Matteo Castelli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół Santa Susanna w Rzymie
Kościół Sant'Andrea della Valle w Rzymie
Zamek Królewski w Warszawie
Zamek Ujazdowski w Warszawie

Matteo Castello, Matteo Castelli (ur. ok. 1560 w Melide nad jeziorem Lugano w Szwajcarii, zm. 1632 w Warszawie) – wczesnobarokowy architekt tesyński.

Życiorys[edytuj]

Sprowadzony do Polski w 1613 roku, na czas kiedy przenoszono cały dwór królewski na stałe do Warszawy. Od 1614 roku był nadwornym architektem króla Polski Zygmunta III Wazy. Należy do grona najważniejszych architektów rzymskiego baroku, zaraz obok Dominica Fontany i Carla Maderny. Początkowo działał jako kamieniarz i rzeźbiarz.

Pracował przy takich obiektach jak:

  • Fasada Santa Susanna w Rzymie (z Carlo Maderna) - 1585–1603,
  • kaplica Barberinich (Cappella Barberini),
  • Sant'Andrea della Valle (z Carlo Maderna),
  • Palazzo Mattei (z Carlo Maderna),
  • kaplica Rucellai

Współautor przebudowy od 1614 roku:

Podczas jego działalności w Warszawie charakterystyczne było dla niego stosowanie kordonowych gzymsów, płycin, lizen, permutacyjnych ram i nadawanie budynkom form surowych i wstrzemięźliwych.

Jego następcą na stanowisku architekta królewskiego został, także lugańczyk, jego siostrzeniec Constantino Tencalla.

Bibliografia[edytuj]