Mary Joe Fernández

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mary Joe Fernández
Mary Joe Fernández
Mary Joe Fernández, US Open 2010
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce zamieszkania Miami
Data i miejsce urodzenia 19 sierpnia 1971
 Dominikana
Wzrost 175 cm
Masa ciała 63 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 1986
Zakończenie kariery 2000
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 7 WTA, 0 ITF
Najwyżej w rankingu 4 (22 października 1990)
Australian Open F (1990, 1992)
Roland Garros F (1993)
Wimbledon SF (1991)
US Open SF (1990, 1992)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 19 WTA, 0 ITF[a]
Najwyżej w rankingu 4 (18 lutego 1991)
Australian Open W (1991)
Roland Garros W (1996)
Wimbledon SF (1991, 1993)
US Open F (1989)
Olympic rings with white rims.svg
Tenis ziemny
Bronze medal with cup.svg brąz
Barcelona 1992 singel
Gold medal with cup.svg złoto
Barcelona 1992 debel
Gold medal with cup.svg złoto
Atlanta 1996 debel

Mary Joe Fernández, zamężna Godsick (ur. 19 sierpnia 1971 w Santo Domingo) – amerykańska tenisistka, występująca na światowych kortach od 1986 do 2000 roku, finalistka Australian Open 1990, Australian Open 1992 i French Open 1993 w grze pojedynczej, mistrzyni Australian Open 1991 i French Open 1996 w grze podwójnej, triumfatorka Mistrzostw WTA 1996 w grze podwójnej, klasyfikowana w rankingu WTA na 4. miejscu w grze pojedynczej (1990) i na 4. miejscu w grze podwójnej (1991), brązowa medalistka letnich igrzysk olimpijskich w grze pojedynczej (1992), dwukrotna mistrzyni olimpijska w grze podwójnej (1992, 1996), zdobywczyni Pucharu Federacji 1996 wraz z drużyną Stanów Zjednoczonych, reprezentantka Stanów Zjednoczonych w Pucharze Hopmana. Tenisistka praworęczna z oburęcznym backhandem. Od 2008 kapitan reprezentacji Stanów Zjednoczonych w Pucharze Federacji.

Kariera tenisowa[edytuj]

Praworęczna reprezentantka USA, z bekhendem oburęcznym, pochodzi z rodziny wielonarodowej – ojciec (prawnik) urodził się w Hiszpanii, matka (agentka handlu nieruchomości) jest Kubanką. Fernández ma za sobą udaną karierę juniorską, z kilkoma krajowymi tytułami mistrzowskimi oraz czterema zwycięstwami w prestiżowym turnieju Orange Bowl, nazywanym nieoficjalnymi mistrzostwami świata juniorów. W 1985 jako 14-latka stała się najmłodszą zawodniczką w historii turnieju US Open, która przeszła rundę w turnieju głównym (osiem dni po czternastych urodzinach pokonała Sarę Gomer). Rok później przyjęła status tenisistki zawodowej.

Pierwsze zwycięstwo turniejowe w dorosłym tenisie odniosła w 1990, wygrywając turniej w Tokio; w drodze do końcowego sukcesu pokonała m.in. Helenę Sukovą, Manuelę Maleewą i Amy Frazier. Kilka miesięcy później wygrała turniej halowy w Filderstadt (zarówno w singlu, jak i deblu). Również w 1990 po raz pierwszy dotarła do finału turnieju wielkoszlemowego w grze pojedynczej; w Australian Open w decydującym meczu nie sprostała Niemce Steffi Graf (3:6, 4:6). Sezon 1990 zakończyła na 4. miejscu w rankingu światowym, co stanowiło jej najwyższe miejsce w karierze. Po raz drugi była w finale Australian Open w 1992, tym razem ulegając w decydującym meczu Monice Seles (2:6, 3:6). Również w Australian Open, ale w 1991, zaliczyła pierwsze wielkoszlemowe zwycięstwo, sięgając po tytuł w deblu w parze z Patty Fendick.

