Massimo d'Azeglio

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Massimo Tapaelli, markiz d'Azeglio
Massimo d'Azeglio.jpg
, lata 50. XIX wieku
Data i miejsce urodzenia 24 października 1798
Turyn
Data i miejsce śmierci 15 stycznia 1866
Turyn
Premier Królestwa Sardynii
Okres od 7 maja 1849
do 21 maja 1852
Poprzednik Claudio Gabriele de Launay
Premier Królestwa Sardynii (drugi raz)
Okres od 21 maja 1852
do 4 listopada 1852
Następca Camillo Cavour
Odznaczenia
Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Królestwo Włoch) Order Sabaudzki Cywilny Order Sabaudzki Wojskowy IV Klasy Krzyż Wielki Orderu Świętego Józefa (Toskania) Wielka Wstęga Orderu Leopolda (Belgia) Krzyż Wielki Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wielki Orderu Zbawiciela (Grecja) Krzyż Wielki Królewskiego Orderu Rycerzy Pana Naszego Jezusa Chrystusa Krzyż Wielki Orderu Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny z Vila Viçosa Krzyż Wielki Orderu Karola III (Hiszpania)

Massimo Taparelli, markiz d'Azeglio (24 października 1798 w Turynie, zm. 15 stycznia 1866, tamże) - włoski polityk, pisarz, historyk i malarz, zasłużony działacz na rzecz niepodległości Włoch, 1850-1852 premier Królestwa Sardynii w rządzie WIktora Emanuela II, potem minister spraw zagranicznych, autor powieści historycznych (Hector Fieramosa, 1833, Nicolo de Lapi, 1841), pamiętników i pism politycznych. Nauczyciel Humberta I, króla Włoch w latach 1878-1900.

Odznaczenia[1]

Przypisy

  1. TAPARELLI D'AZEGLIO Massimo (wł.). senato.it. [dostęp 2015-05-11].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka Encyklopedia Polonica. Suplement, 2000