Masłów (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Masłów
Kościół Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy
Kościół Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat trzebnicki
Gmina Trzebnica
Liczba ludności (III 2011) 378[1]
Strefa numeracyjna (+48) 71
Tablice rejestracyjne DTR
SIMC 0881609
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Masłów
Masłów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Masłów
Masłów
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Masłów
Masłów
Ziemia 51°20′22″N 17°07′36″E/51,339444 17,126667
Kościół Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy

Masłówwieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie trzebnickim, w gminie Trzebnica.

Podział administracyjny[edytuj]

W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wrocławskiego.

Historia[edytuj]

W 1725 r. znaleziono w winnicy w Masłowie kościec łosia, ukryty 6-7 m pod ziemią[2].

Nazwa[edytuj]

Nazwa miejscowości wywodzi się od masła polskiej nazwy produktu uzyskiwanego z mleka[3]. Heinrich Adamy swoim dziele o nazwach miejscowości na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu jako najstarszą nazwę miejscowości wymienia Masłów podając jej znaczenie "Butterort" czyli w języku polskim "miejscowość masła"[3]. Nazwa związana jest prawdopodobnie z wytwarzaniem tego produktu lub ma charakter patronimiczny i wywodzi się od założyciela o staropolskim imieniu Masław.

W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizownej formie Maslow.[4][5]

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[6]:

  • kościół ewangelicki, obecnie rzymsko-katolicki pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy, renesansowy z 1592 r., wzniesiony przez ewangelików, przebudowany w 1710 - XVIII w. i po 1945 r.; kamienne epitafia z końca XVI w. i z XVII w.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Bronisław Gustawicz: Geograficzny zasięg łosia ongi i dzisiaj. Lwów: Drukarnia Ludowa, 1901, s. 4.
  3. a b Heinrich Adamy: Die Schlesischen Ortsnamen ihre entstechung und bedeutung. Breslau: Verlag von Priebotsch`s Buchhandlung, 1888, s. 70.
  4. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online
  5. H. Markgraf, J. W. Schulte, "Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis", Breslau 1889
  6. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 18.10.2012]. s. 176.

Bibliografia[edytuj]

  • Czesław Cetwiński, Zabytki architektury w województwie wrocławskim. Wyd. Urzędu Wojewódzkiego we Wrocławiu, 1987..