Markowszczyzna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Markowszczyzna
Markowszczyzna
Państwo  Polska
Województwo podlaskie
Powiat białostocki
Gmina Turośń Kościelna
Liczba ludności (2006) 140
Strefa numeracyjna (+48) 85
Tablice rejestracyjne BIA
SIMC 0042754
Położenie na mapie gminy Turośń Kościelna
Mapa lokalizacyjna gminy Turośń Kościelna
Markowszczyzna
Markowszczyzna
Położenie na mapie powiatu białostockiego
Mapa lokalizacyjna powiatu białostockiego
Markowszczyzna
Markowszczyzna
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa lokalizacyjna województwa podlaskiego
Markowszczyzna
Markowszczyzna
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Markowszczyzna
Markowszczyzna
Ziemia53°02′58,06″N 23°01′49,53″E/53,049461 23,030425

Markowszczyznawieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Turośń Kościelna.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Historia[edytuj]

W 1550 po raz pierwszy spotyka się zapisaną nazwę wsi Markowszczyzna. Była ona pierwotną siedzibą dóbr Niewodnica Koryckich.

Po śmierci Mikołaja Koryckiego dobra składające się z Markowszczyzny, Niewodnicy Koryckich, Czaplina, Trypuć, Niecek, Barszczówki, Mińc oraz Hodyszewa odziedziczyli synowie Jan i Paweł[1].

W latach 1600-1630 Niewodnica Koryckich była własnością Jana i Piotra Koryckich. Do Jana należał folwark Niewodnica Koryckich, do Pawła część Markowszczyzny. Inna część majątku przeszła w ręce Burzyńskich. W II poł. XVII nowymi właścicielami była rodzina Łyszczyńskich – posiadająca Markowszczyznę do 1928.

Z dworem w Markowszczyźnie związany był (prawdopodobnie)[potrzebny przypis] Kazimierz Łyszczyński, autor traktatu "De non existentia Dei".

W pocz. XIX właścicielem Markowszczyzny był Ambroży Łyszczyński, deputat białostocki. W 1805 urodził się Adam Łyszczyński (zmarły w 1879), w czasie powstania listopadowego komisarz wojenny na Litwie, emigrant i działacz "Hotelu Lambert". W 1824 drugi syn Ambrożego, Witold, zbudował w Markowszczyźnie fabrykę sukna, którą następnie przeniesiono do Topól.

Bibliografia[edytuj]

  • Sokołowski Z. Województwo białostockie. Przewodnik. Wyd.Sport.i Turyst. Warszawa 1972.
  • Bończak-Kucharczyk E. Maroszek J. Markowszczyzna. Biuro Badań i Dokumentacji Zabytków w Białymstoku. 1984
  • Słownik geograficzny Królestwa Polskiego.
  • Sprawa likwidacji serwitutów obciążających dobra Markowszczyzna na korzyść osad udziałowych wsi Niewodnica Korycka 1921-1925. Arch. Państw. Białystok, "PUZB 145".

Przypisy

  1. J. Maroszek, Pogranicze Litwy i Korony w planach króla Zygmunta Augusta, Białystok 2000, str.471