Mark Esper

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mark Thomas Esper
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 26 kwietnia 1964
Uniontown
27. sekretarz obrony Stanów Zjednoczonych
Okres od 23 lipca 2019
do 9 listopada 2020
Przynależność polityczna Partia Republikańska[1]
Poprzednik James Mattis
Następca Christopher Miller (p.o.)
Mark Thomas Esper
podpułkownik podpułkownik
Data i miejsce urodzenia 26 kwietnia 1964
Uniontown
Przebieg służby
Lata służby 1986–2007
Siły zbrojne United States Armed Forces
Formacja United States Army
Główne wojny i bitwy I wojna w Zatoce Perskiej
Późniejsza praca sekretarz obrony Stanów Zjednoczonych

Mark Thomas Esper (ur. 26 kwietnia 1964 w Uniontown) – amerykański lobbysta i polityk Partii Republikańskiej, emerytowany oficer United States Army w stopniu podpułkownika. Sekretarz obrony Stanów Zjednoczonych od 23 lipca 2019 do 9 listopada 2020.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Mark Thomas Esper urodził się 26 kwietnia 1964 w Uniontown w Pensylwanii[2]. W 1986 uzyskał tytuł Bachelor of Science z inżynierii na Akademii Wojskowej Stanów Zjednoczonych w West Point, po czym wstąpił do United States Army[2]. Brał udział w I wojnie w Zatoce Perskiej[2]. Następnie służył w Europie (Vicenza)[3][2]. Czynną służbę zakończył w 1996, następnie do 2007 służył w Gwardii Narodowej i w rezerwie United States Army[3][2]. Doszedł do stopnia podpułkownika[2].

W 1995 uzyskał tytuł Master of Public Administration na Uniwersytecie Harvarda, a w 2008 doktorat z nauk politycznych na Uniwersytecie George'a Washingtona[3].

W latach 1996–1998 był szefem sztabu konserwatywnego think tanku The Heritage Foundation[2]. W latach 1998–2002 pełnił w Kongresie szereg funkcji związanych m. in. z obronnością; był m. in. doradcą senatora Chucka Hagela, a także pracował dla senackich komisji spraw zagranicznych i spraw rządowych oraz komisji sił zbrojnych Izby Reprezentantów[3].

W latach 2002–2004 był zastępcą asystenta sekretarza obrony do spraw polityki negocjacyjnej w administracji prezydenta George'a W. Busha[2]. W latach 2004–2006 był dyrektorem do spraw bezpieczeństwa narodowego w biurze lidera większości w Senacie Billa Frista[3].

W latach 2006–2007 był wiceprzewodniczącym Aerospacial Industries Association[2]. W latach 2007–2008 pracował przy kampanii wyborczej republikańskiego kandydata na prezydenta Freda Thompsona jako dyrektor do spraw polityki krajowej[3]. W latach 2008–2010 pracował w Izbie Handlowej Stanów Zjednoczonych[3], a następnie do 2017 w przedsiębiorstwie Raytheon[2].

Od 20 listopada 2017 do 24 czerwca 2019 i ponownie od 15 do 23 lipca 2019 pełnił funkcję sekretarza armii[4]. 18 czerwca 2019 prezydent Donald Trump powierzył Esperowi pełnienie obowiązków sekretarza obrony w miejsce Patricka Shanahana (który został p.o. sekretarza 1 stycznia, wskutek rezygnacji Jamesa Mattisa 20 grudnia 2018[5][6])[7]. Esper objął obowiązki 24 czerwca i pełnił je do 15 lipca, zastąpiony przez sekretarza marynarki Richarda V. Spencera[7][8]. 21 czerwca prezydent mianował Espera na stanowisko sekretarza obrony[7], a 23 lipca nominacja została zatwierdzona przez Senat stosunkiem głosów 90:8 i tego samego dnia Esper oficjalnie został 27. sekretarzem obrony[8][4]. Został odwołany z tego stanowiska przez prezydenta Donalda Trumpa 9 listopada 2020[9][10].

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

W 1989 poślubił Leah Lacy[3][11]. Para ma trójkę dorosłych dzieci: Luke'a, Johna i Kate[4][1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Mark Esper (ang.). TheHill. [dostęp 2020-06-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-06-11)].
  2. a b c d e f g h i j Mark T. Esper (2019- ) (ang.). Miller Center. [dostęp 2020-06-11].
  3. a b c d e f g h Matt Bewig: Secretary of the Army: Who Is Mark Esper? (ang.). AllGov, 2017-08-17. [dostęp 2020-06-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-06-03)].
  4. a b c Dr. Mark T. Esper (ang.). U.S. DEPARTMENT OF DEFENSE. [dostęp 2020-06-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-05-28)].
  5. January 2019 (ang.). rulers.org. [dostęp 2020-06-12].
  6. December 2018 (ang.). rulers.org. [dostęp 2020-06-12].
  7. a b c June 2019 (ang.). rulers.org. [dostęp 2020-06-12].
  8. a b July 2019 (ang.). rulers.org. [dostęp 2020-06-12].
  9. USA: Donald Trump wyrzuca szefa Pentagonu, wydarzenia.interia.pl [dostęp 2020-11-10] (pol.).
  10. Helene Cooper, Eric Schmitt, Maggie Haberman, Trump Fires Mark Esper, Defense Secretary Who Opposed Use of Troops on U.S. Streets, „The New York Times”, 9 listopada 2020, ISSN 0362-4331 [dostęp 2020-11-10] (ang.).
  11. Mark Esper, Secretary of Defense (ang.). The Presidential Prayer Team, 2020-04-23. [dostęp 2020-06-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-06-11)].