Szczególne miejsce w karierze Fernández zajmuje turniej French Open w 1993. Nie tylko osiągnęła trzeci finał singlowy w Wielkim Szlemie (tym razem przegrywając z Graf w trzech setach), ale przede wszystkim zapisała się w pamięci kibiców niezwykłym odwróceniem losów spotkania w ćwierćfinale; jej przeciwniczka Argentynka Gabriela Sabatini nie wykorzystała prowadzenia 6:1, 5:1 i pięciu piłek meczowych, by ostatecznie przegrać 1:6, 7:6, 10:8. W półfinale Fernández pokonała wyżej notowaną Hiszpankę Arantxę Sánchez Vicario.

W ciągu kariery wygrała siedem turniejów zawodowych w singlu, m.in. dwukrotnie duży turniej w Indian Wells. Odniosła wiele zwycięstw nad wysoko notowanymi rywalkami, m.in. Janą Novotną, Mary Pierce, Conchitą Martínez, Sereną Williams, Amandą Coetzer. Jeden raz pokonała Seles, nie udało się jej natomiast nigdy wygrać z Graf (17 porażek) i Navraátilovą (8 porażek). Wystąpiła w siedmiu edycjach turnieju Masters (WTA Tour Championships) w grze pojedynczej (półfinalistka w 1990), poza finałami wielkoszlemowymi zaliczyła sześć półfinałów (ostatni w Australian Open w 1997), dochodząc co najmniej do półfinału w każdym z czterech turniejów (w 1991 na Wimbledonie).

Jako deblistka wygrała łącznie dziewiętnaście turniejów, osiągając ponadto dwadzieścia cztery finały. Wraz z Lindsay Davenport otrzymała tytuł mistrzyni świata Międzynarodowej Federacji Tenisowej (ITF) w 1996, dzięki wygranej w t.r. French Open oraz trzech innych turniejów (w tym Masters) i finałowi w Australian Open. Wystąpiła w trzech turniejach Masters deblistek.

Ma na koncie także sukcesy jako reprezentantka USA. Startowała dwukrotnie w igrzyskach olimpijskich, zarówno w Barcelonie (1992), jak i Atlancie (1996) sięgając po złoto w deblu, w parze z Gigi Fernández (zbieżność nazwisk przypadkowa). W 1992 była także brązową medalistką w grze pojedynczej; w 1996 początkowo miała startować tylko w deblu, ale po wycofaniu się kilku rywalek została dopuszczona także do turnieju singlowego i dotarła aż do półfinału; walkę o brąz przegrała z Czeszką Novotną. Poza olimpiadami broniła barw USA w Pucharze Federacji (1991, 1994-1999), przyczyniając się do zdobycia trofeum w 1996.

Ostatnie zwycięstwa turniejowe odniosła w 1997, zarówno w grze pojedynczej (German Open w Berlinie, pokonała m.in. Novotną, Pierce i Kurnikową), jak i deblu (Madryt, z Sánchez Vicario). Kontynuowała karierę jeszcze przez dwa lata, ale po odniesieniu poważnej kontuzji w 1999 zdecydowała się na przejście na sportową emeryturę rok później. Zajmuje się m.in. komentowaniem tenisa w telewizji. W sierpniu 1997 wyszła za mąż (za Bobby’ego Bancka).

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj]

Legenda

     W, wygrany turniej

      F, przegrana w finale

      SF, przegrana w półfinale

      QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczej[edytuj]

Turniej 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 Tytuły W-L
Australian Open A A A A 3R F SF F QF 4R 4R 4R SF A 3R 0 / 10 39 – 10
French Open 1R QF 2R A SF QF QF 3R F 3R 1R 4R QF A 4R 0 / 13 38 – 13
Wimbledon A 1R 4R 4R 4R A SF 3R 3R 3R QF QF 4R A 1R 0 / 12 31 – 12
US Open 2R 3R 3R 3R 1R SF 3R SF A 3R QF A 4R 3R 4R 0 / 13 33 – 13
Ranking na koniec roku 99 27 20 15 12 4 8 6 7 14 8 16 10 76 38 0 / 48 141 – 48

Występy w grze podwójnej[edytuj]

