Maszyna licząca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Maszyna licząca – urządzenie mechaniczne, elektryczne lub elektroniczne wspomagające proces obliczeń.

Pojęcie „elektroniczna maszyna licząca” było używane w języku polskim, w drugiej połowie XX wieku, na określenie komputera.

Historia maszyn liczących[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze proste maszyny służące do liczenia[edytuj | edytuj kod]

  • nacięcia (35–20 tys. lat p.n.e,), jednak stosowane w Anglii jeszcze w XIX wieku – bijekcja zbioru nacięć na zbiór liczonych obiektów;
  • palce u rąk i nóg oraz inne części ciała;
  • liczby na sznurkach – najbardziej znane w postaci kipu Inków, stosowane od XII w n.e., na bazie systemu dziesiętnego;
  • kamyki (łac. calculus – kamyczek) – podstawa abaków, tabliczek (tablica z Salaminy V w. p.n.e.).

Mechaniczne maszyny liczące[edytuj | edytuj kod]

Suwak logarytmiczny
Abraham Stern z zaprojektowaną przez siebie machiną rachunkową

Podział (1974 r.)[4][edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. XII tom roczników Towarzystwa Przyjaciół Nauk
  2. Encyklopedia Staropolska http://univ.gda.pl/~literat/glogers/0035.htm
  3. patent http://web.archive.org/web/*/http://www.geocities.com/SiliconValley/Horizon/1404/patcol.html
  4. Stefan Gabryś, Jan Kardasiewicz "Maszyny Biurowe", Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1974