Marius Petipa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marius Petipa
Ilustracja
Marius Petipa, 1872
Data i miejsce urodzenia 11 marca 1818
Marsylia
Data i miejsce śmierci 14 lipca 1910
Gurzuf
Zawód, zajęcie tancerz, choreograf

Marius Petipa, właściwie Victor Marius Alphonse Petipa (ur. 11 marca 1818 w Marsylii, zm. 14 lipca 1910 w Gurzufie na Krymie) – wybitny francuski tancerz i baletmistrz, choreograf i pedagog tańca[1], uznawany za "ojca" rosyjskiego baletu klasycznego. Syn tancerza i baletmistrza Jeana-Antoine'a Petipy i aktorki Victorine Morel-Grasseau, brat Luciena Petipy, jednego z czołowych tancerzy francuskiego baletu romantycznego.

Kariera artystyczna[edytuj | edytuj kod]

Marius Petipa w balecie Diavolina, Bruksela 1827
Marius Petipa, 1898
Grób Mariusa Petipy w Petersburgu

Studiował taniec i terminował w balecie pod okiem ojca, kolejno w Brukseli, Lyonie, Marsylii i Bordeaux. Tańczył w Bordeaux, Nantes, Paryżu, a nawet podczas występów gościnnych trupy swego ojca w Stanach Zjednoczonych (1839). W Paryżu tańczył z Carlottą Grisi w 1840 ( Comédie Française) i z Fanny Elssler w 1841 (Opéra). Później był kolejno pierwszym tancerzem Grand Théâtre w Bordeaux oraz Teatro Real w Madrycie, gdzie poznał kulturę hiszpańską i zasady tańca hiszpańskiego, co wielokrotnie wykorzystywał później w swojej twórczości choreograficznej (m.in. w swoim słynnym Don Kichocie).

W 1847 zaangażował się jako pierwszy tancerz w Petersburgu, a w 1862 dostał tam prestiżową nominację na stanowisko głównego baletmistrza cesarskiego teatru, które przed nim piastował legendarny paryski choreograf Jules Perrot. Od 1862 aż do swojej śmierci stworzył w Rosji 54 nowe balety autorskie, 17 znanych baletów z wcześniejszego dorobku innych choreografów opracował w nowej wersji oraz był choreografem 35 obszernych scen baletowych w rozmaitych przedstawieniach operowych.

Jego balety oparte byłe zazwyczaj na tematyce popularnej w okresie romantycznym i odzwierciedlały dokładnie gust epoki. Niektóre ciągnęły się przez 5 – 6 aktów, tworząc długi baletowy wieczór składający się z tradycyjnych pas de deux pierwszych solistów, wielu pas d'action i pas de caractère, przeplatanych tańcami całego zespołu.

Najważniejsze balety Petipy są wciąż odtwarzane współcześnie według jego wersji, mimo że wielu późniejszych twórców realizowało i wciąż proponuje własne ich interpretacje choreograficzne.

Silną stroną Mariusa Petipy jako choreografa była umiejętność nowego synkretycznego spojrzenia na balet. Wychował się w tradycji francuskiej, ale czerpał na równi ze szkoły włoskiej; potrafił scalić adagio francuskie z włoskim allegro i doprowadzić kunszt techniczny do najwyższego poziomu. To on był twórcą rosyjskiego baletu i rosyjskiej szkoły tańca. W petersburskiej Cesarskiej Szkole Baletowej, w której przez wiele wykładał, wykształcił wielu genialnych tancerzy (Matylda Krzesińska, Wacław Niżyński, Anna Pawłowa, Tamara Karsawina i in.), którzy zasłynęli nie tylko na scenie petersburskiej, ale także na czele słynnych Baletów Rosyjskich Siergieja Diagilewa we Francji, a później wielu z nich rozjechało się po świecie zaszczepiając podstawy baletu klasycznego w licznych krajach.

Najważniejsze balety z dorobku choreograficznego Mariusa Petipy[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zofia Lissa, Elżbieta Dziębowska, Encyklopedia muzyczna PWM, Kraków: Polskie Wydawn. Muzyczne, 1979, s. 69, ISBN 83-224-0112-4, OCLC 7551528 [dostęp 2020-02-06].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]