Turniej 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 Tytuły W-L
Australian Open A A A A QF F W F QF QF QF F 2R A 3R 1 / 10 35 – 9
French Open A A 1R A 2R A QF 1R 3R 3R SF W F A 2R 1 / 10 24 – 9
Wimbledon A A 1R A A A SF QF SF 1R 1R QF QF A QF 0 / 9 20 – 9
US Open A 1R 2R 2R F A SF QF A A A A 3R 3R QF 0 / 9 21 – 9
Ranking na koniec roku 131 85 63 7 6 5 11 15 26 10 5 16 89 27 2 / 38 100 – 36

Występy w grze mieszanej[edytuj]

Turniej 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 Tytuły W-L
Australian Open NH NH A A A 2R A A A QF QF 2R A A A 0 / 4 8 – 4
French Open A 1R 1R A A A A A A A A A A A A 0 / 2 0 – 2
Wimbledon A A 1R A QF A A A A 1R QF A 2R A A 0 / 5 7 – 5
US Open A 2R A A QF A A A A QF A A A A A 0 / 3 7 – 3
0 / 14 22 – 14

Finały turniejów WTA[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
do
2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza 16 (7–9)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 15 października 1989 Filderstadt Dywanowa (hala) Argentyna Gabriela Sabatini 6:7(5), 4:6
Finalistka 2. 27 stycznia 1990 Australian Open Twarda Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Steffi Graf 3:6, 4:6
Zwyciężczyni 1. 30 września 1990 Tokio (Nichirei) Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Amy Frazier 3:6, 6:2, 6:3
Zwyciężczyni 2. 21 października 1990 Filderstadt Dywanowa (hala) Austria Barbara Paulus 6:1, 6:3
Finalistka 3. 21 kwietnia 1991 Houston Ceglana Jugosławia Monica Seles 4:6, 3:6
Finalistka 4. 22 września 1991 Tokio (Nichirei) Twarda Jugosławia Monica Seles 1:6, 1:6
Finalistka 5. 26 stycznia 1992 Australian Open Twarda Jugosławia Monica Seles 2:6, 3:6
Finalistka 6. 9 lutego 1992 Essen Dywanowa (hala) Jugosławia Monica Seles 0:6, 3:6
Zwyciężczyni 3. 28 lutego 1993 Indian Wells Twarda Związek Południowej Afryki Amanda Coetzer 3:6, 6:1, 7:6(6)
Finalistka 7. 5 czerwca 1993 French Open Ceglna Niemcy Steffi Graf 6:4, 2:6, 4:6
Finalistka 8. 16 stycznia 1994 Sydney Twarda Japonia Kimiko Date 4:6, 2:6
Zwyciężczyni 4. 22 maja 1994 Strasburg Ceglana Argentyna Gabriela Sabatini 2:6, 6:4, 6:0
Zwyciężczyni 5. 5 marca 1995 Indian Wells Twarda Białoruś Natalla Zwierawa 6:4, 6:3
Zwyciężczyni 6. 22 października 1995 Brighton Dywanowa (hala) Południowa Afryka Amanda Coetzer 6:4, 7:5
Finalistka 9. 23 czerwca 1996 Eastbourne Trawiasta Stany Zjednoczone Monica Seles 0:6, 2:6
Zwyciężczyni 7. 18 maja 1997 Berlin Ceglana Francja Mary Pierce 6:4, 6:2

