Mariusz P. Dąbrowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mariusz Przemysław Dąbrowski (ur. 15 lutego 1960 w Łodzi[1]) – polski fizyk teoretyk, profesor doktor habilitowany nauk fizycznych, specjalista w zakresie kosmologii, teorii cząstek elementarnych i fizyki jądrowej.

Pracuje w Instytucie Fizyki Uniwersytetu Szczecińskiego[2] od lutego 1992 roku oraz w Narodowym Centrum Badań Jądrowych od marca 2015 roku. Studia ukończył na Uniwersytecie Wrocławskim w 1984 roku, gdzie rozpoczął i kontynuował pracę do 1992 roku. Tytuł profesora uzyskał w styczniu 2012 roku.

Jest autorem ponad 70 publikacji w czasopismach naukowych takich jak: Astronomical Journal, Astrophysical Journal, Physical Review D, Nuclear Physics B, Physics Letters B, Journal of Cosmology and Astroparticle Physics[3]. Jest też recenzentem w niektórych z tych czasopism. Zaangażowany w obszarze popularyzacji nauki[4]. Współpracował z laureatem Nagrody Templetona i doktorem honoris causa Uniwersytetu Szczecińskiego prof. Johnem D. Barrowem[5].

Od 2009 roku jest przewodniczącym Oddziału Szczecińskiego Polskiego Towarzystwa Fizycznego a od 2010 roku jest członkiem Zarządu Głównego[6]. Od 2010 roku zaangażowany w Program Polskiej Energetyki Jądrowej jako Członek Społecznego Zespołu Doradców przy Pełnomocniku Rządu ds. Polskiej Energetyki Jądrowej. Od kwietnia 2010 do maja 2014 Pełnomocnik Wojewody Zachodniopomorskiego ds. Energetyki Jądrowej[7]. Od stycznia 2013 prezes Fundacji Eureka im. Prof. Jerzego Stelmacha[8].

Otrzymał nagrodę Ministra Edukacji Narodowej (1997), nagrodę Zachodniopomorski Nobel 2005 i 2014, Nagrodę Gospodarczą Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego (2006) oraz Srebrną Odznakę Honorową Gryfa Zachodniopomorskiego (2009).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]