Mariusz Gulczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mariusz Gulczyński
Mariusz Józef Gulczyński
Data urodzenia 18 października 1928
Tytuł naukowy profesor zwyczajny
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi

Mariusz Gulczyński (ur. 18 października 1928) – nauczyciel akademicki, działacz społeczno-polityczny, politolog. Specjalizuje się w teorii polityki, współczesnych systemach politycznych i teorii prawa konstytucyjnego.

Życiorys[edytuj]

W 1956 był współinicjatorem odrodzenia Związku Harcerstwa Polskiego, następnie był członkiem Głównej Kwatery ZHP w latach 1957–1964[potrzebny przypis]. Od 1983 do 1989 pracował jako kierownik Warsztatu Opinioznawczego CBOS. W latach 1986–1989 zasiadał w Prezydium Rady Krajowej PRON. Od 1948 był członkiem PZPR. Był m. in. członkiem Rady Redakcyjnej organu teoretycznego i politycznego KC PZPR Nowe Drogi[1]. W 1989 był uczestnikiem obrad Okrągłego Stołu. Zasiadał wówczas w Zespole Reform Politycznych.

Kariera naukowa[edytuj]

Pełnione funkcje[edytuj]

  • 1985–1990 – Pierwszy Zastępca Dyrektora Instytutu Państwa i Prawa Polskiej Akademii Nauk
  • 1997–2002 – Kierownik Zakładu Systemów Politycznych w Instytucie Politologii Uniwersytetu Zielonogórskiego[2]
  • 1991–1995 – członek Komitetu Nauk Politycznych Polskiej Akademii Nauk
  • 2004–2009 – profesor zwyczajny w Katedrze Teorii i Praktyki Sprawowania Władzy Wydziału Politologii AlmaMer Szkoły Wyższej w Warszawie[2]

Dorobek naukowy[edytuj]

314 publikacji naukowych, w tym 27 monografii i podręczników; 15 ekspertyz; 5 wypromowanych doktorów, około 100 magistrów.

Ważniejsze publikacje[edytuj]

  • Globalizm: nowe stadium kapitalizmu? (1967)
  • Determinanty polityki zagranicznej USA (1976)
  • Jaki socjalizm (1980),
  • Stan i potrzeby porozumienia narodowego w połowie lat osiemdziesiątych (1985)
  • Jaki rozwój? (1987)
  • Why the Collapse of Socialism and the Restoration of Capitalism? Reflections from Poland (1992)
  • Projekty konstytucji RP w konfrontacji z właściwościami różnych typów ustaw zasadniczych (1994)
  • Wizje parlamentu Rzeczypospolitej Polskiej (1994)
  • Metods and Directions of Social System Transformation (1994)
  • Urzeczywistnianie suwerenności narodu (1995)
  • Adjustment of Polish Costitutionalism to the Democratic European Standards (1995)
  • „Dylematy etyczne demokracji bezprzymiotnikowej in statu nascendi” (1997)
  • „Tradycja i współczesność idei integracji europejskiej w Polsce” (2000)
  • Współczesne systemy polityczne (2000)
  • System polityczny Rzeczypospolitej Polskiej (współautor R. Zaradny, 2000)
  • ”Panorama systemów politycznych świata” (2004)
  • Nauka o polityce. Podręcznik akademicki (2007)
  • Wiedza o partiach i systemach partyjnych (wspólnie z A. Małkiewiczem, 2008)
  • Kreowanie demokracji. Z dysput o celach i metodach polskiej transformacji (2008)
  • Alternatywne orientacje w politologii (2009)
  • System polityczny Rzeczypospolitej Polskiej (współautorstwo i naukowa redakcja, 2009)
  • Kryzys nadkonsumpcji 2008 – a knol (2009)
  • Kapitał polityczny Okrągłego Stołu (2009)
  • Dylematy teoretyczne i praktyczne Jubileuszu 20-lecia polskiej transformacji (2009)
  • Pozytywny potencjał Kryzysu Nadkonsumpcji – a knol (2009)
  • Zrozumieć IV Rzeczpospolitą (2010)
  • Wnioski z doświadczeń czterech polskich transformacji: I Rzeczypospolitej. II RP, PRL-u i III RP (2010)
  • Politologia. Podręcznik akademicki (2010)
  • Kapitał polityczny Okrągłego Stołu i jego wrogowie (2010)
  • Zwiastuny cywilizacji racjonalnego dostatku. Kryzys – szansą uratowania globowej cywilizacji [w:] Dysputowanie.Bloog.pl(2010)
  • Dekalog prodemokratycznego politologa – teoretyczne pryncypia i metodologiczne reguły [w:] Dysputowanie.Bloog.pl (2011)
  • Harbingers of the Civilization of Rational Abundance, “Athenaeum – Polish Political Science Studies” Vol 29/2011
  • Którędy Do Przodu Manifest Epoki Racjonalizmu - Academia,edu

Nagrody i odznaczenia[edytuj]

  • Nagrody Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki: trzeciego stopnia 1973 i 1977 oraz drugiego stopnia 1979,
  • Srebrny Krzyż Zasługi, Złoty Krzyż Zasługi,
  • Krzyż Kawalerski i Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.

Przypisy

  1. „Nowe Drogi” nr 10/1981, s. 2.
  2. a b c Mariusz Gulczyński w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).

Bibliografia[edytuj]