Marta Cywińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marta Cywińska
Marta Cywińska
Data i miejsce urodzenia 22 lutego 1968
Białystok
doktor nauk humanistycznych
Alma Mater Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie
nauczyciel akademicki
Uczelnia Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie

Marta Ewa Cywińska (ur. 22 lutego 1968 w Białymstoku) – polska romanistka, doktor nauk humanistycznych, poetka, prozaiczka, felietonistka, dziennikarka, krytyk literacki i życia społecznego, tłumaczka literatury francuskojęzycznej oraz współczesnej poezji włoskiej, nauczyciel akademicki, działaczka społeczna.

Biogram[edytuj]

W 1992 uzyskała tytuł magistra filologii romańskiej na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, a w 2003 tytuł doktora nauk humanistycznych w zakresie filologii polskiej.

Jej zainteresowania naukowe skupiają się wokół komparatystyki literackiej, antropologii kultury, współczesnej filozofii francuskiej i rumuńskiej, neosurrealizmu, związków literatury z psychologią głębi, symboli w kulturze europejskiej, dziejów literatury oraz obyczajowości kresowej i międzywojennej, historii edukacji patriotycznej[1], retoryki, literatury francuskiej i frankofońskiej XX wieku, translatoryki, historii oświaty, tanatologii[2], relacji mistrz-uczeń oraz mechanizmów i skutków ideologii gender. Ma w swoim dorobku pond 100 artykułów naukowych w czasopismach polskich o zasięgu krajowym, w recenzowanych materiałach konferencyjnych (również w języku francuskim) oraz ponad 200 publikacji o charakterze popularyzatorskim (m.in. dotyczącym muzyki folkowej oraz obyczajowości okresu międzywojennego).

Autorka około dwudziestu zbiorów poezji (m.in. Płanetnicy, Pieśni, Książka dla Stefanka), prozy (Collage, Skrzydła nad Transylwanią, Zraniona kobiecość), prac naukowych (Manufaktura snów. Rozważania o polskiej poezji nadrealistycznej) oraz eseistyki naukowej (Bulimia emocjonalna, Noce z jednorożcem), autorka komentarzy poetyckich do albumu fotografii Marka Waśkiela Podlasie. Opowieści z przydroża. oraz Bedekera białostockiego. Pisze i publikuje przede wszystkim w języku francuskim (m.in. we Francji, Belgii, Szwajcarii, Kanadzie, Rumunii). Jej francuskojęzyczna twórczość znana jest też w krajach afrykańskich, które inspirują ją do pogłębiania tzw. „doświadczenia pustyni”.

Jest autorką trzech wystaw-rekwizytorni do jej wierszy o tematyce bretońskiej oraz inspirowanych pieśniami truwerów: Moja Bretania (1991), Finistère – koniec świata (1994), Powrót do Bretanii (1996). Wyreżyserowała kilka amatorskich sztuk w języku francuskim z udziałem dzieci uczących się języka francuskiego oraz studentów romanistyki, a także oraz II część Dziadów w Solecznikach (Litwa) z udziałem polskich nauczycieli z Rosji, Litwy, Białorusi i Łotwy.

W latach 2005–2007 była koordynatorem projektu translatorskiego, skupiającego pisarzy i poetów dwujęzycznych z Francji, Hiszpanii, Wenezueli oraz Argentyny. Jej imieniem nazwano jeden z dębów w Lesie Tysiąca Poetów, znajdującym się w Vesdun, samym sercu Francji, oraz uhonorowano ją tytułem Ambasadora Poetyckiego prestiżowego kwartalnika francuskiego Art et Poésie de Touraine. Jest również Ambasadorem Poetyckim Movimento Poetas del Mundo w Polsce oraz członkiem różnych stowarzyszeń (m.in. Stowarzyszenia Historycznego im. Danuty Siedzikówny „Inki”), towarzystw (m.in. Polskiego Towarzystwa Heraldycznego) komitetów o charakterze międzynarodowym (m.in. Analele Universităţii din Oradea Fascicula Limba și Literatura Română). W 2014 w Brukseli została uhonorowana statuetką Złotego Pióra za "całokształt twórczości literackiej, dziennikarskiej, naukowej oraz za propagowanie idei narodowych i promowanie kultury polskiej na świecie".[3]

Jest jednym z patronów Śląskiego Centrum Kultury w Siemianowicach Śląskich. [4]

W 2005 roku w Hiszpanii ukazał się trójpłytowy album Serenada w przekładzie na język polski i wykonaniu Marty Cywińskiej, recytującej poemat Patricka Cintasa. W 2005, również w Hiszpanii ukazał się jej francuskojęzyczny zbiór poezji w wydaniu dwujęzycznym (w tłumaczeniu na język hiszpański), zatytułowany Astrolabe, inspirowany bogactwem kulturowym Algierii. W 2008 ukazała się jej kolejna książka w języku francuskim – Première nudité z ilustracjami Valérie Constantin oraz płyta pod tym samym tytułem (francuskojęzyczne wiersze recytowane przez autorkę przy dźwiękach muzyki Jacka Yantchenkoffa). Kontynuację neosurrealistycznego cyklu o kobiecości stanowi Deuxième nudité (2013). Autorka "Manifestu kobiecjonizmu", z którego pochodzi m.in. następująca deklaracja: "Feminizm jest przeżytkiem. Podobnie jak gender. Czas przywrócić godność kobiecie w pełni jej kobiecości, wdzięku, subtelności, bezbrzeżnego powołania do bycia kobietą we wszystkich wymiarach istnienia. Kobiecość ma być wreszcie pełnią – również w wymiarze jej piękna duchowego, wiedzy, mądrości oraz intelektu."[5]

Została nauczycielem akademickim w Zakładzie Historii Wychowania na Wydziale Nauk Społecznych Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie[6]. Na tym wydziale została prodziekanem ds. studiów niestacjonarnych i rozwoju[7].

