Markus Silberstein

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Markus Silberstein
Data i miejsce urodzenia 19 marca 1833
Praszka (pow. będziński)
Data i miejsce śmierci 4 marca 1899
Nicea
Zawód fabrykant
Fabryka (widok współczesny)

Markus Silberstein (ur. 19 marca 1833 w Praszce w pow. będzińskim, zm. 4 marca 1899 w Nicei) – jeden z najbogatszych łódzkich żydowskich fabrykantów w XIX wieku[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny żydowskiej wyznania mojżeszowego. Ojciec był handlarzem w Praszce i Pabianicach. W 1860 roku Markus Silberstein pojawił się w Łodzi. Otworzył tu przedstawicielstwo handlowe firmy Rudolfa Kindlera z Pabianic. Ważnym etapem na drodze do kariery finansowej był ożenek z Hudesą (Teresą) Cohn. Trzy i pół tysiąca rubli posagu wzmocniło firmę Silbersteina, a wejście w krąg bogatej rodziny ułatwiło prowadzenie interesów. W 1866 roku stać było już małżeństwo Silbersteinów na otwarcie domu handlowego przy ulicy Nowomiejskiej[1].

Zarobione pieniądze małżonkowie inwestowali w nieruchomości. W 1878 uruchomił przy ul. Piotrkowskiej 244 tkalnię mechaniczną. Na sąsiadujących działkach do roku 1889 wybudował trzy kolejne tkalnie i niezbędną infrastrukturę fabryczną. Następnie uruchomiono przędzalnię przy ul. Pustej 21 (dziś ul. S. Wigury) oraz tkalnię w Zduńskiej Woli. Bardzo szybko firma znalazła się w gronie największych fabryk branży wełnianej w Królestwie Polskim.

W 1891 roku zakłady Silbersteina zostały przekształcone w „Towarzystwo Akcyjne Wyrobów Wełnianych i Bawełnianych Markusa Silbersteina”. W 1894 Silbersteinowie kupili majątek Lisowice koło Brzezin[1].

Markus Silberstein był również współzałożycielem konsorcjum skupiającego łódzkich przemysłowców, w 1897 zawarło ono z Magistratem umowę na 35 lat, na mocy której miało wybudować w Łodzi linie tramwajowe. Był członkiem Rady Nadzorczej Szkoły Handlowej Zgromadzenia Kupców m. Łodzi, członkiem zarządu Łódzkiej Straży Ogniowej (1898), członkiem rzeczywistym Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie. Był mecenasem sztuki.

Grobowiec Markusa i Teresy Silbersteinów

Miał dwóch synów, Stanisława (1869–1942) i Mieczysława (1876–1907), oraz cztery córki: Ajdlę (Adelę) (1866–1934), Chanę (Ewelinę) (1868–1939), Salomeę (Sarę) (1872–1938) i Jadwigę Janinę Dianę (1875–1945)[2].

Pochowany został w grobowcu rodzinnym Silbersteinów znajdującym się na nowym cmentarzu żydowskim.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Leszek Skrzydło: Rody fabrykanckie. Łódź: Oficyna Bibliofilów, 1999, s. 83-86. ISBN 83-87522-23-6.
  2. Kazimierz Badziak, Jacek Strzałkowski: Silbersteinowie: Lichtenfeldowie, Birnbaumowie, Poznańscy, Eigerowie. Łódź: 1994.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]