Marutowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Bóg wiatru i burzy

Marutowie – w religii wedyjskiej grupa siedmiu (w Dewipuranie), jedenastu (w Mahabharacie) lub więcej bogów wiatru, sprzymierzonych z Indrą. Byli uważani za strażników Somy i opiekunów rolników. Jednym z imion Hanumana, syna boga wiatru Waju jest Maruti[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marutowie. W: Louis Frédéric: Słownik cywilizacji indyjskiej. Przemysław Piekarski (red.nauk.). Wyd. 1. T. 2. Katowice: Wydawnictwo „Książnica”, 1998, s. 45–46, seria: Słowniki Encyklopedyczne „Książnicy”. ISBN 83-7132-370-0.