Martin Schulz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Martin Schulz
Schulz, Martin-2047.jpg
Data i miejsce urodzenia 20 grudnia 1955
Hehlrath
Przewodniczący Socjaldemokratycznej Partii Niemiec
Okres od 19 marca 2017
Przynależność polityczna SPD
Poprzednik Sigmar Gabriel
Przewodniczący Parlamentu Europejskiego
Okres od 1 lipca 2014
do 17 stycznia 2017
Przynależność polityczna SPD
Poprzednik Gianni Pittella (p.o.)
Następca Antonio Tajani
Przewodniczący Parlamentu Europejskiego
Okres od 17 stycznia 2012
do 18 czerwca 2014
Przynależność polityczna SPD
Poprzednik Jerzy Buzek
Następca Gianni Pittella (p.o.)
Martin Schulz Unterschrift.svg
Odznaczenia
Order Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy
Giorgio Napolitano i Martin Schulz (2014)

Martin Schulz (ur. 20 grudnia 1955 w Hehlrath) – niemiecki polityk, eurodeputowany, przewodniczący socjalistów w Parlamencie Europejskim. Od 17 stycznia 2012 do 18 czerwca 2014 i od 1 lipca 2014 do 17 stycznia 2017 przewodniczący Parlamentu Europejskiego. Od 2017 przewodniczący Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SPD). Deputowany do Bundestagu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Martin Schulz urodził się w 1955 w Hehlrath (przekształconym później w dzielnicę Eschweiler) jako najmłodsze z pięciorga dzieci Alberta i Clary Schulzów[1]. W latach 1966–1974 uczył się w szkole średniej Heilig-Geist-Gymnasium w Würselen. W 1974 przerwał naukę w szkole z tzw. małą maturą (mittlere Reife), gdyż dwukrotnie nie zdał jedenastej klasy. W tym czasie planował zawodową karierę piłkarską, jednak na skutek kontuzji plany te nie mogły zostać zrealizowane; Martin Schulz wpadł w alkoholizm i depresję[2][3]. Ostatecznie, po rocznej przerwie kontynuował naukę w latach 1975–1977, zdobywając wykształcenie w zawodzie księgarza[4]. W latach 1977–1982 współpracował z różnymi księgarniami i domami wydawniczymi. Od 1982 do 1994 był właścicielem księgarni w Würselen.

W 1984 został radnym miejscowości Würselen w Nadrenii Północnej-Westfalii, następnie w latach 1987–1998 sprawował urząd burmistrza.

Działalność polityczna obejmowała kolejne szczeble władz w ramach Socjaldemokratycznej Partii Niemiec. W 1974 przystąpił do młodzieżowej organizacji socjaldemokratycznej „Jusos”. W latach 1991–1999 był członkiem rady partyjnej SPD. W 1995 wszedł w skład zarządu okręgowego w Mittelrhein, w następnym roku wybrano go na przewodniczącego władz partii w Akwizgranie. W 1999 został członkiem zarządu krajowego partii.

W 1994 po raz pierwszy został wybrany w skład Parlamentu Europejskiego. W kolejnych wyborach (1999, 2004, 2009 i 2014) z powodzeniem ubiegał się o reelekcję. Zajmował stanowisko koordynatora podkomisji do spraw obrony praw człowieka (DROI) w grupie PES w latach 1994–1996. Następnie pełnił podobną funkcję w Komisji ds. Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (LIBE) w latach 1996–2000. W latach 2000–2004 był przewodniczącym grupy parlamentarnej socjaldemokratów niemieckich. Od 2002 był pierwszym wiceprzewodniczącym parlamentarnej grupy socjalistów, by w 2004 zostać jej przewodniczącym w okresie VI kadencji.

2 lipca 2003, dzień po objęciu prezydencji w UE przez Włochy, Martin Schulz publicznie skrytykował włoskiego premiera Silvia Berlusconiego. Ten z kolei stwierdził, że niemiecki europoseł mógłby zagrać rolę kapo, później tłumacząc to nawiązaniem do komediowego serialu wojennego Hogan's Heroes i postaci mało rozgarniętego sierżanta[5].

Po wyborach z 2009 został przewodniczącym frakcji Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów. W ramach porozumienia między grupami chadecką i socjalistyczną Martin Schulz 17 stycznia 2012 zastąpił Jerzego Buzka na stanowisku przewodniczącego Europarlamentu VII kadencji[6][7].

