Matylda brandenburska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Matylda brandenburska

Matylda brandenburska (ur. po 1270[1], zm. między 23 czerwca 1290 a 1 kwietnia 1298) – żona księcia wrocławskiego Henryka Prawego, córka margrabiego brandenburskiego Ottona V Długiego.

Henryk IV Prawy i Matylda. Tympanon fundacyjny kościoła św. Krzyża we Wrocławiu

W 1287 lub 1288[2] Matylda została drugą żoną księcia wrocławskiego Henryka Prawego. Jako że para była ze sobą spokrewniona, do ślubu potrzebna była dyspensa papieska. Niedługo po ślubie, 23 czerwca 1290, Henryk zmarł, a Matylda powróciła do Brandenburgii. Nie wyszła ponownie za mąż. Została pochowana w klasztorze cysterskim w Kloster Lehnin koło Berlina.


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. K. Jasiński, Rodowód Piastów śląskich, wyd. II, Kraków 2007, cz. I, s. 162, przyp. 17.
  2. K. Jasiński, Rodowód Piastów śląskich, wyd. II, Kraków 2007, cz. I, s. 160.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]