Mattias Hargin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mattias Hargin
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 7 października 1985
Sztokholm
Klub Huddinge SK
Wzrost 180 cm
Debiut w PŚ 22.12 2004, Flachau
(DNQ1 - slalom)
Pierwsze punkty w PŚ 07.01 2007, Adelboden (20. miejsce - slalom)
Pierwsze podium w PŚ 06.01 2011, Zagrzeb
(3. miejsce - slalom)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Szwecja
Mistrzostwa świata
srebro Schladming 2013 Drużynowo
brąz Vail/Beaver Creek 2015 Drużynowo
brąz Sankt Moritz 2017 Drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
srebro Bardonecchia 2005 Slalom
Strona internetowa

Mattias Hargin (ur. 7 października 1985 w Sztokholmie) – szwedzki narciarz alpejski, trzykrotny medalista mistrzostw świata oraz wicemistrz świata juniorów.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Mattias Hargin pojawił się 4 stycznia 2001 roku w Kirunie, gdzie w zawodach FIS Race w slalomie zajął 51. miejsce. W 2004 roku wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Maroborze, zajmując między innymi ósme miejsce w kombinacji oraz dziesiąte w slalomie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Bardonecchii wywalczył srebrny medal w slalomie.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 22 grudnia 2004 roku we Flachau, gdzie nie zakwalifikował się do pierwszego przejazdu w slalomie. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 7 stycznia 2007 roku w Adelboden, zajmując 20. miejsce w tej samej konkurencji. Blisko cztery lata później, 6 stycznia 2011 roku w Zagrzebiu, po raz pierwszy stanął na podium, zajmując trzecie miejsce w slalomie. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie jego rodak André Myhrer oraz Ivica Kostelić z Chorwacji. Pierwsze zwycięstwo w zawodów tego cyklu odniósł 25 stycznia 2015 roku w Kitzbühel, gdzie był najlepszy w swej koronnej konkurencji. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2013/2014, kiedy zajął 22. miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji slalomu był piąty.

Największy sukces osiągnął w 2013 roku, kiedy podczas mistrzostw świata w Schladming wspólnie z Nathalie Eklund, Fridą Hansdotter, Marią Pietilä-Holmner, Jensem Byggmarkiem i André Myhrerem wywalczył srebrny medal w rywalizacji drużynowej. W tej samej konkurencji, razem z Pietilä-Holmner, Myhrerem, Sarą Hector, Anną Swenn-Larsson i Markusem Larssonem zajął trzecie miejsce na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Vail/Beaver Creek. Na tych samych mistrzostwach zajął ponadto piąte miejsce w slalomie. Taki sam wynik osiągnął również podczas mistrzostw świata w Val d'Isère w 2009 roku. W 2010 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Vancouver, gdzie w swojej koronnej konkurencji zajął czternaste miejsce. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Soczi rywalizację zakończył na siódmej pozycji. W 2017 roku wspólnie z kolegami i koleżankami z reprezentacji zdobył kolejny brązowy medal w drużynie podczas mistrzostw świata w Sankt Moritz.

Jego siostra Janette również uprawiała narciarstwo alpejskie. Był żonaty z narciarką dowolną Matildą Rapaport.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
14. 27 lutego 2010 Kanada Vancouver Slalom 1:39,32 min +1,93 s Włochy Giuliano Razzoli
7. 22 lutego 2014 Rosja Soczi Slalom 1:41,84 min +1,76 s Austria Mario Matt
19. 22 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Slalom 1:41,22 min +2,23 s Szwecja André Myhrer

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
DNF2 12 lutego 2005 Włochy Bormio Slalom 1:41,34 min - Austria Benjamin Raich
5. 15 lutego 2009 Francja Val d'Isère Slalom 1:44,17 mi +2,06 s Austria Manfred Pranger
12. 20 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Slalom 1:41,72 min +1,87 s Francja Jean-Baptiste Grange
2.FIS silver medal.png 12 lutego 2013 Austria Schladming Drużynowo - -  Austria
9. 17 lutego 2013 Austria Schladming Slalom 1:51,03 min +1,93 s Austria Marcel Hirscher
3.FIS bronze medal.png 10 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Drużynowo - -  Austria
5. 13 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Gigant 2:34,16 min +0,62 s Stany Zjednoczone Ted Ligety
3.FIS bronze medal.png 14 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Drużynowo - -  Francja
DNF2 19 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Slalom 1:34,75 min - Austria Marcel Hirscher
5. 12 lutego 2019 Szwecja Åre Drużynowo - -  Szwajcaria
20. 17 lutego 2019 Szwecja Åre Slalom 2:08,39 min +2,53 s Austria Marcel Hirscher

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
20. 10 lutego 2004 Słowenia Maribor Zjazd 1:09,61 min +1,45 s Austria Romed Baumann
44. 12 lutego 2004 Słowenia Maribor Supergigant 1:17,49 min +3,24 s Szwecja Hans Olsson
13. 13 lutego 2004 Słowenia Maribor Gigant 2:17,40 min +2,16 s Stany Zjednoczone Jeffrey Harrison
10. 14 lutego 2004 Słowenia Maribor Slalom 1:33,33 min +2,44 s Szwajcaria Raphael Fässler
36. 23 lutego 2005 Włochy Bardonecchia Zjazd 1:25,58 min +3,18 s Słowenia Rok Perko
2.FIS silver medal.png 24 lutego 2005 Włochy Bardonecchia Slalom 1:24,10 min +0,64 s Czechy Filip Trejbal
32. 25 lutego 2005 Włochy Bardonecchia Supergigant 1:25,20 min +2,16 s Austria Michael Gmeiner
17. 27 lutego 2005 Włochy Bardonecchia Gigant 2:10,28 min +1,68 s Austria Michael Gmeiner

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Chorwacja Zagrzeb6 stycznia 2011 (slalom) - 3. miejsce (awans z 30. miejsca)
  2. Austria Schladming25 stycznia 2011 (slalom) - 3. miejsce
  3. Francja Val d'Isère15 grudnia 2013 (slalom) - 2. miejsce
  4. Austria Kitzbühel25 stycznia 2015 (slalom) - 1. miejsce
  5. Szwecja Sztokholm31 stycznia 2017 (slalom równoległy) - 3. miejsce
  6. Finlandia Levi12 listopada 2017 (slalom) - 3. miejsce

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]