Martin Adolf Bormann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Martin Adolf Bormann, Martin Bormann junior (wł. Adolf Martin Bormann ur. 14 kwietnia 1930 w Grünwald, zm. 11 marca 2013 w Herdecke[1]) – niemiecki teolog oraz najstarszy z dziesiątki dzieci Martina Bormanna. Jego ojcem chrzestnym był Adolf Hitler.

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Urodził się jako Adolf Martin Bormann i był pierwszym dzieckiem szefa kancelarii NSDAP i osobistego sekretarza Adolfa Hitlera, Martina Bormanna (1900- 1945) i jego żony Gerdy Buch (1909- 1946). Nosił przydomek Krönzi, który był skrótem dla słowa Kronprinz (pol. następca tronu), był gorliwym młodym nazistą, uczęszczającym w latach 1940-1945 do Akademii prowadzonej przez partię w Tyrolu. 15 kwietnia 1945 roku szkołę zamknięto, partyjny funkcjonariusz Hummel z Monachium doradził mu aby spróbował dotrzeć do matki do ciągle zajętego przez Niemców Val Gardena/Gröden koło Sëlvy (niem. Wolkenstein) we włoskim Tyrolu Południowym. Nie był w stanie tam dotrzeć i znalazł się w Salzburgu, gdzie miejscowy gauleiter zapewnił mu fałszywe dokumenty identyfikacyjne i znalazł mu schronienie u katolickiego farmera Nikolausa Hohenwartera, w Querleitnerhof.

W tym czasie, jego matka, Gerda, stała się obiektem ciągłych przesłuchań przez oficerów CIC (Combined Intelligence Committee, połączenie jednostek wywiadowczych brytyjskiego i amerykańskiego wywiadu)[2]. Zmarła na raka w szpitalu więziennym w Meran 23 kwietnia 1946 roku[3]. W następnym roku Martin dowiedział się o śmierci matki z artykułu w gazecie Salzburger Nachrichten, wtedy przyznał się do swojej identyfikacji z Nikolasem Hohenwaterem, który przekazał tę informację lokalnemu księdzu w Weissbach, który z kolei przekazał tę informację ojcu Regens z kościoła Maria Kirchtal, który natychmiast wziął go pod swoją opiekę.

Bormann nawrócił się na katolicyzm. Gdy był ministrantem w Maria Kirchtal został aresztowany przez amerykański wywiad i uwięziony w Zell am See na kilka dni w celu przesłuchania po czym powrócił do swojej parafii. Przebywał tam aż gdy przeniósł się do kościoła Serca Jezusa Misjonarza w Ingolstadt. Miał wtedy możliwość utrzymywania kontaktu ze wszystkimi swoimi braćmi i siostrami oprócz jednej[4].

Okres kapłaństwa[edytuj | edytuj kod]

W 1953 roku został wyświęcony na księdza i pełnił swoją posługę w zakonie Misjonarzy Najświętszego Serca Jezusowego w belgijskim Kongo przez kilka lat[5][6].

Życie po kapłaństwie[edytuj | edytuj kod]

Niedługo po tym w 1969 roku uległ wypadkowi, w następstwie którego powracał do zdrowia pod opieką siostry Corduli, która później zrezygnowała ze stanu zakonnego. Stali się parą i wzięli ślub w 1971 roku.

Bormann został nauczycielem teologii i przeszedł na emeryturę w 1992 roku. W 2001 roku odwiedzał szkoły w Niemczech i Austrii opowiadając o horrorze III Rzeszy, odwiedził także Izrael i spotkał się z osobami, które przeżyły Holocaust[7]. Na początku 2011 roku, Bormann został oskarżony o rzekomą przemoc wobec byłych uczniów w szkole katolickiej oraz o ochronę maltretowania seksualnego uczniów w czasie, gdy był on księdzem i nauczycielem ponad 50 lat wcześniej. Bormann zaprzeczał, że wiedział coś na ten temat[8]. Zmarł 11 marca 2013 roku.

Przypisy