Gra podwójna 43 (19–24)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 5 lutego 1989 Tokio Dywanowa (hala) Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Claudia Kohde-Kilsch Stany Zjednoczone Katrina Adams
Stany Zjednoczone Zina Garrison
3:6, 6:3, 6:7(5)
Finalistka 2. 19 marca 1989 Boca Raton Twarda Wielka Brytania Jo Durie Czechosłowacja Jana Novotná
Czechosłowacja Helena Suková
4:6, 2:6
Finalistka 3. 13 sierpnia 1989 Los Angeles Twarda Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Claudia Kohde-Kilsch Stany Zjednoczone Martina Navrátilová
Australia Wendy Turnbull
2:5 krecz
Finalistka 4. 8 września 1989 US Open Twarda Stany Zjednoczone Pam Shriver Australia Hana Mandlíková
Stany Zjednoczone Martina Navrátilová
7:5, 4:6, 4:6
Zwyciężczyni 1. 24 września 1989 Dallas Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Betsy Nagelsen Stany Zjednoczone Elise Burgin
Związek Południowej Afryki Rosalyn Fairbank
7:6(5), 6:3
Finalistka 5. 27 stycznia 1990 Australian Open Twarda Stany Zjednoczone Patty Fendick Czechosłowacja Jana Novotná
Czechosłowacja Helena Suková
6:7(5), 6:7(6)
Zwyciężczyni 2. 30 września 1990 Tokio (Nichirei) Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Robin White Stany Zjednoczone Gigi Fernández
Stany Zjednoczone Martina Navrátilová
4:6, 6:3, 7:6(4)
Zwyciężczyni 3. 21 października 1990 Filderstadt Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Zina Garrison Argentyna Mercedes Paz
Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario
7:5, 6:3
Finalistka 6. 11 listopada 1990 Worcester Dywanowa (hala) Czechosłowacja Jana Novotná Stany Zjednoczone Gigi Fernández
Czechosłowacja Helena Suková
6:3, 3:6, 3:6
Zwyciężczyni 4. 26 stycznia 1991 Australian Open Twarda Stany Zjednoczone Patty Fendick Stany Zjednoczone Gigi Fernández
Czechosłowacja Jana Novotná
7:6(4), 6:1
Finalistka 7. 3 lutego 1991 Tokio Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Robin White Stany Zjednoczone Kathy Jordan
Australia Elizabeth Smylie
6:4, 0:6, 3:6
Zwyciężczyni 5. 24 marca 1991 Miami Twarda Stany Zjednoczone Zina Garrison Stany Zjednoczone Gigi Fernández
Czechosłowacja Jana Novotná
7:5, 6:2
Finalistka 8. 21 kwietnia 1991 Huston Ceglana Stany Zjednoczone Patty Fendick Kanada Jill Hetherington
Stany Zjednoczone Kathy Rinaldi
1:6, 6:2, 1:6
Zwyciężczyni 6. 21 września 1991 Tokio (Nichirei) Twarda Stany Zjednoczone Pam Shriver Stany Zjednoczone Carrie Cunningham
Peru Laura Arraya
6:3, 6:3
Finalistka 9. 17 listopada 1991 Filadelfia Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Zina Garrison Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Łarysa Neiland
Czechosłowacja Jana Novotná
2:6, 4:6}
Finalistka 10. 12 stycznia 1992 Sydney Twarda Stany Zjednoczone Zina Garrison Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario
Czechosłowacja Helena Suková
6:7(4), 7:6(4), 2:6
Finalistka 11. 26 stycznia 1992 Australian Open Twarda Stany Zjednoczone Zina Garrison Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario
Czechosłowacja Helena Suková
4:6, 6:7(3)
Finalistka 12. 21 czerwca 1992 Eastbourne Trawiasta Stany Zjednoczone Zina Garrison Łotwa Łarysa Neiland
Czechosłowacja Jana Novotná
0:6, 3:6
Zwyciężczyni 7. 9 sierpnia 1992 Igrzyska Olimpijskie, Barcelona Ceglana Stany Zjednoczone Gigi Fernández Hiszpania Conchita Martínez
Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario
7:5, 2:6, 6:2
Zwyciężczyni 8. 21 września 1991 Tokio (Nichirei) Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Robin White Indonezja Yayuk Basuki
Japonia Nana Miyagi
6:4, 6:4
