Maurice Gamelin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maurice Gamelin (z prawej) wraz z Edwardem Śmigłym-Rydzem w 1936 r.

Maurice Gustave Gamelin (ur. 20 września 1872 w Paryżu, zm. 18 kwietnia 1958 tamże) – generał armii Francuskich Sił Zbrojnych.

Uczestnik I wojny światowej, m.in. walczył w I bitwie nad Marną we wrześniu 1914. W latach 1914-1916 oficer sztabowy naczelnego dowódcy wojsk francuskich, marszałka Josepha Joffre'a. W latach 1916-1918 dowódca kolejno brygady, dywizji piechoty i grupy operacyjnej.

Doradca wojskowy w Polsce podczas wojny polsko-bolszewickiej. Szef misji wojskowej w Brazylii. 1925-1928 naczelny dowódca wojsk francuskich w Syrii. 1930 zastępca szefa Sztabu Generalnego armii, 1931 szef Sztabu Generalnego i wiceprzewodniczący Najwyższej Rady Wojennej.

W niedzielę 16 sierpnia 1936 na Zamku Królewskim w Warszawie Prezydent RP Ignacy Mościcki udekorował go Wielką Wstęgą Orderu Odrodzenia Polski[1]. Po audiencji zwiedził Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie, obserwował pokazowe ćwiczenia, a następnie uczestniczył w śniadaniu wydanym, w kasynie oficerskim, przez Ministra Spraw Wojskowych, generała dywizji Tadeusza Kasprzyckiego. Tego samego dnia o godz. 18.20 wyjechał do Krakowa w towarzystwie szefa Sztabu Głównego, generała brygady Wacława Stachiewicza, szefa Oddziału II Sztabu Głównego, pułkownika dyplomowanego Tadeusza Pełczyńskiego, attaché wojskowego w Paryżu, pułkownika dyplomowanego Wojciecha Fydy i francuskiego attaché wojskowego w Warszawie, generała dˈArbonneau[2].

W 1938 został Naczelnym Wodzem. W maju 1939 podpisał z polskim ministrem Spraw Wojskowych, generałem Tadeuszem Kasprzyckim tajny protokół,na mocy którego Francja zobowiązała się,że w razie agresji niemieckiej na Polskę przyjść jej z pomocą tj. wspierać ją lotnictwem w pierwszym dniu wojny, ograniczonymi działaniami zaczepnymi w trzecim dniu wojny, a po 15 dniach od mobilizacji generalną ofensywą.

W czasie II wojny światowej głównodowodzący wojsk francuskich. W 1939 po ataku Niemiec na Polskę po uzgodnieniach z Wielką Brytanią w Abbeville współautor tzw. dziwnej wojny, która doprowadziła ostatecznie do wstrzymania jakichkolwiek akcji przeciwko Niemcom na zachodzie. Współodpowiedzialny za klęskę i kapitulację Francji w 1940. Za porażkę z Niemcami i błędy w dowodzeniu odwołany ze stanowiska naczelnego wodza. Zastąpiony przez generała Maxime'a Weyganda. Po upadku Francji aresztowany przez rząd Vichy. Od 1943 do zakończenia wojny więziony w obozie koncentracyjnym Buchenwald. Został pochowany na paryskim Cmentarzu Passy.

Przypisy

  1. Gen. Gamelin dekorowany orderem „Polonia restituta”. „Gazeta Lwowska”, s. 1, Nr 187 z 18 sierpnia 1936. 
  2. Dziennik Poznański Nr 190 z 18 sierpnia 1936 r., s. 3.