Mark Cavendish

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mark Cavendish
Ilustracja
Mark Cavendish podczas Tour of Britain 2016
Data i miejsce urodzenia 21 maja 1985
Laxey
Obywatelstwo Wielka Brytania
Wzrost 175 cm
Informacje klubowe
Klub Dimension Data
Kariera seniorska
Lata Drużyna
2006 Team Sparkasse
2007 T-Mobile Team
2008–2011 HTC-Highroad
2012 Sky Procycling
2013–2015 Omega Pharma-Quick Step
2016– Dimension Data
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Wielka Brytania
Igrzyska olimpijskie
srebro Rio de Janeiro 2016 omnium
Mistrzostwa świata w kolarstwie torowym
złoto Los Angeles 2005 madison
złoto Manchester 2008 madison
złoto Londyn 2016 madison
Mistrzostwa świata w kolarstwie szosowym
złoto Kopenhaga 2011 start wspólny
srebro Doha 2016 start wspólny
Strona internetowa

Mark Simon Cavendish MBE (ur. 21 maja 1985 w Laxey na Wyspie Man) – brytyjski kolarz szosowy i torowy, zawodnik profesjonalnej grupy Dimension Data.

Jest trzykrotnym mistrzem świata w madisonie (2005, 2008, 2016), mistrzem świata wyścigu elity ze startu wspólnego (2011; tytuł wywalczył 25 września 2011 na mistrzostwach świata w Kopenhadze) oraz srebrnym medalistą omnium na Igrzyskach Olimpijskich 2016 w Rio de Janeiro.

W swojej dotychczasowej profesjonalnej karierze zanotował już ponad 100 zwycięstw etapowych: to szczególne, jubileuszowe padło jego łupem na 12. etapie Giro d’Italia w 2013. W Wielkiej Pętli możemy go oglądać od 2007. Do tej pory w siedmiu występach w Tour de France wywalczył 30 zwycięstw etapowych (2008 – cztery, 2009 – sześć, 2010 – pięć, 2011 – pięć, 2012 – trzy, 2013 – dwa, 2015 – jedno, 2016 – cztery), w tym cztery razy z rzędu zwyciężył na mecie finałowego etapu na Polach Elizejskich (w latach 2009–2012).

11 czerwca 2011 został powołany na członka Orderu Imperium Brytyjskiego[1].

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Cavendish urodził się w Douglas na Wyspie Man. Jest synem pochodzącego z Wyspy Man Davida Cavendisha i Adele z Yorkshire w Wielkiej Brytanii. Jak pisze w swojej książce „Boy Racer” zaczynał w młodym wieku od jazdy na BMX w Narodowym Centrum Sportu w Douglas. W wieku 12 lat zaczął się ścigać w kolarstwie górskim. Jego mama na 13. urodziny kupiła mu rower górski. Mark spotkał na jednym z wyścigów na Wyspie Man Davida Millara, co bardzo go zainspirowało. Po skończeniu szkoły przez dwa lata pracował w banku, by zdobyć pieniądze na karierę zawodowca.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Cavendish zaczynał swoją karierę w kolarstwie torowym. Pierwszy raz dał się poznać, gdy zajął 2 miejsce w mistrzostwach Wielkiej Brytanii w kolarstwie szosowym juniorów. Często stawał na podium w wyścigach torowych m.in. na mistrzostwach Europy juniorów.

2005[edytuj | edytuj kod]

Jego pierwszym poważnym sukcesem było mistrzostwo świata w madisonie w mistrzostwach świata UCI w kolarstwie torowym w Los Angeles razem z Robertem Haylesem. Wyprzedzili zespoły Belgii i Holandii zdobywając czwarty złoty medal dla Wielkiej Brytanii na tych mistrzostwach. Następnie w scratchu zajął czwarte miejsce, a zwycięzcą został reprezentant Danii Alex Rasmussen. Mark wygrał także Mistrzostwa Europy w wyścigu punktowym, a w scratchu znowu był czwarty. Następnie wystartował w wyścigach szosowych z zespołem Team Sparkasse w Tour of Berlin i wygrał jeden etap, a w Tour of Britain był trzeci na 2. etapie.