Finalistka 13. 9 maja 1993 Rzym Ceglana Stany Zjednoczone Zina Garrison-Jackson Czechosłowacja Jana Novotná
Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario
4:6, 2:6
Zwyciężczyni 9. 23 maja 1993 Lucerna Ceglana Czechosłowacja Helena Suková Stany Zjednoczone Lindsay Davenport
Stany Zjednoczone Marianne Werdel
6:2, 6:4
Finalistka 14. 23 października 1994 Brighton Dywanowa (hala) Czechy Jana Novotná Holandia Manon Bollegraf
Łotwa Łarysa Neiland
6:4, 2:6, 3:6
Finalistka 15. 15 stycznia 1995 Sydney Twarda Stany Zjednoczone Patty Fendick Stany Zjednoczone Lindsay Davenport
Czechy Jana Novotná
5:7, 6:2, 4:6
Zwyciężczyni 10. 12 marca 1995 Delray Beach Twarda Czechy Jana Novotná Stany Zjednoczone Lori McNeil
Łotwa Łarysa Neiland
6:4, 6:0
Zwyciężczyni 11. 28 maja 1995 Strasburg Ceglana Stany Zjednoczone Lindsay Davenport Belgia Sabine Appelmans
Holandia Miriam Oremans
6:2, 6:3
Zwyciężczyni 12. 24 września 1995 Tokio (Nichirei) Twarda Stany Zjednoczone Lindsay Davenport Południowa Afryka Amanda Coetzer
Stany Zjednoczone Linda Wild
6:3, 6:2
Zwyciężczyni 13. 14 stycznia 1996 Sydney Twarda Stany Zjednoczone Lindsay Davenport Stany Zjednoczone Lori McNeil
Czechy Helena Suková
6:3, 6:3
Finalistka 16. 28 stycznia 1996 Australian Open Twarda Stany Zjednoczone Lindsay Davenport Stany Zjednoczone Chanda Rubin
Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario
5:7, 6:2, 4:6
Finalistka 17. 7 kwietnia 1996 Hilton Head Ceglana Stany Zjednoczone Gigi Fernández Czechy Jana Novotná
Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario
2:6, 3:6
Zwyciężczyni 14. 7 czerwca 1996 French Open Ceglana Stany Zjednoczone Lindsay Davenport Stany Zjednoczone Gigi Fernández
Białoruś Natalla Zwierawa
6:2, 6:1
Zwyciężczyni 15. 30 lipca 1996 Igrzyska Olimpijskie, Atlanta Twarda Stany Zjednoczone Gigi Fernández Czechy Jana Novotná
Czechy Helena Suková
7:6(6), 6:4
Finalistka 18. 11 sierpnia 1996 Montreal Twarda Czechy Helena Suková Łotwa Łarysa Neiland
Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario
6:7(1), 1:6
Zwyciężczyni 16. 10 listopada 1996 Oakland Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Lindsay Davenport Rumunia Irina Spîrlea
Francja Nathalie Tauziat
6:1, 6:3
Zwyciężczyni 17. 24 listopada 1996 WTA Tour Championships Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Lindsay Davenport Czechy Jana Novotná
Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario
6:3, 6:2
Zwyciężczyni 18. 6 kwietnia 1997 Hilton Head Ceglana Szwajcaria Martina Hingis Stany Zjednoczone Lindsay Davenport
Czechy Jana Novotná
7:5, 4:6, 6:1
Zwyciężczyni 19. 24 maja 1997 Madryt Ceglana Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario Argentyna Inés Gorrochategui
Rumunia Irina Spîrlea
6:3, 6:2
Finalistka 19. 8 czerwca 1997 French Open Ceglana Stany Zjednoczone Lisa Raymond Stany Zjednoczone Gigi Fernández
Białoruś Natalla Zwierawa
2:6, 3:6
Finalistka 20. 16 sierpnia 1998 Boston Twarda Południowa Afryka Mariaan de Swardt Stany Zjednoczone Lisa Raymond
Australia Rennae Stubbs
4:6, 4:6
Finalistka 21. 27 września 1998 Tokio (Toyota) Twarda Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario Rosja Anna Kurnikowa
Stany Zjednoczone Monica Seles
4:6, 4:6
Finalistka 22. 17 stycznia 1999 Sydney Twarda Niemcy Anke Huber Rosja Jelena Lichowcewa
Japonia Ai Sugiyama
3:6, 6:2, 0:6
Finalistka 23. 14 marca 1999 Indian Wells Twarda Czechy Jana Novotná Szwajcaria Martina Hingis
Rosja Anna Kurnikowa
2:6, 2:6
Finalistka 24. 28 marca 1999 Miami Twarda Stany Zjednoczone Monica Seles Szwajcaria Martina Hingis
Czechy Jana Novotná
6:0, 4:6, 6:7(1)

