lutego 1996 Marsylia Twarda (hala) Szwecja Peter Nyborg Francja Jean-Philippe Fleurian
Francja Guillaume Raoux
3:6, 2:6
Zwycięzca 3. 10 marca 1996 Rotterdam Dywanowa (hala) Południowa Afryka David Adams Holandia Hendrik Jan Davids
Czechy Cyril Suk
6:3, 5:7, 7:6
Zwycięzca 4. 14 lipca 1996 Newport Trawiasta Południowa Afryka Piet Norval Australia Paul Kilderry
Australia Michael Tebbutt
6:7, 6:4, 6:4
Zwycięzca 5. 4 sierpnia 1996 Los Angeles Twarda Południowa Afryka Piet Norval Szwecja Jonas Björkman
Szwecja Nicklas Kulti
7:5, 6:2
Finalista 3. 15 czerwca 1997 Halle Trawiasta Południowa Afryka David Adams Niemcy Karsten Braasch
Niemcy Michael Stich
6:7, 3:6
Finalista 4. 15 lutego 1998 Petersburg Dywanowa (hala) Południowa Afryka Brent Haygarth Szwecja Nicklas Kulti
Szwecja Mikael Tillström
6:3, 3:6, 6:7
Finalista 5. 19 czerwca 1999 Nottingham Trawiasta Południowa Afryka Brent Haygarth Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
Stany Zjednoczone Justin Gimelstob
7:5, 5:7, 3:6
Finalista 6. 29 sierpnia 1999 Boston Twarda Stany Zjednoczone T. J. Middleton Argentyna Guillermo Cañas
Argentyna Martín García
7:5, 6:7(2), 3:6
Finalista 7. 17 września 2000 Taszkent Twarda Południowa Afryka Robbie Koenig Stany Zjednoczone Justin Gimelstob
Stany Zjednoczone Scott Humphries
3:6, 2:6
Zwycięzca 6. 14 stycznia 2001 Auckland Twarda Stany Zjednoczone Jim Thomas Południowa Afryka David Adams
Argentyna Martín García
7:6(10), 6:4
Finalista 8. 16 września 2001 Taszkent Twarda Stany Zjednoczone Jim Thomas Francja Julien Boutter
Słowacja Dominik Hrbatý
4:6, 6:3, 11–13

Bibliografia[edytuj]