2006[edytuj | edytuj kod]

Cavendish, reprezentując Wyspę Man w Igrzyskach Wspólnoty Narodów, zdobył złoty medal w scratchu, a wyścigu szosowym był siódmy. W mistrzostwach świata w kolarstwie szosowym do lat 23 zajął jedenastą pozycję. Wystartował także w mistrzostwach świata w kolarstwie torowym, gdzie zajął czwarte miejsce w madisonie, a na pucharze świata w Sydney w tej samej konkurencji był trzeci. Mark wystartował w Wyścigu Solidarności i Olimpijczyków, gdzie zwyciężył na 3. etapie z metą w Kielcach. Wygrał także 5. etap Thuringen Rhundfahrt. W Tour of Berlin pokazał się z dobrej strony wygrywając 2., 4. i 5. etap, a także klasyfikację punktową i sprinterską, kończąc cały wyścig na drugiej pozycji. Jego świetna postawa w tym wyścigu przyczyniła się do przejścia do bardzo znanej drużyny T-Mobile Team. Podczas Tour of Britain był na podium podczas trzech etapów, a także wygrał klasyfikację punktową.

2007[edytuj | edytuj kod]

Cavendish wygrał prestiżowe Grote Scheldeprijs. W wyścigu Quatre Jours de Dunkerque wygrał 3. i 6. etap oraz klasyfikację punktową. Następnie w wyścigu Volta Ciclista a Catalunya wygrał również dwa etapy. Przyczyniło się to do jego startu w Tour de France, jednak już w pierwszych dwóch etapach miał kraksy i wycofał się na ósmym etapie. Cavendish wygrał także prolog i pierwszy etap w Tour of Britain, jadąc w żółtej koszulce przez dwa etapy, potem etap w Ster Elektrotoer, etap i klasyfikację punktową w Post Danmark Rundt oraz etap i klasyfikację punktową w Eneco Tour. W październiku wygrał etap na Circuit Franco-Belge i wyrównał rekord Alessandro Petacchiego – jedenaście zwycięstw w debiutanckim sezonie.

2008[edytuj | edytuj kod]

Na początku sezonu Mark wrócił na tor i wystartował w Mistrzostwach świata w kolarstwie torowym w Manchesterze, na których wspólnie z Bradleyem Wigginsem zdobyli złoty medal. Na szosie odniósł swoje pierwsze sukcesy w Wielkich Tourach: najpierw wygrał dwa etapy Giro d’Italia, a następnie cztery etapy w Tour de France. Pierwsze zwycięstwo odniósł w Châteauroux, a potem wygrał 8., 12. i 13. etap, zostając pierwszym Brytyjczykiem, który wygrał cztery etapy w jednym wyścigu zaliczanym do Wielkich Tourów. Po 13. etapie Mark skupił się na starcie w Igrzyskach Olimpijskich[2] w Pekinie i nie wystartował w Alpach. Jednak duetowi Wiggins-Cavendish tym razem nie udało się zdobyć medalu – zmagania zakończyli na dziewiątej pozycji. Mark był jedynym brytyjskim kolarzem torowym, który nie przywiózł z tej imprezy medalu. Mark i Bradley pokłócili się i nie rozmawiali ze sobą przez następny miesiąc. Cavendish miał także pretensje do Brytyjskiej Federacji Kolarskiej o to, że za mało czasu poświęcała na madison. Dalsza część sezonu była bardzo udana, Mark odniósł jeszcze 11 zwycięstw.

2009[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2009 Cavendish rozpoczął od startu w Tour of Qatar. Cały wyścig wygrał Tom Boonen, jednak dwa etapy padły łupem Brytyjczyka. Następnie wygrał dwa etapy w Tour of California, ponownie pokonując Belga na finiszu[3].

Najważniejsze osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

kolarstwo torowe[edytuj | edytuj kod]

2004
  • MaillotReinoUnido.PNG 1. miejsce w mistrzostwach Wielkiej Brytanii (wyścig druż. na dochodzenie)
2005
  • Jersey rainbow.svg 1. miejsce w mistrzostwach świata (madison - z Robert Hayles)
  • MaillotReinoUnido.PNG 1. miejsce w mistrzostwach Wielkiej Brytanii (wyścig druż. na dochodzenie)
2008
2016

kolarstwo szosowe[edytuj | edytuj kod]

2007
2008
2009
2010
2011
2012
2013
2014
2015
2016
2017
  • Jersey green.svg 1. miejsce w klasyfikacji punktowej Abu Dhabi Tour
    • 1. miejsce na 1. etapie
2018

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Manx cyclist Mark Cavendish honoured by Queen (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 2011-07-23].
  2. Mark Cavendish Biography and Olympic Results, Sports-Reference.com [dostęp 2012-05-18] (ang.).
  3. California double for Cavendish, BBC Sport [dostęp 2012-02-22] (ang.).