Występy w Turnieju Mistrzyń[edytuj]

W grze pojedynczej[edytuj]

Rok Rezultat Przeciwniczka Wynik
1989 I runda Stany Zjednoczone Martina Navrátilová 2:6, 3:6
1990 Półfinał Jugosławia Monica Seles 3:6, 4:6
1991 Ćwierćfinał Jugosławia Monica Seles 3:6, 2:6
1992 I runda Czechy Jana Novotná 6:7(3), 2:6
1993 I runda Związek Południowej Afryki Amanda Coetzer 1:6, 6:1, 3:6
1995 Ćwierćfinał Niemcy Steffi Graf 3:6, 4:6
1997 Ćwierćfinał Rumunia Irina Spîrlea 7:5, 2:6, 5:7

W grze podwójnej[edytuj]

Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik
1991 Półfinał Stany Zjednoczone Zina Garrison Stany Zjednoczone Gigi Fernández
Czechosłowacja Jana Novotná
3:6, 6:3, 1:6
1992 Ćwierćfinał Stany Zjednoczone Zina Garrison Stany Zjednoczone Martina Navrátilová
Stany Zjednoczone Pam Shriver
1:6, 4:6
1996 Zwycięstwo Stany Zjednoczone Lindsay Davenport Czechy Jana Novotná
Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario
6:3, 6:2

Występy w turnieju WTA Doubles Championships[edytuj]

Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik
1994 Ćwierćfinał Stany Zjednoczone Kathy Rinaldi Stany Zjednoczone Gigi Fernández
Białoruś Natalla Zwierawa
0:6, 0:6

Występy w Igrzyskach Olimpijskich[edytuj]

Gra pojedyncza[edytuj]

Runda Przeciwniczka Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Barcelonie 1992, reprezentując państwo  Stany Zjednoczone [4]
I runda  Chiny: Chen Li Ling 6:2, 6:3
II runda  Kanada: Patricia Hy 6:2, 1:6, 12:10
III runda  WNP: Natalla Zwierawa 7:6(9), 6:1
Ćwierćfinał  Szwajcaria: Manuela Maleewa-Fragniere [6] 5:7, 6:1, 6:0
Półfinał  Niemcy: Steffi Graf [1] 4:6, 2:6
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Atlancie 1996, reprezentując państwo  Stany Zjednoczone [7]
I runda  Rosja: Jelena Lichowcewa 6:2, 6:4
II runda  Chińskie Tajpej: Wang Shi-Ting 7:6(4), 2:6, 6:1
III runda  Argentyna: Inés Gorrochategui [W] 6:0, 6:3
Ćwierćfinał  Hiszpania: Conchita Martínez [2] 7-5 6-3
Półfinał  Stany Zjednoczone: Lindsay Davenport [9] 2:6, 6:7(6)
O brązowy medal  Czechy: Jana Novotná [6] 6:7(6), 4:6

Gra podwójna kobiet[edytuj]

Runda Partnerka Przeciwniczki Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Barcelonie 1992, reprezentując państwo  Stany Zjednoczone
I runda Stany Zjednoczone Gigi Fernández [2]  Holandia: Nicole Muns-Jagerman, Brenda Schultz 6:0, 6:0
II runda  Niemcy: Steffi Graf, Anke Huber 7:6(3), 6:4
Ćwierćfinał  Związek Południowej Afryki: Mariaan De Swardt, Elna Reinach [6] 7:5, 6:7(6), 6:8
Półfinał  WNP: Leila Meschi, Natalla Zwierawa [4] 6:4, 7:5
O złoty medal  Hiszpania: Conchita Martínez, Arantxa Sánchez Vicario [1] 7:5, 2:6, 6:2
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Atlancie 1996, reprezentując państwo  Stany Zjednoczone
I runda Stany Zjednoczone Gigi Fernández [1] wolny los 6:0, 6:0
II runda  Francja: Mary Pierce, Nathalie Tauziat 6:4, 6:3
Ćwierćfinał  Wielka Brytania: Valda Lake, Clare Wood 6:2, 6:1
Półfinał  Holandia: Manon Bollegraf, Brenda Schultz-McCarthy [3] 7:5, 7:6(3)
O złoty medal  Czechy: Jana Novotná, Helena Suková [2] 7:6(6), 6:4

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]


Błąd w przypisach: Istnieje znacznik <ref> dla grupy o nazwie „uwaga”, ale nie odnaleziono odpowiedniego znacznika <references group="uwaga"/>

BŁĄD PRZYPISÓW