Została członkiem Rady Nadzorczej Fundacji „Warto Wiedzieć”[8]

Po 1989 działała w ramach Młodzieży Wszechpolskiej[9]. Została stałym współpracownikiem portalu Myśl24.pl,Prawy.pl,miesięcznika „Moja Rodzina”, kwartalnika „Myśl.pl”[10] oraz tygodnika Polska Niepodległa. Rozpoczęła współpracę z Ruchem Narodowym[11]. 8 czerwca 2013 uczestniczyła w obradach Kongresu Ruchu Narodowego, będąc prelegentką w panelu dyskusyjnym o polityce prorodzinnej wraz z Anną Holocher i Marią Łopuszańską-Piasecką[12]. W kwietniu 2014 została przedstawiona oficjalnie jako kandydatka z listy Ruchu Narodowego w wyborach 2014 do Parlamentu Europejskiego[13] (otrzymała pierwsze miejsce w okręgu kujawsko-pomorskim)[14][15]. W wyborach nie uzyskała mandatu posła, zdobywając 1678 głosów (RN nie osiągnął progu wyborczego)[16]. Działaczka Narodowej Organizacji Kobiet.[17]

Dzieła wybrane[edytuj]

  • Płanetnicy (1991)
  • Pieśni (1992)
  • Sekrety (1994)
  • Ćma! Ćma! (1994)
  • Książka dla Stefanka (1996)
  • Collage (1998)
  • Motus (2002)
  • Podlasie. Opowieści z przydroża. Album (2002) Komentarze poetyckie do zdjęć Marka Waśkiela
  • Skrzydła nad Transylwanią (2005)
  • Astrolabe (2005)
  • Première nudité (2006)
  • Bulimia emocjonalna (2006)
  • Manufaktura snów. Rozważania o polskiej poezji nadrealistycznej (2007)
  • Noc z jednorożcem (2009)
  • Zraniona kobiecość (2009)
  • Człowiek na pograniczu kultur (2010)
  • Dworce księżyca (2012)
  • Cywińska na prawym. Zbiór felietonów (2015)
  • W stronę wartości narodowych (2015, współautor: Mariusz Patey)
  • Przy fortepianie Chopina (2016)

Przypisy

  1. Dobro narodowe. mysl24.pl, 28 kwietnia 2014. [dostęp 1 maja 2014].
  2. Trzecie Dni Godności Życia. ktk.uwb.edu.pl. [dostęp 1 maja 2014].
  3. http://granowski.cba.pl/reklama/unisono_poetyckie.html, 23 maja 2017.
  4. https://polakpotrafi.pl/projekt/centrum-kultury/aktualnosc/6327, 23 maja 2017.
  5. Marta Cywińska, http://prawy.pl/49982-manifest-kobiecjonizmu/, 23 maja 2017.
  6. Zakład Historii Wychowania. sggw.pl. [dostęp 1 maja 2014].
  7. Dziekani. dziekani.pl. [dostęp 1 maja 2014].
  8. Fundacja Warto Wiedzieć. krs-online.com.pl. [dostęp 1 maja 2014].
  9. Marta Cywińska: Przekonuję się do ideału polskiego prezydenta dbającego przede wszystkim o polskie interesy. prawy.pl, 26 marca 2014. [dostęp 1 maja 2014].
  10. Redakcja. mysl24.pl. [dostęp 1 maja 2014].
  11. Działaczki naszej sekcji po spotkaniu z dr Martą Cywińską. ruchnarodowy.org, 24 marca 2014. [dostęp 1 maja 2014].
  12. I Kongres Ruchu Narodowego – relacja „ekonomiczna”. prokapitalizm.p, 8 czerwca 2013. [dostęp 1 maja 2014].
  13. Krzysztof Bosak: RN zaprezentował liderów list w okręgach i kandydatów z Kresów. narodowcy2014.pl, 3 kwietnia 2014. [dostęp 7 kwietnia 2014].
  14. Cywińska „jedynką” RN w eurowyborach. tvp.pl, 26 marca 2014. [dostęp 1 maja 2014].
  15. „Ruch Narodowy” walczy o miejsce w Parlamencie Europejskim. radiopik.pl, 26 marca 2014. [dostęp 1 maja 2014].
  16. Wyniki głosowania na listę komitetu w okręgu wyborczym. pkw.gov.pl. [dostęp 3 czerwca 2014].
  17. Noemi Hercowicz, https://www.magnapolonia.org/puchy-marne/, 23 maja 2017.

Linki zewnętrzne[edytuj]