Matthäus Hetzenauer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Matthäus Hetzenauer
Ilustracja
Gefreiter
Data i miejsce urodzenia 23 grudnia 1924
Brixen im Thale
Data i miejsce śmierci 3 październik 2004
Brixen im Thale
Przebieg służby
Lata służby 1943–1945
Siły zbrojne III Rzesza Wehrmacht
Jednostki 3 Dywizja Górska
Stanowiska strzelec wyborowy
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego Krzyż Żelazny (1939) I Klasy Krzyż Żelazny (1939) II Klasy Odznaka za Rany (czarna)

Matthäus Hetzenauer (ur. 1924 w Brixen im Thale w Austrii, zm. 2004) tamże – żołnierz niemiecki austriackiego pochodzenia. Zabił oficjalnie z karabinu snajperskiego 345 żołnierzy Armii Czerwonej i uznawany jest za najbardziej skutecznego strzelca wyborowego Wehrmachtu[1].

Służba wojskowa[edytuj | edytuj kod]

Powołany do wojska 27 marca 1943 po przeszkoleniu podstawowym z umiejętnością obsługi średnich moździerzy został skierowany na specjalne szkolenie strzelców wyborowych na poligonie "Seetaler Alpe" niedaleko Judenburga w kraju związkowym Styria w Austrii[2]. Po zakończeniu szkolenia został skierowany na front wschodni do 3 Dywizji Górskiej, 144 pułk, 3 batalion. 17 kwietnia ranny w głowę i otrzymał czarną odznakę za rany. Posługiwał się karabinem K98k z celownikiem optycznym o sześciokrotnym powiększeniu i karabinem Gew43 z celownikiem optycznym o czterokrotnym powiększeniu.

Został odznaczony Krzyżem Rycerskim 17 kwietnia 1945 na wniosek dowódcy 3 Dywizji Górskiej generała dywizji - Paul Klatt[2] Przedstawienie do odznaczenia poparł generał Karl von Le Suire i generał Walther Nehring [2]. Po kapitulacji wojsk niemieckich trafił do niewoli rosyjskiej, z której 10 stycznia 1950 został zwolniony i wrócił do domu.

Zmarł 3 października 2004 po wieloletniej chorobie.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sven Felix Kellerhoff, Gefechtstaktik: Der heimliche, tödliche Kampf der Scharfschützen, „DIE WELT”, 9 sierpnia 2013 [dostęp 2020-05-11].
  2. a b c d Franz Thomas und Günter Wegmann (Hrsg.): Die Ritterkreuzträger der Deutschen Wehrmacht 1939-1945 – Teil IV: Die Gebirgstruppe. Band 2: L-Z, Biblio Verlag 1994, ​ISBN 3-7648-2430-1​; S. 305ff.