Masztalerz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Masztalerz (czes. ma(r)štal – stajnia) – osoba zajmująca się końmi w stadninach; starszy stajenny mający nadzór nad personelem i powierzonymi końmi[1].

Masztalerz z kucem (mal. H. Rodakowski, 1867)

Do obowiązków masztalerza należy: podjeżdżanie i zajeżdżanie młodych koni, sprawdzanie stanu ich zdrowia oraz ogólna opieka nad wszystkimi końmi w stadzie. Nie należy go mylić ze stajennym, którego obowiązki polegają na karmieniu i pojeniu koni oraz czyszczeniu boksów (pomieszczenia dla koni) i innych prostych prac gospodarczych na terenie stajni.

Zawód masztalerza obecnie zanika. Starej daty masztalerze ze względu na swe doświadczenie są pożądanymi luzakami, a nawet zawodnikami jeździectwa.

W Polsce nazwa ta pojawiła się około roku 1500[2].

Patronem masztalerzy i stajennych jest św. Marceli.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Encyklopedia popularna PWN. Warszawa: PWN, 1990. ISBN 83-01-01750-3.
  2. Studia z filologii polskiej i słowiańskiej, Tom 9. PWN, 1970, s. 24-25.