Markowszczyzna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 53°2′58″N 23°1′50″E
- błąd 38 m
WD 53°1'53"N, 23°5'2"E
- błąd 38 m
Odległość 4323 m
Markowszczyzna
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  podlaskie
Powiat białostocki
Gmina Turośń Kościelna
Liczba ludności (2011) 211[1][2]
Strefa numeracyjna 85
Kod pocztowy 18-106[3]
Tablice rejestracyjne BIA
SIMC 0042754[4]
Położenie na mapie gminy Turośń Kościelna
Mapa konturowa gminy Turośń Kościelna, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Markowszczyzna”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Markowszczyzna”
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa konturowa województwa podlaskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Markowszczyzna”
Położenie na mapie powiatu białostockiego
Mapa konturowa powiatu białostockiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Markowszczyzna”
Ziemia53°02′58″N 23°01′50″E/53,049444 23,030556

Markowszczyznawieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Turośń Kościelna[5][4].

Integralne części wsi Markowszczyzna[5][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0042760 Koło Cegielni część wsi
0042777 Majątek część wsi

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 682.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1550 po raz pierwszy spotyka się zapisaną nazwę wsi Markowszczyzna. Była ona pierwotną siedzibą dóbr Niewodnica Koryckich.

Po śmierci Mikołaja Koryckiego dobra składające się z Markowszczyzny, Niewodnicy Koryckich, Czaplina, Trypuć, Niecek, Barszczówki, Mińc oraz Hodyszewa odziedziczyli synowie Jan i Paweł[6].

W latach 1600-1630 Niewodnica Koryckich była własnością Jana i Piotra Koryckich. Do Jana należał folwark Niewodnica Koryckich, do Pawła część Markowszczyzny. Inna część majątku przeszła w ręce Burzyńskich. W II poł. XVII nowymi właścicielami była rodzina Łyszczyńskich – posiadająca Markowszczyznę do 1928.

W pocz. XIX właścicielem Markowszczyzny był Ambroży Łyszczyński, deputat białostocki. W 1805 urodził się Adam Łyszczyński (zmarły w 1879), w czasie powstania listopadowego komisarz wojenny na Litwie, emigrant i działacz "Hotelu Lambert". W 1824 drugi syn Ambrożego, Witold, zbudował w Markowszczyźnie fabrykę sukna, którą następnie przeniesiono do Topól.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Markowszczyzna w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2020-03-24] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 766 [dostęp 2020-12-22] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. a b c TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  5. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. J. Maroszek, Pogranicze Litwy i Korony w planach króla Zygmunta Augusta, Białystok 2000, str.471

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Sokołowski Z. Województwo białostockie. Przewodnik. Wyd.Sport.i Turyst. Warszawa 1972.
  • Bończak-Kucharczyk E. Maroszek J. Markowszczyzna. Biuro Badań i Dokumentacji Zabytków w Białymstoku. 1984
  • Słownik geograficzny Królestwa Polskiego.
  • Sprawa likwidacji serwitutów obciążających dobra Markowszczyzna na korzyść osad udziałowych wsi Niewodnica Korycka 1921-1925. Arch. Państw. Białystok, "PUZB 145".

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]