Maska tlenowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Maska tlenowawyrób medyczny służący do przetransportowania tlenu ze zbiornika do płuc pacjenta. Może przylegać do ust i nosa bądź całej twarzy. Za jej pomocą nie można precyzyjnie ustalić FiO2. Pozwala uzyskać 40–60% stężenia tlenu w powietrzu wdychanym[1].

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Maski tlenowe wykonywane są z materiałów takich jak: silikon, guma, tworzywa sztuczne i PVC, które są odpowiednio lekkie i tanie w wyprodukowaniu. Wyposażone są w dren, który umożliwia podłączenie do aparatury[2].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Maski tlenowe wykorzystywane są w medycynie przy przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc, tlenoterapii, przy udzielaniu pierwszej pomocy[2]. Z masek tlenowych korzystają piloci samolotów wojskowych, a także cywile w przypadku zadziałania awaryjnego systemu tlenowego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tadeusz Przybyłowski: Ostra niewydolność oddechowa. W: Stany nagłe w chorobach wewnętrznych. s. 163. [dostęp 2012-07-15].
  2. a b Paulina Banach: Kiedy trzeba użyć maski tlenowej?. WieszJak.pl zdrowie, 2012-04-20. [dostęp 2012-07-15].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  1. Maski tlenowe ratujące życie. Co to za choroba. [dostęp 2012-07-15].

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.