1 marca 2014 Martin Schulz został oficjalnym kandydatem Partii Europejskich Socjalistów na nowego przewodniczącego Komisji Europejskiej[8].

18 czerwca 2014 został wybrany na przewodniczącego grupy socjalistów i demokratów w VIII kadencji PE, wobec czego na niespełna dwa tygodnie przed końcem VII kadencji zrezygnował z funkcji przewodniczącego Europarlamentu[9]. 1 lipca 2014 został ponownie wybrany na przewodniczącego Parlamentu Europejskiego (VIII kadencji)[10]. Pełnił tę funkcję do 17 stycznia 2017, kiedy to w połowie kadencji na czele PE stanął Antonio Tajani. W styczniu 2017 ogłoszono go kandydatem SPD na kanclerza Niemiec w wyborach parlamentarnych w 2017. 29 stycznia jego kandydaturę zatwierdził zarząd partii[11][12], nominując go również na przewodniczącego SPD. 10 lutego Martin Schulz złożył mandat eurodeputowanego, a 19 marca 2017 oficjalnie przejął przywództwo w partii w miejsce Sigmara Gabriela.

Wybory parlamentarne zakończyły się porażką socjaldemokratów, którzy ponownie ulegli chadekom. Martin Schulz uzyskał jeden z mandatów poselskich, które przypadły jego ugrupowaniu[13].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Martin Schulz jest żonaty, ma syna i córkę. Żona Martina Schulza urodziła się w Polsce[14].

W 2015 otrzymał Nagrodę Karola Wielkiego[15].

Przypisy

  1. Martin Schulz (niem.). munzinger.de. [dostęp 30 stycznia 2017].
  2. 'Spadochroniarz z Brukseli' kontra 'żelazna kanclerz'. Kto będzie rządził w Niemczech?. wyborcza.pl, 24 września 2017. [dostęp 25 września 2017].
  3. Sein Bruder rettete ihn vor dem Alkohol (niem.). bild.de, 11 grudnia 2012. [dostęp 25 września 2017].
  4. EUROPA: Unter Eierköppen (niem.). spiegel.de, 11 marca 2013. [dostęp 30 stycznia 2017].
  5. Il duello verbale Schulz-Berlusconi (wł.). la Repubblica.it, 2 lipca 2003. [dostęp 6 czerwca 2010].
  6. Liberale sollen im neuen EP bedeutenden Ausschüssen vorsitzen (niem.). euractiv.com, 9 lipca 2009. [dostęp 6 czerwca 2010].
  7. Koniec ery Buzka w PE. Stery przejął Niemiec. tvn24.pl, 17 stycznia 2012. [dostęp 17 stycznia 2012].
  8. European Socialists Elect Martin Schulz as Candidate for Commission President (ang.). pes.eu, 1 marca 2014. [dostęp 7 marca 2014].
  9. Martin Schulz został wybrany na przewodniczącego Grupy Socjalistów i Demokratów, ustępuje zatem ze stanowiska przewodniczącego Parlamentu Europejskiego. europarl.europa.eu, 18 czerwca 2014. [dostęp 18 czerwca 2014].
  10. Martin Schulz ponownie przewodniczącym PE. onet.pl, 1 lipca 2014. [dostęp 1 lipca 2014].
  11. Martin Schulz będzie walczył o fotel kanclerza Niemiec. Kim jest i jakie ma szanse?. polityka.pl, 25 stycznia 2017. [dostęp 30 stycznia 2017].
  12. Martin Schulz oficjalnie nominowany na kandydata na kanclerza. onet.pl, 29 stycznia 2017. [dostęp 29 stycznia 2017].
  13. Gewählte auf Landeslisten und in Wahlkreisen (niem.). bundeswahlleiter.de. [dostęp 26 września 2017].
  14. Schulz pozytywnie o Polsce! „Moja żona urodziła się w Polsce i szanuję naprawdę mocno naród polski”. natemat.pl, 14 stycznia 2016. [dostęp 15 stycznia 2016].
  15. Szef PE Martin Schulz ogłoszony laureatem Nagrody Karola Wielkiego. wyborcza.pl, 14 grudnia 2014. [dostęp 17 maja 2015].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]