Mark Watson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mark Watson
Ilustracja
Mark Watson (2013)
Pełne imię i nazwisko Mark Stewart Watson
Data i miejsce urodzenia 8 września 1970
Vancouver, Kanada
Wzrost 185 cm
Pozycja obrońca
Kariera juniorska
Lata Klub
1989 UBC Thunderbirds
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1990 Ottawa Intrepid 22 (0)
1991 Hamilton Steelers 24 (1)
1992 Montreal Supra 20 (1)
1993 Vancouver 86ers 10 (0)
1993–1995 Watford 18 (0)
1995 Vancouver 86ers 9 (0)
1996 Columbus Crew 14 (0)
1996 New England Revolution 4 (1)
1997 Seattle Sounders 21 (1)
1997–1998 Östers IF 24 (0)
1998–2000 Oxford United 58 (0)
2000–2001 Oldham Athletic 2 (0)
2001 DC United 11 (0)
2002–2004 Charleston Battery 70 (3)
2005 Vancouver Whitecaps 17 (0)
2006 Charleston Battery 20 (0)
W sumie: 344 (7)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1991–2004  Kanada 78 (3)
Kariera trenerska
Lata Klub
2013–2014 San Jose Earthquakes

Mark Stewart Watson (ur. 8 września 1970 w Vancouver) – kanadyjski piłkarz pochodzenia szkockiego występujący na pozycji obrońcy.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Watson seniorską karierę rozpoczynał w 1989 roku w drużynie UBC Thunderbirds z uczelni University of British Columbia. W 1990 roku trafił do ekipy Ottawa Intrepid z CSL. Następnie grał w zespołach Hamilton Steelers oraz Montreal Supra, także grających w CSL. W 1993 roku odszedł do Vancouver 86ers występującego w amerykańskiej lidze APSL.

W tym samym roku trafił do angielskiego Watfordu z Division One. Spędził 1,5 roku. W 1995 roku wrócił do Vancouver 86ers, a w 1996 roku odszedł do amerykańskiego Columbus Crew z nowo powstałej ligi MLS. Jednak jeszcze w tym samym roku został graczem innego zespołu MLS, New England Revolution. Tam grał do końca sezonu 1996.

W 1997 roku Watson przeszedł do ekipy Seattle Sounders z USISL A-League. W tym samym roku odszedł do szwedzkiego Östers IF grającego w Allsvenskan. Występował tam przez rok. W 1998 ponownie wyjechał do Anglii, gdzie tym razem został zawodnikiem Oksfordu United z Division One. W 1999 roku spadł z nim do Division Two. W Oksfordzie spędził jeszcze rok.

W 2000 roku Watson przeniósł się do Oldhamu Athletic, także grającego w Division Two. Zadebiutował tam 30 września 2000 roku w przegranym 1:3 pojedynku z Cambridge United. W 2001 roku trafił do amerykańskiego DC United (MLS). Pierwszy ligowy mecz zaliczył tam 7 kwietnia 2001 roku przeciwko Kansas City Wizards (3:2). W DC United grał przez jeden sezon.

W 2002 roku odszedł do Charleston Battery z USL A-League. Występował tam przez 3 sezony. W 2005 roku został zawodnikiem ekipy Vancouver Whitecaps, a w 2006 roku wrócił do Charleston, gdzie w tym samym roku zakończył karierę.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Kanady Watson zadebiutował 16 marca 1991 roku w przegranym 0:2 towarzyskim pojedynku ze Stanami Zjednoczonymi. W tym samym roku był uczestnikiem Złotego Pucharu CONCACAF, który Kanada zakończyła na fazie grupowej.

31 lipca 1993 roku w wygranym 2:1 towarzyskim spotkaniu z Australią strzelił pierwszego gola w kadrze narodowej. W tym samym roku wziął udział w Złotym Pucharze CONCACAF, z którego Kanada ponownie odpadła po fazie grupowej.

W 2000 roku Watson po raz trzeci wziął udział w Złotym Pucharze CONCACAF, który tym razem się okazał dla Kanady zwycięski. W 2001 roku został powołany do kadry na Puchar Konfederacji. Zagrał na nim w meczach z Japonią (2:3) i Brazylią (0:0). Tamten turniej Kanada zakończyła na fazie grupowej.

W latach 1991–2004 w drużynie narodowej Watson rozegrał w sumie 78 spotkań i zdobył 3 bramki.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]