Maryna Miklaszewska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maryna Miklaszewska
Ilustracja
Maryna Miklaszewska (z lewej) z siostrą, Agatą Miklaszewską
Data urodzenia 1947
Dziedzina sztuki bohemistka, dziennikarka, pisarka

Maryna Miklaszewska (ur. 1947[1]) – polska bohemistka, dziennikarka, pisarka, działaczka opozycji niepodległościowej. Starsza siostra Agaty Miklaszewskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W stanie wojennym usunięta z pracy w Polskim Radiu, współpracowała z drugim obiegiem wydawniczym oraz podziemnym radiem Solidarność. Przeprowadziła m.in. wywiad z Tadeuszem Konwickim w maju 1981, który po emisji radiowej został przedrukowany w podziemnym wydaniu „Małej apokalipsy”[2]. Także poza cenzurą – w drugoobiegowym wydawnictwie Rytm – w 1986 roku ukazała się jej książka Mikołajek w szkole PRL podpisana pseudonimem Miłosz Kowalski. Książka nawiązywała do francuskiej serii opowieści o Mikołajku, autorstwa René Goscinny’ego i Jeana-Jacques’a Sempé. Ilustrował ją 10-letni syn autorki Mikołaj Chylak, ukryty pod pseudonimem Masław. Oprócz pięciu wydań w drugim obiegu książka ta doczekała się też dwóch edycji już w III RP.

Tłumaczyła wiersze i teksty piosenek Karela Kryla oraz literaturę czeską, głównie związaną ze środowiskiem opozycyjnym (m.in. Vaclava Havla). Z klasyki czeskiej literatury dwudziestowiecznej przełożyła Grę na serio Richarda Weinera.

Jest autorką powieści kryminalnej Portret pamięciowy i scenariusza spektaklu Teatru Telewizji Hrabia nagrodzonego przez Ministra Kultury i Sztuki. Razem z siostrą Agatą napisała libretto i teksty piosenek do musicalu Metro[3], za co w 1992 roku nominowana została do amerykańskiej nagrody Tony Award[4][5]. W roku 2005 „Dialog[6] opublikował jej sztukę Strajk: pierwszy – i jak dotąd jedyny – musical o Stoczni Gdańskiej w 1980 roku. W 2007 roku wydała opartą na faktach powieść Wojtek z armii Andersa, opowiadającą o epizodzie z dziejów II wojny światowej, a mianowicie o Wojtkusyryjskim niedźwiedziu brunatnym, który przeszedł cały szlak bojowy z 2 Korpusem Polskim generała Władysława Andersa – od wyjścia z ZSRR do demobilizacji po wojnie w Wielkiej Brytanii. Wojtek z armii Andersa doczekał się 2 wydań[7].

Postanowieniem z 4 grudnia 2007 roku odznaczona została Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego[8] wraz z innymi działaczami ruchu Solidarność Polsko-Czesko-Słowacka.

Córka rysownika Gwidona Miklaszewskiego, żona dr Aleksandra Chylaka, urbanisty, adiunkta na warszawskim Wydziale Architektury.

W 2010 była wśród założycieli Stowarzyszenia Polska Jest Najważniejsza, w skład którego weszli niektórzy członkowie warszawskiego komitetu poparcia Jarosława Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich[9].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Przekłady

  • Richard Weiner, Gra na serio, przekład z czes. i wstęp Maryna Miklaszewska, Warszawa: „Czytelnik”, 1984 (druk: Kraków: DWWLA, 1983), ​ISBN 83-07-00878-6​.
  • Karel Kryl, Piosenki, przekład z czes. Jan Krzysztof Kelus, Maryna Miklaszewska, Wrocław: Wrocławskie Wydawnictwo Muzyczne, 1989 (Przegląd Czechosłowackiej Kultury Niezależnej „Prěhled Československé Nezávislé Kultury” Survey of Czechoslovak Independent Culture: Wrocław 3-5 listopad” November 1989. – Organizatorzy: Solidarność Polsko-Czechosłowacka, NZS).
  • Piosenki Karela Kryla, przekład z czes. Maryna Miklaszewska. Warszawa: Niezależna Oficyna Wydawnicza, 1986 [i. e.] 1987.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rok urodzenia podany za katalogiem Biblioteki Jagiellońskiej i NUKATem.
  2. Muzeum Wolnego Słowa, polskie wydawnictwa niezależne 1976–1989.
  3. Twórcy musicalu Metro.
  4. Janusz Stokłosa o nominacji do Tony Award.
  5. Maryna Miklaszewska w bazie ibdb.com.
  6. Spis treści numeru 9/2005 miesięcznika „Dialog”. [dostęp 2009-03-05].
  7. Maryna Miklaszewska, Wojtek z armii Andersa
  8. M.P. z 2008 r. nr 31, poz. 273
  9. Stowarzyszenie PJN istniało już wcześniej. gazetapolska.pl, 17 grudnia 2010.
  10. M. Wasiak, Wydawnictwo „Solidarność Walcząca: Wydawnictwo Społeczne „Fakt”: Łódzki Zespół Oświaty Niezależnej: materiały bibliograficzne. Łódź 1991, s. 21, poz. 36; W. Domagalski, A. Janecki, Bibliografia łódzkich wydawnictw niezależnych: 1977 – 1989. Łódź 1992, s. 21, poz. 118.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]