Mark Watson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mark Watson
Ilustracja
Mark Watson (2013)
Pełne imię i nazwisko Mark Stewart Watson
Data i miejsce urodzenia 8 września 1970
Vancouver, Kanada
Wzrost 185 cm
Pozycja obrońca
Kariera juniorska
Lata Klub
1989 UBC Thunderbirds
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1990 Ottawa Intrepid 22 0
1991 Hamilton Steelers 24 1
1992 Montreal Supra 20 1
1993 Vancouver 86ers 10 0
1993–1995 Watford 18 0
1995 Vancouver 86ers 9 0
1996 Columbus Crew 14 0
1996 New England Revolution 4 1
1997 Seattle Sounders 21 1
1997–1998 Östers IF 24 0
1998–2000 Oxford United 58 0
2000–2001 Oldham Athletic 2 0
2001 DC United 11 0
2002–2004 Charleston Battery 70 3
2005 Vancouver Whitecaps 17 0
2006 Charleston Battery 20 0
W sumie: 344 7
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1991–2004 Kanada 78 3
W sumie: 78 3
Kariera trenerska
Lata Klub
2013–2014 San Jose Earthquakes

Mark Stewart Watson (ur. 8 września 1970 w Vancouver) – kanadyjski piłkarz pochodzenia szkockiego występujący na pozycji obrońcy.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Watson seniorską karierę rozpoczynał w 1989 roku w drużynie UBC Thunderbirds z uczelni University of British Columbia. W 1990 roku trafił do ekipy Ottawa Intrepid z CSL. Następnie grał w zespołach Hamilton Steelers oraz Montreal Supra, także grających w CSL. W 1993 roku odszedł do Vancouver 86ers występującego w amerykańskiej lidze APSL.

W tym samym roku trafił do angielskiego Watfordu z Division One. Spędził 1,5 roku. W 1995 roku wrócił do Vancouver 86ers, a w 1996 roku odszedł do amerykańskiego Columbus Crew z nowo powstałej ligi MLS. Jednak jeszcze w tym samym roku został graczem innego zespołu MLS, New England Revolution. Tam grał do końca sezonu 1996.

W 1997 roku Watson przeszedł do ekipy Seattle Sounders z USISL A-League. W tym samym roku odszedł do szwedzkiego Östers IF grającego w Allsvenskan. Występował tam przez rok. W 1998 ponownie wyjechał do Anglii, gdzie tym razem został zawodnikiem Oksfordu United z Division One. W 1999 roku spadł z nim do Division Two. W Oksfordzie spędził jeszcze rok.

W 2000 roku Watson przeniósł się do Oldhamu Athletic, także grającego w Division Two. Zadebiutował tam 30 września 2000 roku w przegranym 1:3 pojedynku z Cambridge United. W 2001 roku trafił do amerykańskiego DC United (MLS). Pierwszy ligowy mecz zaliczył tam 7 kwietnia 2001 roku przeciwko Kansas City Wizards (3:2). W DC United grał przez jeden sezon.

W 2002 roku odszedł do Charleston Battery z USL A-League. Występował tam przez 3 sezony. W 2005 roku został zawodnikiem ekipy Vancouver Whitecaps, a w 2006 roku wrócił do Charleston, gdzie w tym samym roku zakończył karierę.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Kanady Watson zadebiutował 16 marca 1991 roku w przegranym 0:2 towarzyskim pojedynku ze Stanami Zjednoczonymi. W tym samym roku był uczestnikiem Złotego Pucharu CONCACAF, który Kanada zakończyła na fazie grupowej.

31 lipca 1993 roku w wygranym 2:1 towarzyskim spotkaniu z Australią strzelił pierwszego gola w kadrze narodowej. W tym samym roku wziął udział w Złotym Pucharze CONCACAF, z którego Kanada ponownie odpadła po fazie grupowej.

W 2000 roku Watson po raz trzeci wziął udział w Złotym Pucharze CONCACAF, który tym razem się okazał dla Kanady zwycięski. W 2001 roku został powołany do kadry na Puchar Konfederacji. Zagrał na nim w meczach z Japonią (2:3) i Brazylią (0:0). Tamten turniej Kanada zakończyła na fazie grupowej.

W latach 1991–2004 w drużynie narodowej Watson rozegrał w sumie 78 spotkań i zdobył 3 bramki.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]